Browsing by Author "Uzumcuoglu, Yesim"

Now showing 1 - 2 of 2

Covıd-19 Öncesinde ve Sonrasında Yol Trafik Güvenliği: Kısıtlamalar Ölüm Oranlarını Azalttı Mı
(2021) Daibaşoğlu, Kaan; Düzyol, Salih Gökberk; Uzumcuoglu, Yesim
COVID-19 pandemisi süresince sosyal etkileşimi azaltmak adına birçok kısıtlama uygulanmıştır ve bu kısıtlamaların yol trafik yoğunluğu ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı 2019 ve 2020 yıllarındaki aylık verileri (trafikteki can kayıpları, trafikteki yaralanmalar, yara veya ölümle sonuçlanan trafik kazaları ve sadece mal hasarıyla sonuçlanan trafik kazaları) karşılaştırarak COVID-19 nedenli kısıtlamaların yollardaki trafik kazaları ile ilişkisini incelemektir. (Eski hali: trafik kazalarına etkisini incelemektir.) Analizlerde daha doğru karşılaştırmalar yapabilmek için trafik kaza verileri Türkiye’deki 81 il için 1000 kişide 1 olacak şekilde hesaplanmıştır. Trafik kazalarında yaralanma oranları Mart ve Aralık arasındaki her ay için azalış göstermiştir. Benzer olarak yaralama veya ölümle sonuçlanan kaza oranları da temmuz ayı hariç her ay azalış göstermiştir. Ancak, trafikteki can kaybı oranları sadece mayıs ve ekim ayında; sadece mal hasarıyla sonuçlanan trafik kazaları ise sadece mart, nisan, mayıs, haziran ve aralık aylarında azalmıştır. Sonuçlar incelendiğinde kaza oranları genel olarak azalsa da can kaybı oranları benzer bir azalış göstermemiştir. Kısıtlamalardan dolayı trafik yoğunluğunun azalmış olması ile yollarda daha hızlı araç kullanılması arasında ilişki olabilir. Bulgular hükümetin kısıtlama uyguladığı süre zarfına dayanarak ortaya konmuştur. Bir ilde sokağa çıkma yasağı olsa bile, sadece kaza sayısını değil, ölümleri de azaltmak için hız ile ilgili yaptırımların uygulanabileceği önerilebilir.
Kişilik, Örgütsel Adalet ve İş Tatmini İlişkisini Düzenler mi
(2022) Uzumcuoglu, Yesim; Turhan, Hatice Nur
Örgütsel adalet algısı ile iş tatmini arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin rolünün incelenmesi, örgütlerin performans düzeylerinin iyileştirilmesi için önemli olabilir. Bu çalışmanın amacı, örgütsel adalet algısı ile iş tatmini arasındaki ilişkide kişilik özelliklerinin düzenleyici etkisini incelemektir. Çalışmaya 392 (218 kadın; 174 erkek) çalışan katılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 33,12 ve ortalama deneyim süresi 116,46 aydır. Katılımcıların büyük çoğunluğunu sağlık çalışanı, akademisyen, mühendis ve öğretmen grubu oluşturmaktadır. Çalışma için katılımcılar Örgütsel Adalet Ölçeği, İş Tatmini Ölçeği, Büyük Beşli Kişilik Envanteri ve demografik bilgi formunu doldurmuştur. Düzenleyici regresyon analizleri, SPSS için Hayes PROCESS makrosu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Cinsiyet ve yaş, ana çalışma değişkenleri ile ilişkili olduğu için kontrol değişkenleri olarak tüm analizlere dahil edilmiştir. Sonuçlar, örgütsel adalet türlerinin iş tatmininin yordayıcıları olduğunu ve kişilik faktörlerinin algılanan örgütsel adalet ile iş tatmini arasındaki ilişkinin düzenleyicileri olduğunu göstermektedir. Kişilik faktörlerinden yalnızca nevrotikliğin düzenleyici bir etkisi olmamıştır. Bulgular, yöneticilerin, çalışanlarına adil bir çalışma ortamı sağlamak ve onların iş tatminlerini artırmak için farklı kişilik özelliklerine sahip çalışanları için farklı stratejiler uygulaması gerekliliğine dikkat çekmek açısından önem taşımaktadır.