Pınar, MehmetGök, Özlem Karapınar2026-04-022026-04-022024https://hdl.handle.net/123456789/30076https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=usXiZIM9Lp0wk-YzRoaT-w-W58ZCNpByplwoR8m4y9obwdHOmxmbmG6U4Cn8tP2hOsmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasıyla onun tarihî mirası üzerine kurulan Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı'dan birçok konuda olduğu gibi göç meselesini de devralmıştır. Cumhuriyetin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, 1923 yılında kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temellerini uluslaşma politikası, vatandaşlar arasında bir ulusal kimlik oluşturma ve etnik/dinî ayrılıkları azaltmayı amaçlayarak atmıştır. Bunun için de farklı etnik ve dinî unsurlardan kurtulup aynı dil, din ve etnik yapıya sahip insanları Türkiye'ye göçe teşvik etmiştir. Bu dönemde özellikle Balkanlardaki Türkler Anadolu'ya göç etmiş ve bu göçlerle savaşlarda yaşanan kayıpları telafi etmek, ekonomik hayatı canlandırmak amaçlanmıştır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra yaşanan kitlesel göçler, dünya genelinde birçok ülkede etkili olmuştur. Türkiye'ye bu süreçte Bulgaristan'dan göçmenler gelmiş, gelen göçmenlere yönelik politika ve uygulamalarla göçle başa çıkılmaya çalışılmıştır. Bulgaristan'dan çok sayıda göçmenin gelmesi, Türkiye için büyük bir insanlık dramı olmuştur. Bu göç, genellikle Türk azınlığına yönelik politik ve ekonomik nedenlerle gerçekleşmiştir. Türkiye'nin bu göçmenleri iyi bir şekilde karşılaması ve onları iskân etmesi, uzun yıllar süren göçmen iskânlarıyla deneyim kazanmış yöneticilerin ve önceki politik uygulamaların bir birikimidir. Türkiye, bu tür büyük göç dalgaları sonrasında, göçmenleri uygun bir şekilde iskân etme ve topluma adapte etme konularında başarılı bir politika izlemiştir. Göçmenlerin topluma entegrasyonu, dil öğretimi, mesleki eğitim ve istihdam gibi konularda atılan adımlar, Türkiye'nin göçmen politikalarının bir parçası olmuştur. Bu süreçler, Türkiye'nin kültürel çeşitliliği kucaklamasına ve göçmenleri aktif bir şekilde topluma dâhil etmesine katkı sağlamıştır. Türkiye'ye 1923 yılında başlayan bu göçler, 14 Mayıs 1950'de iktidara gelen Demokrat Parti Dönemi'nde de devam etmiştir. Biz de bu çalışmamızda 1950-1960 yılları arasında iktidarda olan Demokrat Parti Dönemi'nde Türkiye'ye gerçekleşen göçleri ele alacağız. Bu göçler, Bulgaristan, Yugoslavya, Yunanistan, Türkistan ve Macaristan'dan yapılmıştır. Bu ülkelerden yapılan göçlerin temel sebepleri arasında -önceki yıllarda da olduğu gibi- ülkede yaşanan siyasi, ekonomik ve etnik zorluklar bulunmaktadır. Çalışmamızda Demokrat Parti'nin Türkiye'ye gelen bu göçmenleri yerleştirme politikaları, özellikle Doğu Türkistan'dan gelen Kazak Türklerinin adaptasyon süreci ve 1956 Macar İhtilali sonrası yaşanan göçlerle göçmenlerin sorunları incelenecektir. Türkiye'nin demografik yapısını etkileyen bu göç dalgalarının, göçmenlerin ekonomik, kültürel ve sosyal adaptasyonunu nasıl etkilediğine de değinilmiştir.The Republic of Turkey, which was founded upon the collapse of the Ottoman Empire and its historical legacy, took over the issue of immigration, as well as many other issues, from the Ottoman Empire. The founder of the Republic, Mustafa Kemal Atatürk, laid the foundations of the Republic of Turkey, which was established in 1923, with the aim of nationalization policy, creating a national identity among citizens and reducing ethnic/religious differences. For this reason, he got rid of different ethnic and religious elements and encouraged people with the same language, religion and ethnicity to migrate to Turkey. During this period, especially the Turks from the Balkans migrated to Anatolia, and with these migrations it was aimed to compensate for the losses suffered in the wars and to revitalize economic life. The mass migrations that occurred after World War II affected many countries worldwide. During this period, immigrants came to Turkey from Bulgaria, and efforts were made to manage the migration through policies and practices aimed at the incoming migrants. The arrival of a large number of immigrants from Bulgaria was a significant humanitarian crisis for Turkey. This migration generally took place due to political and economic reasons targeting the Turkish minority. Turkey's ability to welcome these immigrants and settle them well was the result of experience gained from years of managing migrant settlements and the accumulation of previous policy implementations. After such large waves of migration, Turkey has followed a successful policy in settling immigrants appropriately and adapting them to society. Steps taken on issues such as integration of immigrants into society, language teaching, vocational training and employment have become a part of Turkey's immigration policies. These processes have contributed to Turkey embracing cultural diversity and actively including immigrants into society. These migrations to Turkey, which started in 1923, continued during the Democratic Party Era, which came to power on May 14, 1950. In this study, we will discuss the migrations to Turkey during the Democratic Party Period, which was in power between 1950 and 1960. These migrations were made from Bulgaria, Yugoslavia, Greece, Turkestan and Hungary. Among the main reasons for migration from these countries are the political, economic and ethnic difficulties experienced in the country - as in previous years. In our study, the Democratic Party's settlement policies for these immigrants coming to Turkey, especially the adaptation process of Kazakh Turks coming from East Turkestan, and the problems of immigrants and immigration after the 1956 Hungarian Revolution will be examined. It will also be discussed how these migration waves, which affect the demographic structure of Turkey, affect the economic, cultural and social adaptation of immigrants.trTarihHistoryDoctoral Thesis