Farklı Uterus Kapatma Tekniklerinin Sezaryen Skar Defekti Gelişimi Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, primer sezaryen operasyonlarında kullanılan farklı uterus kapatma tekniklerinin sezaryen skar defekti (CSD) gelişimi üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmada, daha önce sezaryen geçirmemiş, erken term, term ve postterm gebelik haftasında olan toplam 60 gebe iki gruba ayrılmıştır. Kontrol grubunda klasik tek kat kilitli uterus kapatma tekniği uygulanırken, çalışma grubunda karşılıklı yara dudaklarının birleştirildiği çift kat kilitsiz, insizyona paralel kontinu uterus kapatma tekniği tercih edilmiştir. Tüm olgular, postoperatif 3. aydan sonra transvajinal ultrasonografi (TVUSG) ile değerlendirilmiş; kavitede sıvı izlenmeyen olgularda salin infüzyon sonografi (SIS) uygulanmıştır. Sezaryen skar defekti varlığı, defektin derinlik ve genişliği, rezidüel miyometriyum kalınlığı (RMT), uterin kavite ile defekt arasındaki mesafe, operasyon öncesi ve sonrası hemoglobin düzeyleri ile semptom varlığı (anormal uterin kanama ve pelvik ağrı) kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışma grubunda sezaryen skar defekti insidansı kontrol grubuna kıyasla anlamlı şekilde daha düşük saptanmıştır (p <0.05). Ayrıca, defektin derinlik ve genişliği de çalışma grubunda istatistiksel olarak daha düşüktür. Rezidüel miyometriyum kalınlığı kontrol grubunda anlamlı şekilde daha düşük ölçülmüş olup, bu durum miyometriyal iyileşmenin çalışma grubunda daha iyi olduğunu göstermektedir. Çalışma grubunda semptom düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmış (p <0.01) ve bu durum uygulanan uterus kapatma tekniğinin semptom gelişimini azaltma açısından etkili olabileceğini göstermiştir. Kontrol grubunda ise yalnızca semptom varlığı ile yokluğu arasında anlamlı fark bulunmuş, alt semptom türleri arasında anlamlı bir farklılık izlenmemiştir. Postoperatif hemoglobin düzeylerindeki değişim açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Sonuç: Karşılıklı yara dudaklarını birleştiren çift kat kilitsiz insizyona paralel uterus kapatma tekniği, klasik tek kat kilitli tekniğe kıyasla daha düşük sezaryen skar defekti insidansı, daha kalın rezidüel miyometriyum ve daha az semptom ile ilişkilidir. Bu teknik, primer sezaryen cerrahilerinde uterin skar iyileşmesini destekleyen ve semptom gelişimini azaltan etkili bir yöntem olarak tercih edilebilir.

The aim of this study was to comparatively evaluate the effects of different uterine closure techniques on the development of cesarean scar defect (CSD) in primary cesarean operations. Materials and Methods: In this prospective study, a total of 60 pregnant women with no previous cesarean history, at early term, term, and postterm gestational ages, were divided into two groups. In the control group, the classical single-layer locked uterine closure technique was used, while in the study group, a double-layer unlocked continuous closure technique with approximation of opposing wound edges parallel to the incision line was preferred. All patients were evaluated after the third postoperative month using trans vaginal ultrasonography (TVUSG), and saline infusion sonography (SIS) was performed in cases with no fluid observed in the cavity. Presence of CSD, defect depth and width, residual myometrial thickness (RMT), the distance between the uterine cavity and the defect, pre- and postoperative hemoglobin levels, and the presence of symptoms (abnormal uterine bleeding and pelvic pain) were recorded. Results:The incidence of cesarean scar defect was found to be significantly lower in the study group compared to the control group (p < 0.05). Furthermore, the depth and width of the defect were statistically lower in the study group. Residual myometrial thickness was significantly lower in the control group, indicating better myometrial healing in the study group. A statistically significant difference was found between symptom levels in the study group (p < 0.01), suggesting that the applied uterine closure technique may be effective in reducing symptom development. In the control group, a significant difference was found only between the presence and absence of symptoms, while no statistically significant difference was observed among specific symptom types. No significant difference was found between the groups regarding changes in postoperative hemoglobin levels. Conclusion:The double-layer unlocked uterine closure technique with approximation of opposing wound edges parallel to the incision is associated with lower cesarean scar defect incidence, greater residual myometrial thickness, and fewer symptoms compared to the classical single-layer locked technique. This technique may be considered an effective method to support uterine scar healing and reduce symptom development in primary cesarean surgeries.