Antikolinerjik İlaç Tedavisi Alan Üriner İnkontinans Tanılı Hastalarda Kullanılan İlaçların Cinsel İşleve Etkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, antikolinerjik ilaç tedavisi alan üriner inkontinans tanılı kadınlarda kullanılan ilaçların cinsel işlev üzerindeki etkilerini ve bu etkinin menopoz durumuna göre farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Çalışmada mirabegron, tolterodin, duloksetin ve propiverin hidroklorür kullanan toplam dört ilaç grubu ile herhangi bir farmakolojik tedavi almayan kontrol grubu değerlendirilmiştir. Her grupta en fazla 25 hasta olmak üzere veri toplanmış, dahil edilme ve dışlanma kriterlerine göre örneklem oluşturulmuştur. Cinsel işlev düzeyi, sıklık, iletişim, doyum, kaçınma, dokunma, vajinismus ve orgazm bozukluğu gibi alt boyutlar üzerinden analiz edilmiştir. Bulgular, menopoz durumunun ilaçların cinsel işlev üzerindeki etkisini belirgin biçimde değiştirebildiğini göstermiştir. Mirabegron kullanan hastalarda postmenopozal grubunun toplam cinsel işlev puanının daha yüksek olması ve bu dönemde özellikle hormon düzeylerinin gerilemesiylede partnerler arası cinsel işlevin olumsuz etkileyebileceğine işaret etmektedir. Tolterodin ve propiverin hidroklorür kullanılan gruplarda menopoz durumuna göre anlamlı bir fark saptanmamış; duloksetin grubunda ise post-menopozal kadınlarda cinsel işlev bozukluklarının daha belirgin hale gelmesine katkıda bulunmuş olabiliceği Kontrol grubunda premenopoz kadınların cinsel işlev düzeyleri postmenopoz gruba göre daha yüksek bulunmuştur. Genel olarak çalışma, antikolinerjik ilaçların cinsel işlev üzerindeki etkilerinin menopozdan bağımsız değerlendirilemeyeceğini ve farmakolojik tedavi planlamasında menopoz durumunun dikkate alınmasının klinik açıdan önemli olduğunu ortaya koymaktadır.The aim of this study is to examine the effects of medications used in women diagnosed with urinary incontinence receiving anticholinergic drug therapy on sexual function and whether this effect differs according to menopausal status. The study evaluated a total of four drug groups using mirabegron, tolterodine, duloxetine, and propiverine hydrochloride, along with a control group receiving no pharmacological treatment. Data were collected from a maximum of 25 patients in each group, and the sample was formed according to inclusion and exclusion criteria. Sexual function was analyzed in terms of subdimensions such as level, frequency, communication, satisfaction, avoidance, touch, vaginismus, and orgasm disorder. The findings showed that menopausal status could significantly alter the effect of drugs on sexual function. The higher total sexual function scores in the premenopausal group among patients using Mirabegron particularly indicate the interaction of hormone levels with treatment side effects. No significant difference was found based on menopausal status in the groups using tolterodine and propiverine hydrochloride; however, in the duloxetine group, postmenopausal patients had higher mean scores in some subdimensions. In the control group, premenopausal women had higher sexual function levels than the postmenopausal group. Overall, the study indicates that the effects of anticholinergic drugs on sexual function cannot be evaluated independentlyof menopause and should be considered in pharmacological treatment planning.