Investigation of Reactions of Lake Van Basin' Bean Genotypes Against Some Bcmv Strains by Molecular and Classical Methods

Abstract

Fasulye adi mozaik virüsü (BCMV), dünyada fasulye yetiştirme alanlarında önemli verim kayıplarına neden olan en yaygın bitki patojenlerinden birisidir. En etkili ve pratik kontrol yöntemi, BCMV'ye dayanıklı fasulye çeşitlerinin kullanılmasıdır. Bu patojenlere karşı dayanıklı ile ilişkili birçok gen ve moleküler belirteç, dünyada ıslah çalışmalarında tanımlanmış ve yaygın olarak kullanılmaktadır. Çalışmanın amacı, bölgedeki virüs kaynaklarını belirlemek, Van Gölü Havzası fasulye genotiplerini yapay olarak virüsle bulaştırmak ve BCMV için bilinen moleküler belirteçlerin geçerliliğini kontrol etmektir. Bu çalışmada, çoğunluğu Türkiye'nin Van Gölü Havzası'nda ağırlıklı olarak yetiştirilen ve 7 tanesi USDA'den temin edilen 45 fasulye çeşidi; BCMV ırkları ve (NL-4 ve RU-1) farklı moleküler belirteçler (SD6, SBD-5, SW-13, ROC11 ve eIFE4) ile değerlendirilmiştir. Dayanıklı ve duyarlı ayrımı görsel semptomlara dayanılarak yapılmış ve kırk beş genotipten yirmi dokuz genotip NL-4'e dayanıklılı, 16 genotip duyarlı (8'i orta duyarlı ve 8'i yüksek duyarlı) bulunmuştur. Virüs çoğaltımı sırasında RU-1 ırkı kaybolmuştur. Moleküler belirteçler, bc-3, bc-12 ve I dayanıklılık genleri için çalışmış ve bu genlerin varlığını başarıyla belirlenmiştir. Moleküler ve yapay inokulasyon verilerinin sonuçları arasında genellikle bir uyum gözlenmiştir. Moleküler belirteçler, yapay inokülasyon ve virüs tespit genine göre 23 fasulye genotipi dayanıklı bulunmuştur. Bu gneotiplerden özellikle G6, G14, G26, G28, G30, G35, G37, G38, G41 ve G42 genotipleri, gelecekteki virüs dayanıklılık ıslah programlarında kesinlikle kullanılabilir.

Bean common mosaic virus (BCMV) is one of the most common plant pathogens that cause significant yield losses in bean growing areas worldwide. The most effective and practical control method is to use of resistant common bean cultivars to BCMV. Many genes and molecular markers associated with resistance to these pathogens have been identified and used widely in breeding studies in the world. The goals of the study are to identify virus sources in the region, to artificially inoculate of Lake Van Basin bean genotypes, and to check the validity of the known the molecular markers for BCMV. This study evaluated 45 common bean cultivars, 38 genotypes grown mainly in Lake Van Basin of Turkey and 7 genotypes obtained from USDA to BCMV strains (NL-4 and RU-1) with different molecular markers (SD6, SBD-5, SW-13, ROC11, and eIFE4). The differentiation of resistant and susceptible was based on visual symptoms, and twenty-nine genotypes were found to resistance to NL-4, while 16 genotypes were susceptible (8 of them moderately susceptible and 8 of them were highly susceptible) among forty-five genotypes. The strain RU-1 was lost during the increase. The molecular markers worked for the resistance genes bc-3, bc-12, and I, and successfully identified the presence of these genes. There was generally an accordance among the results of molecular and artificial inoculation data. Twenty-three bean genotypes were found resistant according to molecular markers, artificial inoculation and virus detection gene. Among them, the genotypes G6, G14, G26, G28, G30, G35, G37, G38, G41, and G42 migth be definitely employed in future virus resistance breeding programs.