Afşar, ErkanÇalıkuşu, Veli Can2025-05-102025-05-102021https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=v7BkNnnepTnbhn8rNR77LQYsQ3ebMlDzJi7wbjd8syU7SDh06rJd6PWghLI3cCDYhttps://hdl.handle.net/20.500.14720/21432Orta Doğu bölgesinde bulunan devletler 2010 yılına kadar baskıcı ve anti demokratik yapılar tarafından yönetilmiştir. Yönetim tarzlarından kaynaklanan işsizlik, gelir adaletsizliği, yoksulluk, düşünce özgürlüğünün bulunmaması gibi durumlar Orta Doğu halkının mevcut yönetimlere karşı itiraz etmesine neden olmuştur. 2010 yılı sonu itibariyle ilk olarak Tunus'ta başlayan halk ayaklanmaları domino etkisiyle Mısır, Libya ve Suriye gibi diğer Orta Doğu ülkelerine de sıçramıştır. Mevcut yönetimlerin görevi bırakmasıyla bölgeye barış ve huzurun geleceği düşünülmüştür. Bu sebeple Orta Doğu'da başlayan değişim talepleri Arap Baharı olarak ifade edilmiştir. Fakat düşünüldüğü gibi bir 'bahar' yaşanmamıştır. Suriye'de 2011 yılı itibariyle başlayan halk ayaklanmaları kısa bir süre sonra iç savaşa dönüşmüştür. Yaşanan iç savaştan kaçan Suriyeliler ise Türkiye'ye sığınmıştır. Türkiye, Suriye iç savaşından en fazla etkilenen ülkelerden biri olmuştur. Türkiye, 2021 yılı itibariyle yaklaşık olarak 4 milyon Suriyeliye ev sahipliği yapar duruma gelmiştir. Türkiye'nin Suriye politikasına ana muhalefet partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi katkılar ve eleştiriler sunmuştur. CHP, Suriye'deki iç savaş ortamının sona ermesi ve Türkiye'ye sığınan Suriyelilerin durumlarıyla alakalı olarak çeşitli politikalar geliştirmiştir. 2019 yılında CHP tarafından İstanbul'da Suriye'de barış ortamının sağlanması amacıyla 'Barışa Açılan Kapı' konferansı düzenlenmiştir. CHP, bu konferansın sonuçlarından yola çıkarak Suriye'nin normalleşmesinin nasıl olacağına dair parti politikasını kamuoyuyla paylaşmıştır. Bu tez çalışması Türkiye'nin ana muhalefet partisi olan CHP'nin Suriye krizinin çözümü adına ortaya koyduğu politikaları bütünsel bir çerçevede değerlendirmeyi ve Barışa Açılan Kapı konferansı neticesinde açıklanan parti politikasını analiz etmeyi amaçlamıştır.The states in the Middle East region were ruled by oppressive and anti-democratic structures until 2010. Conditions such as unemployment, income inequality, poverty, lack of freedom of thought caused by the management styles led to the people of the Middle East to object to the current administrations. As of the end of 2010, the popular uprisings, which first started in Tunisia, spread to other Middle Eastern countries such as Egypt, Libya and Syria with the domino effect. It was thought that peace and tranquility would come to the region after the current administrations resigned. For this reason, the demands for change that started in the Middle East were expressed as the Arab Spring. But there was no 'spring' as it was thought. The popular uprisings that started in Syria in 2011 turned into a civil war after a short time. Syrians fleeing the civil war took refuge in Turkey. Turkey is one of the countries most affected by the Syrian civil war. As of 2021, Turkey hosted approximately 4 million Syrians. The Republican People's Party, the main opposition party to Turkey's Syria policy, made contributions and criticisms on the subject. CHP developed various policies regarding the end of the civil war in Syria and the situation of Syrians who took refuge in Turkey. In 2019, the 'Door to Peace' conference was held in Istanbul by the CHP to ensure peace in Syria. Based on the results of this conference, the CHP shared its party policy with the public on how the normalization of Syria would be. This thesis aimed to evaluate the policies put forward by CHP, Turkey's main opposition party, for the solution of the Syrian crisis in a holistic framework and to analyze the party policy announced as a result of the Door to Peace conference.trUluslararası İlişkilerArap BaharıBarışCumhuriyet Halk PartisiGöç politikalarıGöçmenlerSuriyeTürk dış politikasıTürk-Suriye ilişkileriTürkiyeUluslararası politikaInternational RelationsThe Arab SpringPeaceCumhuriyet Halk PartyMigration policiesEmigrantsSyriaTurkish foreign policyTurkish-Syrian relationsTürkiyeInternational policyMaster Thesis