Türkiye’de 1980-2009 Nüfus Hareketi Pratiğine Foucaultcu Bir Bakış

Abstract

Her bilgi-iktidar kendi kentsel sistemini yaratmaktadır. Küresel bilgi-iktidarda insanların yaşadığı yer, yerleşim sistemi yeniden “hakikat oyununa” sokulmakta, yeniden sorunsallaştırılmaktadır. Artık ortam değişmektedir. Bu çalışmadadeğişen bilgi-iktidarla birlikte değişen yerleşim şeması oluşumunun varoluş ko-şulları, değişen bilgi-iktidarın rasyonelleştirme biçimleri ve mekânsal uzamı ortaya çıkarılmaya çalışılmaktadır.Makalenin birinci bölümünde çalışmanın çıkış noktası ve içeriği açıklanmaktadır. Çalışmada kullanılan yöntemin kuramsal çerçevesinin belirlendiğiikinci bölümde; çalışmada tercih edilen Foucault’nun yönteminin temel kavramları ele alınarak çalışma ile nasıl ilişkilendirildiği, Foucault’nun yönteminin bilgiteorisinden farklılıkları ortaya konulmaktadır. Araştırma iki analiz kümesindenoluşmaktadır: 1.Dönüşüm Kalıpları, Tabanı Üzerinde Düşündüğümüz DüzendekiDeğişimler, 2.Mekansal Uzam, Yeniden Yerleştirme/Yeniden Yerleşme.Birinci analiz kümesinde; dışarı (ortam, arşiv, olageliş), ilişki (güç ilişkisioyunu), hakikat üretimi (bilgi, “kıvılcım”), itiraf (hakikati kendinden damıtaraksöylemek), görünüm (hakikati kendinden damıtarak göstermek) ve güç İstencinin filiyata geçirilmesi üzerinden nüfus hareketinin değişen ortamı belirlenmekte,Türkiye’de insanların 1980-2009 döneminde bulundukları yeri hangi koşullardasorunsallaştırıp harekete geçtiği saptanmakta, nüfus hareketinin olabilirliğinin dışkoşullarına doğru gidilmektedir. İkinci analiz kümesinde değişen ortamın bir etkisi, görünümü olarak haritalar ortaya konulmaktadır. Çalışmada, değişen bilgi-iktidarın dönüştürdüğü ortamın-arşivin bir etkisi olarak nüfus hareketi pratiği elealınmaktadır.Bu çalışmada, nüfus hareketi pratiğinin nasıl “biriktirildiği”, fiiksel-mekansal-bedensel uzamı, merkezin yerleşkeleri “birikim alanlarından” merkezi yerellikler “birikim noktalarına” nasıl gelindiği ortaya konulmaktadır