Tarih Öğretmenlerinin Dijital Tarih Uygulamalarına İlişkin Görüşlerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma

Abstract

Bu çalışma, tarih öğretmenlerinin dijital tarih uygulamalarına yönelik görüş ve tutumlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada hem nitel hem de nicel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma araştırma modeli benimsenmiştir. Veriler, anket formu ve üç açık uçlu sorudan oluşan görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Bu sayede hem öğretmenlerin genel eğilimlerini nicel olarak belirlemek hem de konuya ilişkin daha derinlemesine nitel veriler elde etmek hedeflenmiştir. Elde edilen bulgular, tarih öğretmenlerinin teknolojik araçlara karşı genel olarak olumlu bir tutuma sahip olduklarını, ancak bu teknolojileri derslerinde nasıl ve ne amaçla kullandıklarının büyük ölçüde değişkenlik gösterdiğini ortaya koymuştur. Katılımcılar, teknolojinin tarih öğretiminde bilgiye ulaşımı kolaylaştırdığını, dersleri daha ilgi çekici ve etkileşimli hale getirdiğini ve özellikle öğrencilerin motivasyonlarını artırdığını belirtmiştir. Ayrıca dijital kaynakların tarih okuryazarlığını geliştirdiği ve eleştirel düşünme becerilerini desteklediği yönünde görüşler de öne çıkmıştır. Bununla birlikte, teknolojinin tarihsel bilgileri yüzeyselleştirme riski taşıdığı, geleneksel tarihçilik anlayışından uzaklaştırabileceği ve öğrencilerde bilgiye kolay erişim nedeniyle araştırma yapma alışkanlıklarının zayıflamasına neden olabileceği gibi eleştiriler de dile getirilmiştir. Bazı öğretmenler, dijital içeriklerin güvenilirliğini sorgulamakta ve yanlış ya da yanlı bilgilere maruz kalınabileceğine dikkat çekmektedir. Ayrıca teknolojiyi sadece sunum yapmak, görsel materyal göstermek veya kısa videolar izletmek gibi sınırlı düzeyde kullanan öğretmenlerin, pedagojik ve teknolojik yeterliklerinin sınırlı olduğu görülmektedir. Tarih öğretmenlerinin teknolojiye yönelik olumlu tutumları bulunmasına rağmen, bu tutumların sınıf içi uygulamalara etkili biçimde yansıtılmadığı anlaşılmaktadır. Teknolojinin tarih öğretiminde etkili, eleştirel ve pedagojik temelli biçimde kullanılması için öğretmenlerin mesleki gelişimlerinin desteklenmesi ve teknoloji entegrasyonuna yönelik farkındalıklarının artırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.This study aims to determine history teachers' views and attitudes towards digital history practices. A mixed-method research design was adopted, combining both qualitative and quantitative approaches. Data were collected through a questionnaire and a structured interview form consisting of three open-ended questions. This dual approach allowed for the identification of general trends among teachers as well as deeper insights into their perspectives. The findings reveal that while history teachers generally hold positive attitudes towards technological tools, their methods and purposes of implementation in classroom settings vary significantly. Participants emphasized that technology facilitates access to information, makes lessons more engaging and interactive, and enhances student motivation. Moreover, digital resources were seen as contributing to historical literacy and supporting critical thinking skills. However, some concerns were raised, such as the risk of superficial learning, distancing from traditional historiography, and the weakening of students' research habits due to easy access to information. Additionally, teachers with limited pedagogical and technological competencies were found to use technology in a narrow scope, such as merely showing visuals or playing short videos. Although attitudes toward technology are positive, these attitudes are not always effectively reflected in classroom practices. The study concludes that in order to ensure the effective, critical, and pedagogically grounded use of technology in history education, teachers' professional development must be supported, and their awareness of technology integration should be enhanced.