Browsing by Author "Sonmez, Ferıt"

Now showing 1 - 5 of 5

Kadmiyum Bulaştırılmış Yetiştirme Ortamda Mısır Fidesinin (Zea Mays L.) Gelişimine, Kadmiyum İçeriğine ve Alımına Mikoriza ve Salisilik Asit Uygulamalarının Etkisi
(2022) Sonmez, Ferıt; Gülser, Füsun
Kadmiyum (Cd) kirliliği önemli bir sorun günümüz için. Bu çalışmada, Cd gulanmış ortamlarda yetişen mısır (Zea mays L.) fidelerinin bitki boyu, yaş ağıırlık, kuru ağırlık değerleri ile bitkinin Cd içeriği ve alımı üzerine mikoriza (M) ve salisilik asit (SA) uygulamalarının etkileri belirlenmiştir.Bu amaç için salisilik asitin iki dozu (SA1: 1.0 mM ve SA2: 2.0 mM) ile mikoriza uygulanmış ve uygulanmamış olmak üzere 3 kg’lık saksılar kullanılmıştır. Çalışma üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Yapılan ölçümler sonucunda mikoriza ve Salisilik asit uygulamaları mısır fidelerinin bitki boyunu, yaş ve kuru ağırlıklarını önemli ölçüde artırmıştır. Buna karşılık mikoriza ve Salisilik asit uygulamaları Cd içeriğini ve alımlarını azaltmıştır. Bitki boyunda en düşük değer 26.63 cm, yaprak sayısı 5.6 adet, yaş ağırlık 3.74 gr ve kuru ağırlık 1.63 gr ile mikoriza ve SA uygulanmayan kontrol grubunda belirlenmiştir. En yüksek bitki boyu 56.17 cm, yaprak sayısı 7.50 adet ve taze ağırlık 21.46 g ile mikoriza uygulaması yapılmayan ve 2.0 mM SA uygulamasında elde edilmiştir. En yüksek kuru ağırlık 5.70 g ile mikoriza ve 2.0 mM SA uygulamasında belirlenmiştir. Mısır fidelerinin en yüksek Cd içeriği 3.37 mg kg-1 ve alımı 5.95 mg kg-1 ile kontrolde uygulamasında tespit edilmişken, en düşük Cd içeriği 0.307 mg kg-1 ve alımı 1.48 mg kg-1 olarak mikoriza ile 2.0 mM SA ve 1.0 mM SA uygulamalarında tespit edilmiştir. Çalışmamızin sonuçları irdelendiğinde mikoriza ve SA uygulamalarının Cd ile kirletilmişmiş ortamlarda yetişen mısır fideleri üzerine olumlu etkileri olmuştur. Salisilik asit ve mikorizanın birlikte uygulanmasının ağır metal krililiğine karşı tarımsal üretimde verim ve besin elementi içeriğine önemli katkı sağlayacaktır.
Demir ve Bor İnteraksiyonunun Nohutun (Cicer Arietinum L.) Verim ve Besin Elementi İçerikleri Üzerine Etkisi
(2025) Sonmez, Ferıt; Öskan, Mehmet Halis
Demir ve bor bitki gelişiminde önemli elementlerdir. Her iki elementinde bitki büyümesine ve bitki besin elementi içeriğine etkisi arazi çalışmasıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında faktöriyel deneme desenine göre tesadüf bloklarında üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Çalışma sonunda verim ve verim kriterlerindeki değişimler ile tane makro ve mikro besin içerikleri incelenmiştir. Demir uygulamaları verim kriterlerinden sadece biyolojik verimi etkilerken, nohut sapının N, P, K, Mg, Fe, Mn, Zn, Cu ve tane P, Mg, Fe, Zn ve B içerikleri etkilenmiştir. Bor uygulamasının ikinci dal sayısı, bakla sayısı ve fertil bakla sayısı üzerine etkisi önemli olarak belirlenirken, nohut sapının besin elementi içeriğinde P, Mg, Zn, B ile tane besin elementlerinden P, K, Ca, Mg, Fe, Mn, Zn ve B içerikleri üzerine öenmli etkisi belirlenmiştir. Besin elementi içeriği ve bitki verimi açısından uygulanacak uygun bor ve demir dozlarının 0.25 kg B da-1 ve 10 kg Fe da-1 olduğu belirlenmiştir.
Farklı Dozlarda Fosfor ve Humik Asit Uygulamalarının Glayöl Çeşitlerinde Mikro Besin Elementi (Fe, Cu, Zn ve Mn) İçeriklerine Etkisi
(2018) Sonmez, Ferıt; Gülser, Füsun; Türkoglu, Nalan; Çavuşoğlu, Mehmet Nuri
Bu araştırmada farklı dozlarda fosfor ve humik asit uygulamalarının glayöl çeşitlerinin besin elementiiçeriği üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Rose Supreme, Deppest Red ve Essential glayöl çeşitlerininkullanıldığı denemede fosforun üç dozu (P1:0, P2:100, P3:200 mg kg-1) ve humik asidin üç dozu (HA1:0, HA2:1000,HA3:2000 mg kg-1) 3 kg yetiştirme ortamı içeren saksılara uygulanmıştır. Korm dikiminden 140 gün sonra denemesonlandırılmıştır. Hasat edilen bitkilerde Fe, Cu, Zn ve Mn içerikleri analiz edilmiştir. Mikro besin elementiiçeriği bakımından Cu hariç çeşitler arasında istatistiksel anlamda önemli farklılık bulunmamıştır. Cu içeriğindefarklı çeşitlerin meydana getirdiği değişim istatistiksel anlamda %5 düzeyinde önemli bulunmuştur. Farklı fosforuygulamalarının bitkilerde Mn ve Cu içeriği üzerine etkilerinin istatistiksel anlamda %1 düzeyinde önemli olduğubelirlenmiştir. Bitkilerin Fe ve Cu içerikleri humik asit uygulamalarında istatistiksel olarak önemli (%1) düzeydeetkilenmişlerdir. Çinko ve Cu içeriklerinde çeşit x fosfor interaksiyonunun etkisi istatistiksel olarak %1 düzeyindeönemli bulunmuştur. Çeşit x Fosfor x Humik asit interaksiyonu ise Mn ve Cu içeriklerinde istatistiksel anlamdaönemli (%1) değişimler meydana getirmiştir. En yüksek Fe ve Zn içerikleri HA’nın en yüksek dozunda sırasıyla57.9 mg kg-1 ve 82.0 mg kg-1 olarak elde edilmiştir. En yüksek Cu içeriği ise HA’nın ikinci dozunda 11.4 mg kg-1olarak bulunmuştur
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Araştırma Alanları Topraklarının Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özelliklerinin Belirlenmesi
(2018) Karaca, Siyami; Gokkaya, Tugba Hasıbe; Sonmez, Ferıt; Gülser, Füsun
Bu çalışmada Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesine ait Araştırma ve Deneme alanı topraklarının bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri ile besin elementi içeriklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanında 0-20 cm ve 20-40 cm derinlikten alınan 30 adet toprak örneğinde yapılan analizler sonucunda toprakların büyük bir kısmının tınlı bünyeli olduğu, pH’larının hafif asidik ile hafif alkali arasında değiştiği, genel olarak tuzsuz, çok az kireçli ile çok fazla kireçli arasında kireç içeriklerine sahip oldukları tespit edilmiştir. Organik madde içeriklerinin yüzey toprak örneklerinde orta ve yeter seviyelerde olduğu belirlenmiştir. Toprakların yarayışlı fosfor ve alınabilir potasyum bakımından çok fazla sınıfında yer aldığı, mikro besin elementlerinden yarayışlı çinko içeriklerinin noksan, diğer mikro besin elementlerinin yeter ve fazla sınır değerleri içerinde yer aldıkları bulunmuştur.
Van İli Bağlarının Beslenme Durumlarının Belirlenmesi
(2009) Sonmez, Ferıt; Tüfenkçi, Şefik; Şensoy, Ruhan İlknur Gazioğlu
Çalışma, Van ili sınırları dahilinde, 2002-2003 yıllarında, standart çeşitlerle kurulmuş üzüm bağları ile Erciş üzümünden oluşmuş çok eski yerli bağların beslenme durumlarının belirlenmesi amacıyla 2007 yılı ilkbahar-yaz döneminde yürütülmüştür. Toplam 6 köyde, 10 farklı üzüm bağında, 11 üzüm çeşidi üzerinde yapılmış olan çalışma, vejetasyon dönemi başlangıcında alınmış toprak örnekleri ile çiçeklenme öncesi, ben düşme dönemi ve hasat dönemi olmak üzere 3 dönemde alınmış yaprak örneklerinde yapılmış olan analizlere ait sonuçları kapsamaktadır. Toprak analizleri sonucunda genel bağ topraklarının % 60’ının kumlu-killi-tın bünyeli olduğu, tümünde tuz sorununun olmadığı, % 60’ının organik madde içeriğinin düşük olduğu, % 40’ının az kireçli, % 50’sinin orta düzeyde kireçli olduğu; %60’ının azot (N) yönünden, % 40’ının fosfor (P) yönünden fakir olduğu ve % 50’sinde çinko (Zn) noksanlığı bulunduğu görülmüştür. Buna karşılık potasyum (K), kalsiyum (Ca), magnezyum (Mg), demir (Fe), mangan (Mn) ve bakır (Cu) oranlarının, tüm bölgeler için yeterli düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yaprak analizleri sonucunda genel durumda çeşitlerin besin elementi içeriklerinden; azot, fosfor, potasyum ve çinko değerlerinin yeter sınır değerlerin altında olduğu, diğer besin elementlerinin ise yeter sınır değerleri içerisinde bulunduğu belirlenmiştir. Dönemler açısından besin elementi değişimleri incelendiğinde, azot, fosfor potasyum, magnezyum, çinko ve Cu içeriklerinin azalış yönünde, kalsiyum, demir ve mangan içeriklerinin ise artış yönünde eğilim göstermekte olduğu görülmüştür.