Browsing by Author "Han, Yavuz"

Now showing 1 - 4 of 4

Özel Besi Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Durumu ve Etkileyen Faktörler
(2009) Bakır, Galip; Han, Yavuz
Bu çalışma Ergani ilçesindeki besi sığırcılığı işletmelerinin yapısal durumu ve buna işletmecilerin eğitim ve deneyimlerinin etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. Genel olarak, işletmecilerin profili eğitimi düzeyi ilkokul (%58.1), 18-39 yaş aralığında (ort. 40.8 yaş), 1-7 yıl deneyime sahip (ort. 9.8 yıl) ve işletmedeki birey sayısı ortalama yaklaşık 9 kişiden oluşmaktadır. İşletmelerde ortalama sığır sayısı 23.9 baş olup, okuryazar ve olmayanlarda 22-40 baş iken, lise+ olanlarda 1-3 baş bulunmuştur. Sığır ırklarının dağılımı %40.5 yerli, %58.3 melez ve %1.2 kültür ırkı şeklindedir. Okuryazar olmayanlar yerli (%46.9), okuryazarlar melez ırkı (%58.3) ve eğitim düzeyi lise+ olanlar ise yerli+melez (%61.5) hayvanları tercih etmişlerdir. İşletmecilerin %36.5'i suni ve %63.5'i tabi aşım uygulamaktadır. İşletmelerde en sık görülen hastalıklar, şap-theleriosis (%30.1), ayak tırnak-şap-theleriosis (%22.3) ve ayak tırnak-şap (%18.7) olup, okuryazar olmayan işletmelerde ayak-tırnak (%39.4), okuryazarlarda \"ayak tırnak-şap- theleriosis\" (%58.3), orta ve lisede şap (%36.4, %38.5) olarak tespit edilmiştir. İşletmelerde periyodik olarak vitamin ve tablet kullanılmakta (%71.9) ve koruyucu aşılama (%97.6) yapılmaktadır. İşletmecilerin beklentileri, desteklemenin artırılması, kredi, veteriner hizmeti, besi materyali ve eğitim hizmeti iken; başlıca sorunlar ise, besi materyalinin ve yemin pahalı olması, destek priminin azlığı ve bunların kombinasyonları şeklinde belirlenmiştir.
General Evaluation of Beef Farms in Ergani, Diyarbakır
(2008) Han, Yavuz; Bakır, Galip
ÖZETDİYARBAKIR İLİ ERGANİ İLÇESİNDE BESİ SIĞIRCILIĞI YAPAN İŞLETMELERİN GENEL DEĞERLENDİRİLMESİHAN, YavuzYüksek Lisans Tezi, Zootekni Anabilim DalıTez Danışmanı: Doç. Dr. Galip BAKIROcak 2008, 78 SayfaBu çalışmada, Ergani ilçesinde besi sığırcılığı işletmelerinin genel değerlendirilmesi amacıyla 80 köy ve bir beldede gayeli olarak seçilen 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programında analiz edilmiştir.İşletme başına düşen ortalama arazi miktarı 73.1 dekardır. Sığır sayısı 23.9 olup, 3 ile 98 arasında değişmektedir. İşletmelerdeki sığır ırkları %40.5 yerli, %16.6 melez esmer, %18.8 melez simental, %22.9 melez holştayn ve %1.2 kültür şeklindedir.İşletmelerin çoğunluğunda (%64.1) hayvan rasyonlarında kesif yem olarak besi yemi ve küspe kullanılırken, kaba yem olarak %61.1 oranında saman kullanılmaktadır. İşletmelerde yem bitkileri ekimi genel itibariyle yapılmamaktadır. Yetiştiricilerin %77.2'sinin sığırlarını meraya çıkardıkları ve %78.3'ünün hayvanlarını merada 2 ay otlattıkları belirlenmiştir.İşletmelerin %73.1'inde hayvanların günlük canlı ağırlık takibi yapılmamaktadır. İşletmelerin çoğunluğu (%57.5) orta süreli (120-220 gün) besiyi tercih etmektedir.İşletmeler besi hayvanlarını genellikle pazardan temin ettikleri ve besi sonunda ise hayvanları genellikle keserek değerlendirdikleri belirlenmiştir.Yetiştiriciler inşaat malzemesi olarak taş (%62.9) kullanarak kendi tecrübelerine (%62.3) göre hayvan barınaklarını yaptıklarını ifade etmişlerdir. %37.1'i hırsızlık+tecrübe nedenleriyle barınağı kapalı yapmaktadır. İşletmelerdeki barınak havalandırma durumu yetersiz (%61.7), aydınlatma yetersiz (%55.1) olarak bulunmuştur. İşletmelerin geneli altlık kullanmamaktadır.İşletmelerin %31.1'i beklenti olarak destekleme arttırılsın, kredi, veteriner hizmeti, besi materyali, eğitimden oluşan hepsi seçeneğini belirtmişlerdir. İşletmelerdeki başlıca sorunlar besi materyalinin pahalı olması, destek priminin azlığı, yemin pahalı olması ve bunların kombinasyonları şeklinde belirlenmiştir.Anahtar kelimeler: Arazi, Barınak, Beklenti, Besi Sığırcılığı, Ergani, Irk, Sağlık, Yem.
Özel Besi Sığırcılığı İşletmelerinde Irk Tercihleri ve Besi Uygulamaları
(2009) Han, Yavuz; Bakır, Galip
Ergani ilçesindeki besi sığırcılığı işletmelerinin besi uygulamaları, ırk tercihleri ve bunlara işletmecilerin eğitim ve deneyimlerinin etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. İşletmelerin çoğunluğu (%53.9) beside melez ırkları, okur yazar olmayanlar ise yerli ırkı (%48.5) tercih etmekte, eğitim seviyesi arttıkça yerli ırk tercihi azalırken melez ırk tercihi artmaktadır. İşletmelerin çoğunluğu (%60.5) beside \"mera+kesif yem\" programı uygularken bunu \"kesif yem+kaba yem (ahırda)\" (%21.6) ve her ikisi (%18) seçeneği izlemektedir. Sığırların besiye alınma yaşı genel olarak (%82) 10-18 ay olup, işletmelerin %57.5'i orta süreli (120-220 gün) besiyi tercih ederken, lise+ yetiştiriciler (%76.9) uzun süreli besiyi tercih etmektedir. İşletmelerin çoğunluğu (%71.9) hayvanları kesim ağırlığına ulaştığında, %21'i yeterli fiyat oluştuğunda besiyi sonlandırmakta ve %70.7'si ise hayvanlarını besi sonunda keserek değerlendirmektedir. İşletmecilerin %64.7'si besicilikten memnun olduğunu belirtmekte, eğitim düzeyi ile deneyimin artışına paralel olarak bu oranda artış olurken, yaşın artmasına paralel olarak memnuniyet oranında azalma görülmüştür. Besicilikten memnun olma nedeni olarak, işletmecilerin %81.5'i \"yapacak başka işim yok\" seçeneğini işaretlemişlerdir.
Özel Besi İşletmelerinin Barınak Yapısı ve Etkileyen Faktörler
(2010) Han, Yavuz; Bakır, Galip
Bu çalışmada, Ergani ilçesindeki besi işletmelerinin barınak yapısı ve buna etki eden eğitim, deneyim ve yaş gibi faktörlerin etkisinin incelenmesi amacıyla, gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. İşletmecilerin profili genel olarak eğitimi düzeyi ilkokul (%58.1), 18-39 yaş aralığında (ort. 40.8 yaş) ve 1-7 yıl deneyime sahip (ort. 9.8 yıl) ve ortalama birey sayısı yaklaşık 9 kişiden olan bir kitleden oluşmaktadır. İşletmelerde barınakların tamamı kapalı ve bağlı duraklı olup, %90.4'ü müstakil olarak yapılmıştır. Barınağın kapalı yapılmasında deneyimi az (1-4) olan yetiştiricilerde hırsızlık, 1-7 yıl olanlarda hırsızlık+tecrübe ve deneyimi 14+ olanlarda ise çevre etkin olmuştur. İşletmecilerin %62.3'ü barınakları kendi tecrübelerine göre yaparken, %34.1'i çevreye bakarak yapmaktadır. Eğitim düzeyi yüksek ve genç yetiştiricilerin projeye göre barınak yapma oranı diğerlerine göre yüksek bulunmuştur. Barınak yapımında genellikle (%62.9) taş kullanılmakta ve işletmecilerin deneyimi arttıkça taş kullanımı azalmakta, briket kullanımı artmaktadır. Barınakların %44.9'unda aydınlatmanın, %38.3'ünde havalandırmanın yeterli olduğu belirlenmiştir. İşletmelerin %83.8'inde günde üç kez gübre temizliği yapılmakta ve %52.1'i gübreyi yakarak ve %35.3'ü gübre olarak değerlendirmektedir. İşletmelerin geneli (%93.4) barınaklarda altlık kullanmazken, yalnızca eğitimi ilkokul olanların %11.3 'ünün altlık kullandığı tespit edilmiştir. İşletmecilerin eğitim düzeyi, deneyimi ve yaşı ile barınak şekli ve modeli, havalandırma ve gübre temizliği arasındaki ilişki önemli (P<0.01) bulunmuştur.