China's Policy of Economy in the New World Order

Abstract

Soğuk Savaş dönemin son bulmasıyla dünya yeni bir evreye girer. Yeni Dünya Düzeni olarak adlandırılan bu dönem, birçok özelliği ile önceki dönemlerden farklılık arz etmektedir. İdeoloji ve siyasi yakınlığın kendine yer bulduğu önceki dönemin aksine bu dönemde ekonomi, kazan-kazan, pazar bulma, enerji ihtiyacını karşılama gibi kavramlar ön plandadır. Bu değişim dünyanın öncekinden tamamen farklı bir mecrada yol aldığını göstermektedir. Burada ilişkiler çeşitlenmiş, karşı kutuplarda yer almak, yerini kompleks ilişkilere bırakmıştır. Bu ilişki biçimi giderek trend kazanmış, uluslararası alanda bu işbirliği tarzı geçerli olmuştur. Yukarıda betimlenen ve Yeni Dünya Düzeni olarak adlandırılan dönemde bazı ülkelerin öne çıktığı görülmektedir. Öncesinde ülke içinde ve dışında ekonomi, hukuksal, teknoloji, politika ve altyapı gibi hamlelerle hazırlık yapan bu ülkeler Yeni Dünya Düzeni içerisinde avantajlı duruma gelirler. Bu ülkelerden biri Çin'dir. İmparatorluk geçmişi, geleneğe bağlılığı, jeopolitik konumu, nüfus yoğunluğu gibi faktörlerden beslenen Çin, ekonomide, teknolojide, politikada önemli teşebbüslerde bulunur. Özellikle 1980'den itibaren gerçekleştirdiği ekonomi, altyapı ve diğer alanlardaki hamlelerle güçlü bir figür olarak ortaya çıkan Çin, buralardan devşirdiği güçle uluslararası alanda ekonomi politik anlamda etkin olmaya başlar. Öncelikle komşu ülkelerle geliştirilen ilişkiler daha sonra bölgesel düzeyde gerçekleştirilir. Bu esnada diğer ülke ve kıtalarla ilişki kurmaya çalışan Çin, işbirliğini inşa etmek ve geliştirmek için temkin politikası ve yumuşak güç gibi kavramlardan yararlanır. Ekonomi gücün de sağladığı olanaklarla Çin, dünya politikasında ciddi manada söz sahibi olur. Böylece Çin, ekonomi politik anlamda dünya devletleri tarafından dikkatle izlenir. Bu çalışmada Yeni Dünya Düzeni bağlamında yükselen bir güç olarak Çin'in kuruluşu, yaslandığı argümanlar, gerçekleştirdiği hamleler, uluslararası alandaki ilişkileri: en önemlisi ekonomi politik referansları ve etkinliği incelenmiştir.

The world entered a new phase after the Cold War era finished. This period, which is called the New World Order, differs from the previous periods with its ownfeatures. In the previous era, ideological and political affinities were considered important. However, in this era concepts such as economy, win-win, finding a market and meeting energy needs are at the forefront. This change shows that the world moves on a completely different course than before. In this era, relations are diversified, and being at an opposite pole has been replaced by complex relationships. This mode of relationship has gradually gained a trend, and the new cooperation mode has been prevalent in the international arena. In the New World Order, it is seen that some countries came to the fore. In the new era, these countries have advantages by undergoing changes in economy, law, technology and infrastructure bot at home and abroad. China is one of these countries. Factors such as having imperial past, loyalty to tradition, geopolitical position and populated density enable China to take important initiatives in economy, technology and politics. China emerged an economically and politically powerful figure in the international arena by gaining power in the fields such as economy and infrastructure especially since 1980. First, China developed relationships with neighbour countries, and then it carried out them at the regional level. Meanwhile, China uses concepts such as caution policy and soft power to establish and develop cooperation with other countries and continents. Chinese economic power provides it with opportunities that become an important power in world politics. Thus, China is carefully followed by the other states in terms of political economy. This study examines the establishment of China as a rising power in the context of the New World Order, the arguments rested on, the moves made. It also investigates its relations in the international arena: most importantly, the effectiveness of its political economy.