Browsing by Author "Kor, Aşkın"

Now showing 1 - 6 of 6

Fattening Performance, Slaughter and Carcass Characteristics, Meat Quality and Fatty Acid Composition of Karakaş Lambs and Hair Goat Kids on Intensive and Extensive Conditions
(2010) Karaca, Serhat; Kor, Aşkın
Bu çalışmada, entansif ve ekstansif koşullarda besiye alınan Karakaş erkek kuzuları ve Kıl keçisi erkek oğlaklarında besi gücü, kesim ve karkas özellikleri ile et kalitesi ve yağ asidi kompozisyonlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada 3-3,5 aylık yaşta sütten kesilmiş 45 baş Karakaş erkek kuzusu ile 30 baş kıl keçisi erkek oğlağı kullanılmıştır. Besinin sonlandırılması için hedeflenen canlı ağırlık kuzular için 38 kg, oğlaklar için 28 kg olarak belirlenmiştir. Sütten kesimden sonra merada besiye alınan kuzuların 15 başı, entansif grup kesim ağırlığına ulaştığında, geri kalan 15 başı ise grup ortalaması 38 kg olduğunda kesime alınmıştır. Entansif ve ekstansif olarak besiye alınan oğlak grupları ise öngörülen kesim ağırlığına aynı sürede ulaştıklarından tüm oğlaklar aynı zamanda kesilmiştir.Karma yemle besiye alınan kuzularda (KYK), KYK grubuyla aynı zamanda besisi sonlandırılan mera grubu kuzularda (MK1) ve mera mevsimi sonunda mera otuyla hedef canlı ağırlığa ulaşması sağlanan mera grubu kuzularda (MK2) besi süresi sırasıyla 77, 77 ve 126 gün olmuştur. Besi süresince günlük canlı ağırlık artışı KYK, MK1 ve MK2 gruplarında sırasıyla 204.19±14.962, 105.72±7.836 ve 120.14±10.280 g olarak belirlenmiştir (P<0.05). Karma yemle (KYO) ve mera mevsimi sonunda mera otuyla hedef canlı ağırlığa ulaşması sağlanan (MO) oğlaklarda aynı sırayla besi başı ağırlıkları 14.36±0.625 ve 14.86±0.422 kg olmuş, besi her iki grupta 120 gün sürmüştür. Besi süresince günlük canlı ağırlık artışı KYO ve MO gruplarında sırasıyla 109.82±8.259 ve 104.93±4.133 g olarak hesaplanmıştır (P>0.05).KYK, MK1 ve MK2 grubu kuzularda sıcak karkas ağırlıkları 17.62±0.601, 12.30±0.294 ve 15.01±0.567 kg; sıcak randımanları aynı sırayla % 46.32±0.437, % 40.35±0.403 ve % 39.57±0.557 olmuştur (P<0.05). KYO ve MO grubu oğlaklarda sıcak karkas ağırlıkları 12.78±0.780 ve 10.72±0.392 kg; sıcak randımanlar % 45.88±1.149 ve % 39.40±0.769 olarak belirlenmiştir (P<0.05).Et kalitesi özelliklerini belirlemeye yönelik olarak kesimden 24 saat sonra longissimus dorsi (LD) kasında yapılan analizler sonucunda KYK, MK1 ve MK2 grubu kuzuların sırasıyla pH24sa 5.71±0.015, 5.80±0.014 ve 5.92±0.033 bulunmuştur (P<0.05). Toplam suda serbest suyun payı (TSSP) olarak belirlenen su tutma kapasitesi KYK, MK1 ve MK2 gruplarında sırasıyla % 20.49±0.647, % 22.58±0.699 ve % 22.80±0.439 olmuştur (P<0.05). Etin aletsel sertliği bakımından gruplar arası farklılık önemsiz bulunmuştur. KYO ve MO grubu oğlaklarda pH24sa 5.83±0.027 ve 6.07±0.036; olarak belirlenmiştir (P<0.001). KYO ve MO gruplarında TSSP % 19.26±0.644 ve % 20.99±0.525 olmuştur (P<0.05). Etin aletsel sertliği bakımından gruplar arası farklılık önemli bulunmuştur.KYK, MK1 ve MK2 grubu kuzuların LD kas içi yağında toplam doymuş yağ asitleri (SFA) % 54.22±0.813, % 49.79±1.141 ve % 44.87±1.458 (P<0.001); toplam tekli doymamış yağ asitleri (MUFA) % 37.85±0.643, % 36.15±0.542 ve % 35.53±1.645 (P>0.05); toplam çoklu doymamış yağ asitleri (PUFA) % 7.76±0.679, % 13.80±1.401 ve % 18.82±0.653 (P<0.01) olarak belirlenmiştir. KYO ve MO grubu oğlakların LD kas içi yağında SFA içeriği sırasıyla % 42.53±1.074 ve % 47.41±0.752 (P<0.01); MUFA içeriği % 44.59±1.039 ve % 39.67±0.946 (P<0.01); PUFA % 12.58±1.126 ve % 12.14±0.481 olarak belirlenmiştir.Çalışma sonucunda, entansif besiye alınan Karakaş kuzularının besi gücü ve et kalitesinin birçok unsuru bakımından ekstansif grubu kuzulara üstünlük sağladığı; ekstansif koşullarda yetiştirilen kuzuların ise daha yüksek PUFA/SFA ve toplam omega-3 içeriğine sahip olduğu belirlenmiştir. Mera mevsimi sonun kadar olan dönemde, ekstansif besiye alınan Kıl keçisi oğlaklarının besi gücü entansif besiye alınan oğlaklardan daha yüksek olmuştur. Entansif besiye alınan oğlakların et kalitesi özelliklerinin pek çoğunun ekstansif grubu oğlaklara göre daha iyi olduğu saptanmıştır. Oğlak gruplarında PUFA/SFA oranı benzerlik göstermiş, toplam omega-3 içeriğinin ise ekstansif grubu oğlaklarda daha yüksek olduğu belirlenmiştir.Anahtar kelimeler: yetiştirme sistemi, et kalitesi, yağ asidi kompozisyonu
The Effects of Early Castration on Fattening Performance, Slaughtering and Carcass Characteristics in Norduz Male Kids
(2007) Çiftçi, Mehmet Resul; Kor, Aşkın
Çalışmada erken kastrasyonun, Norduz keçisi oğlaklarında besi gücü, kesim ve karkas özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır.Araştırmanın hayvan materyalini erken kastre edilmiş grupta 13, kastre edilmemiş grupta ise 12 baş olmak üzere toplam 25 baş Norduz keçisi oğlağı oluşturmuştur. Sütten kesilmiş oğlaklara 85 gün süreyle ad-libitum olarak kesif yem verilmiş, kaba yem olarak da oğlak başına sabah 100 gram, akşam 100 gram olmak üzere günde toplam 200 gram kıyılmış kaliteli kuru korunga otu yedirilmiştir. Besi sonunda her gruptan tartı ortalamaları birbirine yakın olan 8'er baş oğlak, vücut ölçüleri ve kesimhane ağırlıkları alınarak kesilmişlerdir.Besi başı ağırlıkları, kontrol grubunda 15.95±1.052 kg, erken kastrasyon grubunda ise 13.27±0.623 kg olarak belirlenmiştir. Besi sonu ağırlıkları ise (85. gün) kontrol grubunda 26.85±1.651 kg, erken kastrasyon grubunda ise 21.31±1.085 kg olarak bulunmuştur. Besi sonu günlük ortalama canlı ağırlık artışları aynı sıralama ile 128.0±11.00 g ve 94.0±10.00 g olarak saptanmıştır. Bir kg canlı ağırlık artışı için kontrol grubu erkek oğlaklar; 6.11 kg, erken kastre edilmiş oğlaklar ise 7.09 kg yem tüketmişlerdir. Sıcak karkas ağırlıkları sırasıyla; 11.80±0.535 kg, 9.62±0.231 kg ve sıcak karkas randımanları ise aynı sırayla; % 38.71±0.602 ve % 38.72±0.325 olarak belirlenmiştir.Kesim sonrasında + 4 0C de 24 saat bekletilen karkaslarda yine aynı sıralama ile but derinliği; 8.30±0.154 cm, 6.17±0.194 cm, but genişliği; 5.52±0.195 cm, 4.45±0.200 cm, but uzunluğu; 24.12±0.350 cm, 22.37±0.430 cm, sağrı genişliği; 14.80±0.388 cm, 13.37±0.163 cm, göğüs derinliği; 24.25 ± 0.331 cm, 23.15±0.191 cm, göğüs genişliği;13.41±0.427 cm, 12.57±0.390 cm; omuz genişliği; 14.85 ± 0.379 cm, 12.82 ± 0.028 cm olarak belirlenmiştir. Soğuk karkas üzerinde ölçülen karkas uzunlukları gruplarda sırasıyla; 60.82±0.827 cm ve 57.21±0.589 cm olarak saptanmıştır. Soğuk karkas ağırlıkları ve soğuk karkas randımanı ise kontrol grubu oğlaklarda; 11.52±0.544 kg, % 37.80 ± 0.662, erken kastre edilmiş grupta ise 9.40±0.230 kg, % 37.82 ± 0.308 olarak saptanmıştır. Pirzola bölgesindeki kas oranları kontrol grubu oğlaklarda; % 43.04±0.827, erken kastrasyon grubu oğlaklarda; % 41.43±0.566 olarak saptanmıştır. Kemik oranları gruplarda aynı sıralama ile % 24.57±1.026 ve % 26.75±0.758 olarak saptanmıştır. Kabuk yağı aynı sırayla; % 7.56±0.713 ve % 10.14±0.612, kasarası yağ oranları ise % 7.38±0.502 ve % 7.18±0.688 olarak belirlenmiştir.Çalışmada erken kastrasyonun Norduz keçisi oğlaklarında gerek besi gerekse kesim ve karkas özellikleri üzerinde olumsuz etkide bulunduğu sonucuna varılmıştır.Anahtar kelimeler: Besi gücü, Erken kastrasyon, Kesim ve Karkas özellikleri, Norduz keçisi, Oğlak.
Farklı Sürelerde Sütten Kesilen ve Meraya Ek Olarak Kesif Yemle Beslenen Karakaş Kuzularının Besi Gücü ve Karkas Özellikleri
(1998) Demirel, Murat; Çelikyürek, Hasan; Gökdal, Özdal; Aygün, Turgut; Kor, Aşkın
Bu araştırma, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Koyunculuk tşletmesi'nde 1997 yılı Mart ayında doğan ve 45,60 ve 75 günlük yaşta sütten kesilen toplam 16 baş Karakaş tekiz erkek kuzu üzerinde yürütülmüştür. Besiye, kuzular ortalama 4 aylık olunca başlanmıştır. Kuzular 90 gün boyunca, meraya ek olarak %15.7 ham protein içeren karma yemle ad-libitum olarak yenilenmişlerdir. 45, 60 ve 75 günlük yaşta sütten kesilen Karakaş kuzularında sırasıyla besi başı ağırlığı 23.52, 25.66 ve 24.41 kg; besi sonu ağırlığı 44.14, 47.49 ve 42:29 kg; günlük canlı ağırlık artışı 228.80, 242.51 ve 198.10 g.1 kg canlı ağırlık artışı için yem tüketimi 4.660,4.351 ve 4.469 kg olarak bulunmuş ve gruplar arası farklılıklar önemli bulunmamıştır. 45, 60 ve 75 günlük yaşta sütten kesilen kuzularda sırasıyla sıcak karkas ağırlığı 20.35, 22.68 ve 19.75 kg; soğuk karkas ağırlığı 19.99,22.19 ve 19.08 kg; karkas randımanı % 45.24,46.47 ve 45.06; iç yağı ağırlığı 0.16, 0.13 ve 0.07 kg (P<0.05); böbrek ve leğen yağlan ağırlığı 0.14, 0.12 ve 0.06 kg (P<0.05); kuyruk ağırlığı 2.45,2.94 ve 2.40 kg; kol ağırlığı 1.61, 1 73 ve 1.60 kg; etek ağırlığı 1.24,1.42 ve 1.02 kg; but ağırlığı 2.96, 3.12 ve 2.65 kg; boyun ağırlığı 0.72,0.86 ve 0.81 kg; omuzbaşı ağırlığı 0.42, 0.50 ve 0.46 kg; sırt-bel ağırlığı 1.57,1.72 ve 1.47 kg; göz kası alam 12.99,13.29 ve 11.24 cm2; iç yağı oranı % 0.73,0.54 ve 0.32 (P<0.05); böbrek ve leğen yağlan oranı % 0.71, 0.54 ve 0.30 (P<0.01); kas oranı % 48.48, 45.34 ve 47.69; kemik oranı % 22.76, 24.93 ve 24.11; kabuk yağı oranı % 12.21,12.11 ve 12.83; kas arası yağ oranı % 5.61,6.10 ve 3.56 olarak bulunmuştur. Araştırma sonuçlan, farklı sürelerde sütten kesilen Karakaş kuzularında besi gücü bakımından görülen farklılıkların önemli olmadığını; ancak 45 günlük yaşta sütten kesilen kuzuların iç yağı ağırlığı, iç yağı oram ile böbrek ve leğen yağlan balonundan önemli (P<0.05), böbrek ve leğen yağlan oram bakımından çok önemli (P<0.01) düzeyde daha yüksek değerlere sahip olduklarım ortaya koymuştur
Rasyonda Mısır Ddgs (Damıtık Tahıl + Çözünür Maddeleri) Kullanılmasının Koyunlarda Bazı Döl Verim Özellikleri ve Hormon Düzeyleri Üzerine Etkileri
(2017) Çakmakçı, Cihan; Sarıbey, Muammer; Erdoğan, Sibel; Güney, Mehtap; Karaca, Serhat; Kor, Aşkın
Bu proje, DDGS (damıtık tahıl + çözünür maddeleri) içeren rasyonla yapılan yemlemenin koyunlarda bazı verim ve üreme özellikleri ile bazı metabolik hormon ve besin maddeleri üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında aşım öncesi dönemde DDGS içeren rasyonla normal (17 gün) ve kısa süreli (5 gün) besleme (akut besleme) yapmanın koyunlarda doğumda kuzu sayısı ve metabolik hormon salınımını etkileme düzeyi belirlenmiştir. İkinci aşamasında, gebeliğin son 6 haftalık döneminde DDGS içeren rasyonla beslemenin bu koyunlardan doğacak kuzularda büyümeye, yaşama gücüne ve metabolik hormon salınımını etkileme düzeyi belirlenmiştir. İlk aşamasında, koç katım dönemi başlangıcında ve koç katım dönemi sonunda koyunların canlı ağırlık ve vücut kondisyon puanları (VKP) bakımından farklılıklar önemsiz bulunmuştur. Östrus döngüsünün 5., 10., 15. ve aşımdan 5 gün sonraki progesteron konsantrasyonları arasındaki farklılıklar çok önemli bulunmuş, ancak progesteron konsantrasyonu ek yemleme uygulamalarından etkilenmemiştir. Ek yemleme ile östrus döngüsünün 15 gününde alınan kan örneklerinde serum insülin, leptin ve büyüme hormonu (BH) konsantrasyonu arttığı belirlenmiştir. İkinci aşamasında; gebeliğin son döneminde SFK ve DDGS diyetleri doğumda anaların ve kuzuların doğum ağırlıklarını etkilememiş ancak kuzuların sütten kesim ağırlığı DDGS tüketen koyunlardan doğan kuzularda daha yüksek bulunmuştur. Gebeliğin son döneminde serum glikoz, BUN, trigliserit ve BHBA konsnatrasynu üzerine diyet ve diyetxzamanın etkisi önemli bulunmuştur. Gebeliğin 105. gününde yüksek olan serum glikoz ve BUN konsantrasyonu gebelik ilerledikçe azalmıştır. BHBA konsantrasyonu DDGS ile karşılaştırıldığında SFK grubunda daha yüksek bulunmuştur ve gebeliğin son haftasında her iki diyette de BHBA düzeyi düşmüştür. Diyet grupları arasında serum insülin, leptin, IGF-1 ve prolaktin konsantrasyonu bakımından farklılıklar önemli bulunmamıştır. Ancak prolaktin konsantrasyonu gebeliğin 119. gününden sonra artmaya başlamış ve gebeliğin son haftasında en yüksek düzeye ulaşmıştır. Serum IgG ve kolostrum IgG konsantrasyonu diyet uygulamalarından etkilenmemiştir. Doğumdan sonra 1. saatte kuzularda serum IgG konsantrasyonu düşük iken 24 saat sonra alınan kuzu serumlarında IgG konsantrasyonları yükselmiştir. SFK diyetini tüketenlerde kolostrum yağsız kuru madde ve protein içeriği yüksek bulunurken, yağ, laktoz ve IgG konsantrasyonları arasındaki farklılık önemli bulunmamıştır. Sonuç olarak doğum öncesinde gebe koyunlara yapılan kış besleme stratejilerinde kullanılan yem kaynakları koyunların doğum öncesinde olumsuz etkilere neden olmamıştır. Ancak sütten kesime kadar olan büyüme ve gelişme düşünüldüğünde gebeliğin son döneminde DDGS?nin protein kaynağı olarak etkin bir şekilde kullanılabileceği ve toplam rasyon kuru maddesinde %15 düzeyinde SFK yerine ikame edilebileceği sonucuna varılmıştır.
Akkeçi' Lerde Yaş ve Laktasyon Sırasının Bazı Meme Özelliklerine Etkisi
(2004) Keskin, Sıddık; Kor, Aşkın; Karaca, Serhat; Arslan, Serhat
Bu çalışmada; Akkeçi'lerde, sütten kesim döneminden sonra periyodik olarak (6 dönem) ölçümü yapılan bazı meme özellikleri ve sağım mevsiminde sağılan günlük ortalama süt veriminin; ölçüm dönemleri ve laktasyon sırası ile ölçüm dönemleri ve yaşa göre değişiminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ele alınan meme özelliklerinden; meme genişliği ile birlikte, sağılan günlük ortalama süt verimi, hem laktasyon sırası ve hem de yaşa göre farklılık (P<0.05) gösterirken, sol meme başı uzunluğu bakımından laktasyon sıraları, sağ meme başı uzunluğu ve meme çevresi bakımından da yaş grupları arasındaki farklılık istatistik olarak önemli bulunmuştur (P<0.05).
Akkeçi Oğlaklarında Kesin Öncesi ve Kesim Sonrası Ölçülen Bazı Özellikler Arasındaki İlişki Yapısınınkanonik Korelasyon Analizi ile İrdelenmesi
(2005) Başpınar, Ensar; Keskin, Sıddık; Kor, Aşkın
Kanonik korelasyon analizi, her birinde iki yada daha fazla değişken bulunan, iki değişken seti arasındaki ilişki yapısının irdelenmesinde kullanılan çok değişkenli analiz tekniğidir. Bir zorunluluk olmamasına rağmen, bu analiz tekniğinde; değişken setlerinden biri bağımlı, diğeri de bağımsız değişken seti olarak ele alınabilir. Analizde, her iki değişken seti için de setlerde yer alan değişkenlerin doğrusal kombinasyonlarından yeni değişkenler elde edilir ve bu yeni değişkenler - arasındaki korelasyonun maksimum olması amaçlanır. Elde edilen yeni değişkenlere kanonik değişkenler, bunlar arasındaki korelasyonlara da kanonik korelasyonlar denir. Bu çalışmada, 6 aylık yaştaki 82 adet Akkeçi oğlaklarının, kesim öncesi ve kesim sonrası ölçülen bazı özellikleri arasındaki ilişki yapısı, kanonik korelasyon analizi ile irdelenmiştir. Oğlaklardan kesim öncesinde tespit edilen; kesim ağırlığı (KA), cidago yüksekliği (CY), vücut uzunluğu (VU), göğüs derinliği (GD), kürekler arkası göğüs genişliği (KGG), göğüs çevresi (GÇ) ve but çevresi (BÇ) olmak üzere 7 adet özellik X değişken seti; baş ağırlığı (BA), ayak ağırlığı (AA), post ağırlığı (PA), iç yağ ağırlığı (İYA), takım ağırlığı (TA), dalak ağırlığı (DA), sıcak karkas ağırlığı (SKA) ve soğuk karkas ağırlığı (SOKA) olmak üzere 8 adet özellik de Y değişken seti olarak alınmıştır. Sonuçta, birinci kanonik değişken çifti arasında hesaplanan kanonik korelasyon 0. 962 olarak (p< 0.01) bulunmuştur.