Babaya Arz-ı Hal: Modernist Edebiyatta Kendini Gerçekleştirme

Abstract

Baba-oğul ilişkisi mitolojide, kutsal metinlerde, sinemada ve edebiyatta s ıklıkla işlenilen konular aras ında yer al ır. Gerek dünya gerekse Türk edebiyat ında birçok yazar ve şairin bu konuyu eserlerinde i şlediği görülür. Baban ın bir metafor olarak Tanz imat dönemi eserlerinde önemli bir yere sahip olması dikkat çeker. Edebiyatımızda Tanzimat romanlar ındaki yol gösterici “baba”nın yerini sonraları modernist edebiyatla birlikte oğullarının önüne bir set çekerek onları kısıtlamaya, engellemeye çalışan sert, otoriter baba; onların benliklerine herhangi bir katkı da bulunamayan pasif, silik baba; ve oğullarının gözünde idol olabilerek onlara ilham kaynağı olan, onları kısıtlamayan özgürlükçü baba modeli alır. Bu çalışmada psiko-sosyal bir yaklaşımla ele alınacak Kırmızı Saçlı Kadın, Aylak Adam, Babaya Mektup, “Babama Mektup”, Kuşlar Yasına Gider, Babamın Bavulu adl ı altı eserde kendini gerçekleştirme noktasında “baba” esas ölçüt ve ortak kriter olarak belirlenmiştir.