Bilimsel Tefsirle İlgili Bazı Analizler

Abstract

Kur’an varlıklardan, evrenden ve onların yaratılış ve oluşumlarından bahsetmektedir.Ancak bilimde olduğu gibi geniş bir şekilde varlıkların yaratılışının bütünayrıntılarından bahsetmez. Kur’ân bir öğüt kitabı olduğundan onda hakikatler dahaziyade ibret ve öğüt şeklinde dile getirilmekte, varlıkların nasıl yaratıldıklarındandaha çok niçin yaratıldıklarından ve yaradılış gayelerinden bahsedilmekte ve bunlarınkeyfiyetinin (nasıllığının) derinliğine inilmemektedir.Kur’ân varlıklardan bahsederken asıl gayesi eserden müessire gitmektir. Basarımızıvarlıklara çivirirken gayesi basiretimizle Allah’a algılamaktır;“Gece ve gündüz,güneş ve ay O’nun ayetlerindendir. Güneşe ve aya secde etmeyin Alah’a kulluk ediyorsanız,onları yaratana secde ediniz”(Fussilet, 41/37) derken nazarımızı kozmik varlıklara değilonları istihdam eden kuvvete çevirmektir. Bu gayeye hizmet ettiği için Kur’ân“Göklerde ve yerde olanlara bakın!” (Yûnus, 10/101) “Görmediler mi Allah nasıl yaratmayıbaşlatıyor, sonra onu iade ediyor (dönüp yeniden yaratıyor). Bu, Allah’a göre kolaydır.Yeryüzünde gezin, bakın yaratmağa nasıl başladı, sonra Allah, son yaratmayı da yapacaktır.Çünkü Allah, her şeye kadirdir”(Ankebut, 29/19-20) diyerek bir nevi ilmî ve müşahedeyedayalı delillerle iman etmemizi istemektedir. Bundan dolayı Kur’ân’ın bilimsel tefsiri,inancın pekişmesi açısından büyük bir önem arzetmektedir. Makalemiz Kur’ân’ınbilimsel tefsirinin konumunu bazı ayetleri ilmî gelişmeler ve ilmin sabiteleri ışığındaanalizlere tabi tutarak irdelemeye çalışmaktadır.