Türkiye'de İl Belediyelerinin Park ve Bahçe Müdürlüklerinin Durum Analizi

Abstract

Sanayinin tetiklediği kentleşmeye köyden kente göç büyük hız verdi. Bu sürece hazırlıksız yakalanan ve önceki dönemlerin gereksinimlerine göre şekillenmiş geleneksel Anadolu şehirlerinin fiziksel alanlarda önemli değişimler oldu. Yeni oluşan koşullarda kentler yetersiz konuma düşünce; belediyeler, bünyesinde kentlerin doğal ve mimari yapısını koruyarak kenti güzelleştirmek ve daha yaşanır bir kent kimliğini kazandırmak amacıyla yasal dayanağını 5393 sayılı kanundan alan \"Park ve Bahçeler Müdürlükleri\" kurmaya başladılar. Bu araştırma çerçevesinde Türkiye'de 64 il belediyesi park ve bahçeler müdürlüğüyle yapılan anket çalışmasıyla müdürlüklerin var olan durumları belirlenmeye çalışıldı. Elde edilen verilere göre; ankete katılan il belediyelerin; %18.75'inin bünyesinde park ve bahçe müdürlüklerinin bulunmasına karşın müdürlüğe ayrılmış bütçe bulunmadığı ve %3.2'sinde sorumlu yeşil alan bulunmadığı anketlerden anlaşıldı. Anket sonuçlarında, belediyelerin bitkisel materyali nerden temin ettiği, hangi bitkisel materyali yetiştirdiği veya satın aldığı, bitki seçiminde hangi ölçütlerde ağırlık verildiği gibi konularda belediyelerin park ve bahçelerin genel işleyişi belirlendi. Elde edilen verilerden genel olarak park ve bahçe müdürlüklerinin kurumsal yapılarını tamamlamadığı, kendilerine yüklenen sorumlukları yerine getirebilmeleri için yeterli oranda teknik eleman çalıştırmadıkları, sera ve fidanlık birimleri oluşturmadıkları saptandı. Çalışmanın sonucunda park ve bahçe müdürlüklerinin kurumsal yapılarını tamamlamaları için öneriler geliştirildi