Yoğun Bakım Hemşirelerinin Kişilik Özellikleri ile Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Giriş: Yaşam sonu bakımı sıklıkla yoğun bakım ünitelerinde hemşireler tarafından sağlanır ve hasta bakım kalitesinin artırılması büyük ölçüde hemşirelerin kişilik özelliklerine bağlıdır. Amaç: Bu çalışmada, yoğun bakım hemşirelerinin kişilik özellikleri ile yaşam sonu bakıma yönelik tutum ve davranışları arasındaki ilişki incelendi. Metot: Bu kesitsel çalışma, 201 yoğun bakım hemşiresi ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında On Maddelik Kişilik Özellikleri Envanteri ve Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışlar Ölçeği kullanıldı. Veriler bağımsız örneklem t-testi ve regresyon analizi ile analiz edildi. Bulgular: Hemşirelerin yaş ortalaması 29,90 ± 4,64 idi. En yüksek puan alan kişilik özellikleri dışa dönük ve istekli, sempatik ve sıcak ve güvenilir ve disiplinli idi. Yaş ile uyumluluk arasında güçlü bir bağlantı vardı (p = 0,043). Anestezi ve reanimasyon ünitelerinde çalışan hemşirelerin duygusal stabilite puanları diğer ünitelerdekilerden daha düşüktü (p = 0,004). Dışadönüklük ve yoğun bakım ünitesinde çalışma süresi arasında negatif bir korelasyon bulundu (p = 0,023). Yaşam sonu bakımı hakkındaki tutum ve davranışlar için ortalama toplam puan 56,29 ± 5,62 idi. Kişilik özellikleri ile Yaşam Sonu Bakımına Yönelik Tutum ve Davranışlar Ölçeği arasında anlamlı bir korelasyon bulunmadı. Sonuç: Yaş, yoğun bakım ünitesi türü ve deneyim yılı, hemşirelerin belirli kişilik özellikleri ile ilişkilendirildi. Hemşirelerin kişilik özellikleri ile yaşam sonu bakıma yönelik tutum ve davranışları arasında bir ilişki bulunmadı.