COVID-19 Hastalarında Sistemik İnflamatuar Yanıt Sendromunun Ventriküler Repolarizasyon Parametreleri Üzerindeki Etkisi

Abstract

Amaç: Malign ventriküler aritmi, COVID-19 hastalarında önemli bir mortalite nedenidir. Sistemik inflamatuar yanıt sendromu (SIRS) gelişen COVID-19 hastalarında malign ventriküler aritmi riskini öngören ventriküler repolarizasyon parametrelerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza 533 COVID-19 hastası dahil edildi ve hastalar iki gruba ayrıldı: SIRS gelişenler (n=197) ve gelişmeyenler (n=336). QRS, QT, QTc, Tp-e intervalleri, Tp-e/QTc, Tp-e/QT, QT/QRS (Kardiyak Elektrofizyolojik Denge İndeksi, İCEB) ve QTc/QRS (ICEBc) için EKG ölçümleri alındı ve bu değerler gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma grubunun ortalama yaşı 62 olup, %49'u (261) kadındı. ICEBc, SIRS grubunda 5,1, SIRS olmayan grupta ise 4,98 olarak bulundu (p=0,004). QTc aralığı, SIRS grubunda 450 ms, SIRS olmayan grupta ise 427 ms olarak bulundu (p=0,001). Bu da SIRS grubunda önemli ölçüde daha yüksek bir QTc aralığı olduğunu göstermektedir. Çok değişkenli doğrusal regresyon analizi, ICEBc ile SIRS, yaş, cinsiyet ve C-reaktif protein (CRP) arasında anlamlı bir korelasyon olduğunu ortaya koymuştur. ROC analizi, ICEBc'nin hastane içi mortaliteyi QTc'den daha anlamlı bir öngörücü olduğunu göstermiştir (ICEBc: %64,5 duyarlılık, %50,4 özgüllük; QTc: %56,4 duyarlılık, %53,9 özgüllük). Sonuç: ICEBc ve QTc, SIRS gelişen COVID-19 hastalarında, SIRS gelişmeyen hastalara kıyasla anlamlı derecede yüksekti. SIRS hastalarında EKG'de malign aritmilerle ilişkili olduğu bilinen ICEBc, aritmik olayların öngörülmesine ve önlenmesine yardımcı olabilir. Ayrıca, ICEBc'nin QTc'den daha iyi bir hastane içi mortalite öngörücüsü olduğu bulunmuştur.