Çelikezen, BurçinTanyıldızı, SadettınOto, Gokhan2025-05-102025-05-1020212147-31292147-3188https://hdl.handle.net/20.500.14720/9457Doksorubusin (DXR) önemli bir antikanser ilaçtır ve oksidatif stres yoluyla kardiyotoksisiteye neden olur. Bor bileşiklerinin antioksidan özelliğe sahip olduğu literatürde bildirilmiştir. Bu çalışma, boraksın (BX) sıçanlarda DXR ile indüklenen kardiyotoksisitede koruyucu etkisini ilk kez belirlemek için tasarlanmıştır. Bu çalışmada, 20 adet Wistar-Albino erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar, her biri 5 sıçan olmak üzere dört gruba ayrıldı; kontrol grubu (standart pelet yem + su + serum fizyolojik), doksorubisin (3,75 mg / kg / ip, haftada tek doz), DXR + BX (3,75 mg / kg / ip + 25 mg / kg / oral / sırasıyla ) ve BX (25 mg / kg / oral, haftada tek doz). Çalışma sonunda antioksidan aktiviteyi değerlendirmek için MDA, GSH, CAT, SOD seviyeleri belirlendi. Ayrıca DXR'nin kalp dokusu üzerindeki etkisini belirlemek için kreatin kinaz (CK) seviyeleri araştırıldı. Elde edilen sonuçlara göre, MDA düzeyleri doksorubusin uygulanan grupta anlamlı olarak arttı (p <0.05). Boraks tedavisi sonrası MDA durumu kontrol değerlerinin altına düştü (p <0.05). CAT düzeyi DXR uygulanan grupta istatistiksel olarak önemli oranda düşerken (p <0.05), BX ve BX + DXR uygulanan gruplarda kontrol değerlerine yakın gözlendi. SOD düzeyleri, BX ve DXR gruplarında artış gösterdi. Sonuç olarak, bu veriler BX'in DXR'nin kardiyotoksik etkisini önlemek için kullanabileceğini gösterdi.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessBiyolojiTıbbi Araştırmalar DeneyselGenel Ve Dahili TıpBiyoteknoloji Ve Uygulamalı MikrobiyolojiOnkolojiToksikolojiKalp Ve Kalp Damar SistemiArticle