Paris Günleri Işığında Bir Entelektüelin Beslenme Kaynakları

Abstract

Entelektüel, üzerinde çokça konuşulan ve bazen aydın ile karıştırılan bir kavramdır. Entelektüel birikim, aydın kimliğin bir gerekliliği olarak düşünülmelidir. Entelektüelin, hangi aşamalardan geçerek bu kimliğe kavuştuğu ve hangi kaynaklardan beslenerek entelektüel donanıma sahip olduğu önemli bir meseledir. Bunu tespit edebilmek için kişinin yaptığı okumalara, zihinsel ya da sanatsal üretimlerine, yaşam deneyimlerine, otobiyografik anlatılarına bakmak gerekmektedir.Demir Özlü, aydın yazar kimliğiyle Türk Edebiyatı’na pek çok katkı sağlamıştır. Yazarın sanat anlayışını ve felsefi görüşlerini yapıtlarında görmek mümkündür. Bunların arka planını keşfetmekse onun entelektüel gelişimini izlemekle gerçekleşebilir. Özlü’nün gençlik dönemi, entelektüel kimliğinin gelişmeye başladığı süreci kapsar ve yazarın beslendiği kaynakları da verir. Bu makale, Demir Özlü’nün entelektüel kimlik ediminde beslendiği kaynakları tespit etmek amacını taşır. Bunun için yazarın güncelerinden oluşan Paris Günleri adlı eseri incelenmiştir. Eser; Özlü’nün gençlik döneminde Paris’teki yaşam deneyimlerini, okuduğu kitapları, etkilendiği felsefi görüşleri verir. Yazar, güncelerinde erken yaşta kitap okumaya başladığını ifade eder. Türk ve dünya edebiyatından, felsefe ve sanat akımlarından, siyasetten, tarihten teşekkül eden geniş bir okuma alanı vardır. Okumaları arttıkça yazma isteği de uyanır. Yazınsal üretim, ona aynı zamanda yazar kimliği de kazandırır. Paris’e gidişi ve orada aldığı eğitim de Özlü’nün beslenme kaynakları arasındadır. Paris’e göç etmesi; onu dil, kültür, bilim bağlamında dönüştürür. Yazarın sanatını ve düşüncelerini etkileyen varoluşçuluk, entelektüel kimliğinin omurgasını oluşturur. Özlü, bütün bunlardan yararlanarak entelektüel kimlik oluşumunu gerçekleştirir.