Transcription and Analysis of the 11th Antakya Shar'īyya Register (h. 1222-1223 A.d. 1807-1809)

Abstract

Çalışmamız 1222-1223 / 1807-1809 yıllarını kapsayan 11 Numaralı Antakya Şer'îyye Sicilini incelemektedir. XIX. asırda Antakya'nın sosyal, iktisadî ve kültürel hayatının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Antakya'nın Halep'e bağlı bir kaza olduğu ve Antakya'ya bağlı beş nahiye olduğu (Altınözi, Kuseyr, Cebel-i Akra, Süveyde, Şuğur) bilinmektedir. Ayrıca çalışmamızı kapsayan yıllarda farklı dine mensup, Müslim ve gayr-i Müslim halkın birlikte bir arada yaşadığı, nüfusun çoğunluğunu Müslümanlardan meydana geldiği ve bu iki topluluk arasında çalışmamızdaki davalarda yer alabilecek herhangi bir sıkıntı yaşandığı görülmemiştir. Bu durumda görüldüğü üzere barış ve huzur içinde yaşamlarını idame ettikleri belirlenmiştir. Bu çalışma, 11 Numaralı Antakya Şer'îyye Sicili Osmanlı Türkçesinden günümüz Türkçesine çevrilmesinde aslına sadık kalınmıştır. Sicil, basit transkripsiyon tekniği ile çevrildi. Sicilde yer alan Arapça ve Farsça tamlamalar dillerinin gramer kurallarına uygun olacak şekilde yazıldı. Defterde, elif harfi: (') işareti, ayın harfi: (') işareti, uzun a: â harfi, uzun u: û harfi, uzun i: î harfi kıllanıldı. Defterde yer alan 157 hükümün silik, üzeri çizilmiş ve mükerrer belgeler dışında transkribsiyonu yapıldı. Çalışmamızda özet tablosu verilmiş, bu tabloda defter hakkında bilgilere ulaşabilmek mümkündür.Our study examines the Antakya Sharia Register No. 11, covering the years 1222-1223 / 1807 1809. It aims to determine the social, economic and cultural life of Antakya in the 19th century. It is known that Antakya is a district of Aleppo and that there are five sub-districts (Altınözi, Kuseyr, Cebel-i Akra, Süveyde, Şuğur) connected to Antakya. In addition, in the years covered by our study, it was observed that Muslim and non-Muslim people of different religions lived together, the majority of the population was Muslim and no problems that could be included in the cases in our study were experienced between these two communities. As can be seen in this case, it was determined that they continued their lives in peace and tranquility. This study was carried out in the translation of the Antakya Serif Record No. 11 from Ottoman Turkish to modern Turkish, and the original was preserved. The record was translated with the simple transcription technique. The Arabic and Persian phrases in the record were written in accordance with the grammatical rules of their languages. In the record, the elif letter: (') sign, the ayın letter: (') sign, the long a: â letter, the long u: û letter, and the long i: î letter were used. The transcription of 157 provisions in the book was done except for the blurred, crossed out and duplicate documents. A summary table is given in our study, it is possible to reach information about the book in this table.