Ozdas, Hasım2026-04-022026-04-0220252619-913010.47424/tasavvur.1766152https://hdl.handle.net/123456789/30244https://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/1376078In this study, the effect of the preposition lām on the meaning of words from the if‘āl form derived from the stem “e-m-n” and its reflection on the Qur’an translations are discussed. Words derived from this stem, which has a widespread use, are used in the Qur’an without prepositions, as well as with the prepositions bā or lām. The words of the chapter if‘āl derived from the root in question are used with the preposition lām in twenty verses. As a matter of fact, the prepositions bā and lām are used together in the 61st verse of the surah al-Tawbah. This is an indication of a difference in meaning between the two uses. Words from the if‘āl chapter used with the preposition lām have been explained by exegetes as “to obey”, “to be subject to”, “to approve”, “to accept”, “to confess”, “to submit”, “to believe in the truth of the word spoken” and “to believe because of what is said”. The words from the if‘āl form used with the preposition lām are generally translated as “to believe/trust” and “faith in” in translations. The word “believe” is used in most places in the sense of “having faith”. This causes the meaning of words used with the preposition lâm to narrow or shift. Since it would be beyond the limits of this article to evaluate all the meâls prepared in Turkish, examples of the translation will be limited to Elmalılı Muhammad Hamdi Yazır’s “Hak Dini Kur’an Dili”; Hayrettin Karaman et al.’s “Kur’an Yolu Meâli” and Ahmet Tekin’s “Kur’ân’ın Anlaşılmasına Doğru Tefsîrî Meal.” The fact that Yazır and Karaman paid attention to this subtlety of meaning mentioned in some examples and translated the verses, while Tekin tried to reflect the difference in meaning between the uses of bā and lām in the translation of the verses, has been effective in our choice.Bu çalışmada, “e-m-n” kökünden türeyen if‘âl bâbından kelimelerde “lâm” harf-i cerin anlama etkisi ve bunun meâllere yansıtılması meselesi ele alınmaktadır. Yaygın bir kullanıma sahip olan bu kökten türeyen kelimelerin, Kur’ân-ı Kerim’de harf-i cersiz kullanımları olduğu gibi “bâ” veya “lâm” harf-i cerlerle kullanımları da vardır. Söz konusu kökten türeyen if‘âl bâbından kelimeler yirmi âyette “lâm” harfiyle birlikte kullanılmıştır. Hatta et-Tevbe sûresi 61. âyette “bâ” ile “lâm” harfleri birlikte kullanılmıştır. Bu da iki kullanım arasında anlam farkı olduğunu göstermektedir. “Lâm” harfiyle birlikte kullanılan if’âl bâbından kelimeler müfessirler tarafından “uymak”, “tabi olmak”, “onaylamak”, “kabul etmek”, “ikrar etmek”, “boyun eğmek”, “söylenen sözün doğruluğuna inanmak” ve “söylenenden dolayı iman etmek” gibi anlamlarla açıklanmıştır. “Lâm” harf-i cerle kullanılan if‘âl bâbından kelimeler, meâllerde genel olarak “inanmak” ve “iman etmek” anlamında tercüme edilmektedir. “İnanmak” sözü ise çoğu yerde “iman etmek” anlamında kullanılmaktadır. Bu da “lâm” harf-i cerle kullanılan kelimelerin anlam alanlarının daralmasına veya anlam kaymasına sebep olmaktadır. Türkçe hazırlanmış bütün meâlleri değerlendirmek bir makalenin sınırlarını aşacağından sözü edilen tercüme sorununa dair örnekler; Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın “Hak Dini Kur’an Dili”, Hayrettin Karaman’ın vd. “Kur’an Yolu Meâli” ile Ahmet Tekin’in “Kur’ân'ın Anlaşılmasına Doğru Tefsîrî Meal” adlı meâliyle sınırlı olacaktır. Yazır ile Karaman’ın bazı örneklerde sözü edilen bu anlam inceliğine dikkat ederek âyetleri tercüme etmiş olmaları; Tekin'in ise “bâ” ile “lâm” kullanımları arasındaki anlam farkını âyetlerin tercümesine yansıtmaya gayret etmiş olması, bu seçimimizde etkili olmuştur.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessDin BilimiArticle