Browsing by Author "Oflas, Nur Düzen"

Now showing 1 - 3 of 3

Kronik Hepatit B Hastalarında Tenofovir Tedavisinin Renal Fonksiyona Etkisi
(2019) Özkahraman, Adnan; Konür, Şevki; Ağın, Mehmet; Dertli, Ramazan; Oflas, Nur Düzen; Akçadağ, Neslihan Sürmeli; Kayar, Yusuf
Amaç: Kronik Hepatit B virüsu (HBV) enfeksiyonu ilekronik böbrek hastalığı arasında ilişki olduğubilinmektedir. Kronik HBV tedavisinde kullanılan ajanlargüvenli ve iyi tolere edilmekle birlikte uzun vadeli yanetkileri büyük ölçüde bilinmemektedir. Biz de kronikHBV nedeniyle takipli hastalarda antiviral tedavilerinböbrek fonksiyonları üzerine olan etkilerini araştırmayıamaçladık.Gereçler ve Yöntem: Çalışmamıza 2013-2019 tarihleriarasında hastanemiz polikliniğinde kronik HBV tanısı iletedavi verilerek takibe alınan 156 hasta dahil edildi. Tümhastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet),antropometrik özellikler, hastalık süresi, tedavi süresi,hangi antiviral tedavinin alındığı ve vücut kitle indeksi,dökümante edildi. Hastalardan tedavi öncesi ve belirliperiyotlarla laboratuvar analizi için serum numunesialındı.Bulgular: Hastalardan 92 (%58.9)’si erkek iken,hastaların ortalama yaşı 48.47±15.1 idi. Hastalık süresiortalama 91.8±13.6 ve tedavi süresi ortalama 54.9±13.6idi. Antiviral gruplar arasında demografik veriler,antropometrik ölçümler ve karaciğer fonksiyon testleriaçısından yapılan karşılaştırmada anlamlı bir farklılıksaptanmadı (p>0.05). Ayrıca tedavi grupları arasındatedavi öncesi ve tedavi sonrası yapılan laboratuvarölçümlerinde istatiksel olarak anlamlı değişikliksaptanmadı (p>0.05).Sonuç: Çalışmamızda antiviral tedavi alan gruplardatedavi öncesi ve tedavi sonrası böbrek fonksiyonlarındaanlamlı bir değişiklik görülmedi. Ancak altta bazal renalfonksiyon bozukluğunun olması, komorbiditenin eşliketmesi gibi risk faktörlerini barındıran kronik HBV'libireylerin Tenofovir tedavisi aldıkları süre boyuncaböbrek fonksiyonlarının yakından takip edilmesiönerilmektedir.
Üçüncü Basamak Bir Sağlık Kuruluşunun Yoğun Bakım Ünitesindeki Hastaların Epidemiyolojik Özelliklerinin İncelenmesi
(2025) Akman, Ferhat; Oflas, Nur Düzen
Bu çalışmanın amacı, 2022–2023 yılları arasında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi İç Hastalıkları Anabilim Dalı YBÜ'ye yatırılan hastaların demografik özelliklerini, yatış sürelerini ve yatış nedenlerinin tedavi süreci üzerindeki etkilerini incelemektir. Ayrıca, hastaların yoğun bakımda geçirdiği süre ve mortalite oranlarını analiz ederek, klinik yönetim için risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Çalışma, 01.01.2022-31.12.2022 tarihleri arasında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi İç Hastalıkları Anabilim Dalı YBÜ'ye yatırılan 641 hasta üzerinde retrospektif bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Hasta verileri yaş, cinsiyet, yatış süresi, yatış nedeni, geliş şekli (poliklinik, acil, servis, YBU), çıkış şekli (taburcu, exitus, servis), yatış zamanı, yattığı bölüm ve tedavi süreçlerini içermektedir. Bu veriler kullanılarak istatistiksel analizler yapılmıştır. Çalışmaya alınan 641 hastanın yaş ortalaması 61,2 yıl, medyan yaşı ise 65 olarak bulunmuştur. Hastaların %54,8'i erkek, %45,2'si kadındır. Ortalama yoğun bakım yatış süresi 5,7 gün, medyan yatış süresi ise 3 gündür. En sık görülen yatış nedeni gastrointestinal sistem (GİS) kanaması (%16,5) olmuştur. Sepsis oranı %9,7, palyatif bakım gereksinimi ise %7,5 olarak saptanmıştır. MODS (%4,7), diyabetik ketoasidoz (%4,2), bilinç bulanıklığı (%3,9) ve desaturasyon (%3,9) gibi klinik durumlar da belirgin oranlarda gözlemlenmiştir. Mevsimsel yatış oranlarına bakıldığında en yüksek yatış oranı sonbahar ayında (%28,1), en düşük yatış oranı ise kış ayında (%19,8) tespit edilmiştir. Hastaların geliş şekilleri incelendiğinde, %60,2'sinin acil servisten geldiği, %35,1'inin hastane servislerinden transfer olduğu görülmüştür. Onkoloji hastalarının yoğun bakıma yatış oranı ise %31,7 ile en yüksek olarak bulunmuştur. Çalışmamız, Van ilindeki yoğun bakım ünitesine yatırılan hastaların demografik profili ve klinik durumları hakkında önemli veriler sunmaktadır. Hastaların büyük çoğunluğu ileri yaşta ve erkeklerden oluşmaktadır ve yoğun bakım yatış süreleri genellikle kısadır. En sık görülen yatış nedenleri GİS kanaması ve sepsis gibi ciddi klinik tablolar olup, bu hastalar için tedavi süreçlerinin etkili yönetimi gerekmektedir. Yoğun bakım hastalarının tedavi süreçlerine etki eden risk faktörleri ve demografik özelliklerin daha ayrıntılı olarak analiz edilmesi, gelecekteki sağlık politikalarına yön verebilir. Anahtar Kelimeler: Yoğun bakım, sepsis, GİS kanaması, mortalite, demografik özellikler,
Vitamin D ile İrritabl Bağırsak Sendromu Arasındaki İlişki: Randomize Kontrollü Çalışmalar ve Gözlemsel Araştırmaların Meta-analizi
(2025) Alp, Hamit Hakan; Oflas, Nur Düzen
Bu meta-analiz, randomize kontrollü çalışmalardan elde edilen verileri sentezleyerek D vitamini takviyesinin irritabl bağırsak sendromu (IBS) semptomları ve serum 25-hidroksi D vitamini 25(OH)D düzeyleri üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Ek olarak, sağlıklı bireyler ve IBS hastaları arasındaki bazal serum 25(OH)D düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamıştır. Çalışma, gözlemsel ve randomize kontrollü çalışmaların (RCT) bir meta-analizidir. PRISMA kılavuzlarına uygun olarak yürütülen çalışmada, 11 çalışma değerlendirilmiş ve IBS-SSS, IBS-QoL ve serum 25(OH)D düzeyleri incelenmiştir. Veriler, heterojenliği değerlendirmek için I² testi kullanılarak analiz edilmiştir. Meta-analiz sonuçları, D vitamini takviyesinin IBS hastalarının yaşam kalitesini iyileştirdiğini göstermiştir (IBS-QoL için ortalama fark [MD]: 6,48, %95 GA: 1,14-11,83, p=0,02). Ancak IBS semptom şiddeti (IBS-SSS) üzerinde anlamlı bir etkisi olmadı (MD: 3.91, %95 GA: -60.99-68.81, p=0.91). Serum 25(OH)D düzeyleri D vitamini takviyesi ile anlamlı şekilde arttı (MD: 17.13, %95 GA: 8.09-26.17, p<0.0002). Serum 25(OH)D düzeyleri sağlıklı bireyler ve IBS hastaları arasında karşılaştırıldığında, IBS hastalarında anlamlı bir azalma gözlendi (standart ortalama fark [SMD]: -10.17, %95 GA: -15.57 ila -4.77, p=0.0005). D vitamini takviyesi IBS hastalarında yaşam kalitesini iyileştirmede ve serum D vitamini düzeylerini artırmada etkili olabilir. Ancak semptom şiddeti üzerindeki etkisini açıklığa kavuşturmak için daha homojen ve geniş ölçekli çalışmalara ihtiyaç vardır. Bu sonuçlar IBS yönetiminde D vitamini takviyesinin rolü hakkında değerli bir bakış açısı sağlar.