Kırâat İlminde İhticâc Kavramı ve İhtiyâr-tercîh İlişkisi

Abstract

Kur’ân-ı Kerîm ilimleri arasında Kur’ân kırâatleri ilminin özel bir ehemmiyeti vardır. ihticâc ilmi de Kırâat ilimleri arasında özel bir konumda yer edinmektedir. Zira bu ilim, Kur'ân-ı Kerîm'in vahyedilişinden günümüze kadar âlimlerin dikkatini çekmiştir. Allah (cc), ümmete kolaylık ve onlardan zorluğu gidermek için yüce peygamberi Muhammed'e (s.a.v.) çeşitli kırâat vücuhatıyla Kur’ân-ı Kerîm’i indirmiştir. Sahabeler bu kırâatleri Hz. Peygamberden (s.a.v.), Tabiinler de onlardan almışlar ve kendileri için kırâatler tercih etmişlerdir. tabeuttabiin kurrâları da ortaya çıkmış ve onlar da kendileri için öncekilerden tercihte bulunmuşlardır. Böylece kırâatler için ihticâc ilmiyle alakalı eserler ortaya çıkmıştır. Âlimler bu eserlerde kırâat vücuhatlarını açıklamış ve bunun sebeplerini ortaya koymuşlardır. Kurrâların birçok rivayet arasında seçtikleri kırâat sebebini açıklamışlardır. Bu araştırma, kırâat ilmindeki ihticâc, ihtiyâr ve tercîh kavramlarına, bu kavramların kökenlerine ışık tutmak ve bu terimlerin eş anlamlıları ve aralarındaki ilişkiye değinmeyi amaçlamaktadır. Ardından ihticâc, ihtiyâr ve tercîh kavramları arasındaki bağlantı gösterilerek uygulamalı örnekler ve bilimsel analiz yoluyla araştırma sonlandırılacaktır.