Van İli Büyükbaş Hayvancılık İşletmelerinin Yem Temini ve Hayvan Besleme Alışkanlıkları

Abstract

Bu çalışmada, Van İli büyükbaş hayvancılık işletmelerinin genel durumları ile yem temini ve hayvan besleme alışkanlıklarının belirlenmesi, işletmelerin temel sorunlarının saptanarak çözüm önerilerinde bulunulması amaçlanmıştır. Bu çalışmanın materyalini, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi DAP Çiftçi Eğitim Merkezi’nin bünyesinde yapılan eğitimlere, Van ilinden katılan 137 kursiyerlere uygulanan anketler oluşturmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, ankete katılanların %84.56’sının 15-50 yaş arasında olduğu, ortaokul ve altı eğitim alanların oranının ise %57.04 olmuştur. Kursiyerlerin %75.63’ünün 5-100 dekar, %18.49’unun 100-250 dekar, %5.88’inin ise, 250 dekar ve üzeri tarım arazisi işledikleri belirlenmiştir. Katılımcıların işletmelerinde ortalama olarak 40.89 baş her yaştan sığır ve 3.00 baş mandaya sahip oldukları; kaba ve kesif yem ihtiyaçlarını dışarıdan karşılayanların oranı sırasıyla %31.67 ve %50.00; meradan faydalananların oranı %78.23; yonca yetiştirenler %34.75 ve işletmesinde silaj kullananlar %35.25 olarak tespit edilmiştir. Kursiyerlerin %61.60’ının hayvanlar için hazırlanan rasyonları, kendilerine göre hazırladıkları, hayvanlara tuz ve vitamin-mineral ilavesi yapanların oranı %81.25 olarak bulunmuştur. Ankete katılan birçok yetiştiricinin, hayvanları günde iki defa yemledikleri (%58.87) ve ahır içinde sabit suluğu bulunan işletmelerin oranı ise %24.39 olarak tespit edilmiştir.