Nazlı Eray Öyküsünde Yazı, Serüven ve Yazar Beni

Abstract

Bu yazı, Nazlı Eray'in yazdığı sekiz öykü kitabında beliren yazı-serüven ilişkisinin yansımalarının, yazar beniyle bağlantısını ortaya koymaktadır. Eray, öykü ve roman türlerinde, fantastik ve düşsü yönüyle öne çıkmış yazarlanmızdandır. Eray'da yazı, gerçek ya da düşsel boyutta sıklıkla yer değiştiren, iç içe geçen, buradan da olağan dışına, tekinsize, fanteziye davetiye çıkaran ve bu özelliğinden ötürü türleri çoğunlukla melezleştiren yapıdadır. Özensiz kurgu; metinlerde gevşek dokuya, yoğun ve parlak düşsü öğelerin cömertçe harcanmasına neden olur. Eray'in çoğunlukla mantıksal kabulleri es geçen ve yazma hazzını hep yedeğinde bulunduran yazı-yaşam ilişkisi, odağında kendisinin yer aldığı içsel yolculuklardan, yaptığı seyahatlerden beslenir ve kendisinin yazı serüveninin çerçevesini belirler. Yazarınkiyle özdeşleşen yazar-anlatıcı beni, bıkmaksızın kendini tekrarlarken, anı, gezi ve öykü türlerinin sınırlarını iç içe geçirir. Dönemin sosyal ve politik koşullarına önemli ölçüde kapalı olan bu metinlerde, narsisist denebilecek bir ben anlatımı öne çıkar.