Domateste Botrytis Cinerea'nın Kontrolünde Antagonistler: Olası İnhibitörlerin Moleküler Bağlanma Üzerine İn Vitro Değerlendirme ve İn Silico Tarama

Abstract

Bu çalışma, Botrytis cinerea patojenine karşı Clonostachys rosea, Trichoderma harzianum ve Bacillus mojavensis aday antagonistlerinin antifungal etkilerini ve aday antagonistlerinin karşılıklı etkileşimlerini, moleküler bağlanma analiziyle de in vitro ve in silico etkileşimlerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada aday antagonist uygulamalarının B. cinerea M2-1 izolatının misel gelişimi üzerine etkilerine bakıldığında % 56 oranı ile en etkili izolatın T. harzianum C7-3 olduğu, bu izolatı %32 oranı ile B. mojavensis K193 ve %26 oranı ile C. rosea C6-4 izolatlarının takip ettiği belirlenmiştir. Aday antagonist izolatlarının karşılıklı etkileşimleri değerlendirildiğinde T. harzianum’un C. rosea’nın misel gelişimini kontrole oranla azalttığı belirlenmiştir. T. harzianum × B. mojavensis eşleştirilmesinde fungal antagonistin misel gelişimi bakteriyel izolat ile karşılaştıkları hatta bakteriyel izolat tarafından engellenmiştir. C. rosea × B. mojavensis eşleştirmesinde C. rosea’nın yavaş gelişimi değerlendirilen süre sonunda bakteriyel izolat ile karşılaşmamasına neden olmuştur. Çalışmada ayrıca patojen ve aday antagonistlerin domates tohumlarının (cv. Süper) kök ve sürgün uzunluğu ölçülmüş ve çimlenme yüzdeleri hesaplanmıştır. C. rosea (3,09 cm) ve B. mojavensis (3,57 cm) izolatları tohumların sürgün gelişimlerini, B. mojavensis K193 izolatı (4,02 cm) tohumların kök gelişimini, T. harzianum C7-3 izolatı ise tohumların çimlenme yüzdesini (%86,7) kontrole oranla artırmıştır. Moleküler bağlanma bulguları, T. harzianum'dan elde edilen ligandların kombinasyonunun, patojenite ve virülanslıkla ilişkili proteinleri inhibe veya modifiye ederek B. cinerea'ya karşı antifungal etkinliği sinerjik bir şekilde artırabileceğini göstermiştir. In silico çalışma sonuçları, T. harzianum kaynaklı metabolitlerin B. cinerea proteinleri üzerindeki etkilerini ve etkileşimlerini doğrulamak için daha fazla laboratuvar araştırmasına ihtiyaç olduğunu göstermiştir.