Özel Eğitim Öğretmenlerinin Sosyal Bilgiler Öğretimine Yönelik Görüşleri

Abstract

Eğitim, bireylerin bilgi, beceri, tutum ve değer kazanmasını sağlayan sistemli bir süreç olup, sadece akademik bilgi aktarımı değil, aynı zamanda sosyal, duygusal ve kültürel gelişimi de destekler. Her bireyin öğrenme tarzı ve ihtiyaçları farklı olduğundan, eğitim bireyselleştirilmiş ve erişilebilir olmalıdır. Bu araştırma, özel eğitim öğretmenlerinin sosyal bilgiler öğretimine dair görüşlerini, deneyimlerini ve karşılaştıkları zorlukları incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel araştırma yönteminden hareketle olgu bilim deseni tercih edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu Siirt illindeki 15 özel eğitim öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Araştırma verileri betimsel analiz tekniğinden hareketle analiz edilmiş ve sunulmuştur. Araştırmada özel eğitim öğretmenlerinin sosyal bilgiler öğretimi sürecinde öğrenci, program ve veli kaynaklı bazı güçlükler yaşadıkları, okulun fiziki koşullarından, idari ve sistemsel sorunlardan ve psikolojik zorluklardan kaynaklı bir dizi güçlükle karşılaştıkları bulgulanmıştır. Araştırmada öğrencilerinin sosyal bilgiler öğretiminde düşük hazırbulunuşluk düzeyi, temel bilgi ve beceri eksiklikleri, öğretim sürecini olumsuz etkilediğini gösteren sonuçlara ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmada bireyselleştirilmiş öğretim programlarının güçlendirilmesi, öğretmenlerin alan ve yöntem bilgisi konusunda kapasitelerinin artırılması, materyal geliştirme ve teknolojik gelişmelerin izlenmesi, aile okul iş birliğinin sistematik hale getirilmesi, fiziksel mekân düzenlemelerinin yapılması gibi öneriler sunulmuştur.

Education is a systematic process that enables individuals to gain knowledge, skills, attitudes and values, and supports not only academic knowledge transfer but also social, emotional and cultural development. Since each individual's learning style and needs are different, education should be individualized and accessible. This research aims to examine the views, experiences and difficulties encountered by special education teachers regarding social studies teaching. In the research, the phenomenological design was preferred based on the qualitative research method. The study group of the research consists of 15 special education teachers in Siirt province. The research data were collected with a semi-structured interview technique. The research data were analyzed and presented based on the descriptive analysis technique. The study found that special education teachers experienced some difficulties originating from students, programs and parents in the process of teaching social studies, and encountered a series of difficulties originating from the physical conditions of the school, administrative and systemic problems and psychological difficulties. The study reached results indicating that the low level of readiness of students in teaching social studies, basic knowledge and skill deficiencies negatively affected the teaching process. In addition, suggestions such as strengthening individualized teaching programs, increasing the capacity of teachers in terms of field and method knowledge, developing materials and monitoring technological developments, systematizing family-school cooperation, and making physical space arrangements were presented in the study.