Bölgesel Kalkınmada Sosyal Boyut: Yazında Varolan Durum ve Öneriler

Abstract

Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşundan beri tartışılan bölgesel kalkınma 2000'li yılların başında Kalkınma Ajansları olarak adlandırılan yeni bir kurum aracılığıyla ve yeni bir yaklaşımla ele alınmaya başlandı. Bu eski tartışma konusunun yeni aktörü hakkında ilgili yazında neyin nasıl söylendiğini bilmek, bundan sonraki çalışmaları yönlendirmek bakımından önem taşıyor. Bu çalışma, Türkiye'deki Ajanslara ilişkin yazında yer alan metinlerin niteliksel analizine dayanarak üç temel yaklaşım (savunucular, reformistler ve şüpheciler) belirleyip, Ajansların savunusu ve eleştirisinin ana hatlarını ortaya koyuyor. Analiz, Ajansların yapı ve işleyişinde sosyal boyutun nasıl ele alındığına odaklanıyor. Bulgular, bir yandan kuramsal, bir yandan da ampirik analizlerin yetersizliğine, bu kapsamda da, sosyal boyutun sorunsallaştırılmadan, dağınık biçimde ele alınmış olduğuna işaret ediyor. Toplum sayıltılarımn netleşmesine ve devlet kuramları üzerinde daha ciddi durulmasına gereksinim olduğu vurgulanıyor. Bu çerçevede yapı-eylem ilişkilerini ve süreçteki çelişkileri önemseyen çalışmaların yapılmasının, yazının bilgi üretme ve uygulamalara girdi verme kapasitesini geliştireceği üzerinde duruluyor.