Genç Yetişkinlerde Romantik İlişki Doyumu, Duygusal Zekâ ve Psikolojik Esneklik İlişkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada da yetişkinlerde romantik ilişki doyumu, duygusal zekâ ve psikolojik esneklik arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nicel araştırma desenlerinden tarama metodu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu romantik ilişkisi olan 503 sayıdaki genç yetişkin oluşturmaktadır. Ayrıca çalışmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, İlişki Doyum Ölçeği, Duygusal Zekâ Ölçeği ve Psikolojik Esneklik Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS TÜRKÇE (Statistical Package for the Social Sciences) 22 paket programında analiz edilmiştir ve parametrik test tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; cinsiyet, aylık gelir, eğitim düzeyi ve romantik ilişki türü İDÖ puanlarını etkilemektedir. Çalışmada duygusal zekâ puanlarının ise cinsiyet, yai, eğitim düzeyi, gelir düzeyi, romantik ilişki türü ve ilişki süresine göre değiştiği belirlenmiştir. PEÖ puanlarında ilköğretim mezunlarının üniversite mezunu akranlarından daha düşük puan aldıkları da belirlenmiştir. Son olarak, çalışmada duygusal zekâ ile ilişki memnuniyeti ve psikolojik esneklik ile ilişki memnuniyeti arasında pozitif korelasyon olduğu saptanmıştır. Ancak farkındalık, esenlik, kabul ve diğer çeşitli genel puanlar ve boyutlar arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Elde edilen bulgular, duygusal zekâ ve psikolojik esnekliğin romantik ilişki doyumunu anlamada önemli değişkenler olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, bireylerin duygusal ve psikolojik becerilerini geliştirmeye yönelik çalışmaların romantik ilişkilerdeki doyumu artırabileceği söylenebilmektedir. Anahtar sözcükler: duygusal zekâ, genç yetişkinlik, ilişki doyumu, psikolojik esneklikThis study aimed to examine the relationship between romantic relationship satisfaction, emotional intelligence, and psychological flexibility in adults. The study employed a survey method, a quantitative research design. The study group consisted of 503 young adults in romantic relationships. Data collection tools included a Demographic Information Form, a Relationship Satisfaction Scale, an Emotional Intelligence Scale, and a Psychological Flexibility Scale. The data were analyzed using SPSS TURKISH (Statistical Package for the Social Sciences) 22, and parametric testing techniques were employed. The study found that gender, monthly income, education level, and romantic relationship type influence the IAS scores. The study also determined that emotional intelligence scores vary according to gender, age, education level, income level, romantic relationship type, and relationship duration. It was also determined that primary school graduates scored lower on the IAS than their university graduate peers. Finally, the study found a positive correlation between emotional intelligence and relationship satisfaction, and between psychological flexibility and relationship satisfaction. However, no significant relationship was found between mindfulness, well-being, acceptance, or various other general scores and dimensions. The findings indicate that emotional intelligence and psychological flexibility are important variables in understanding romantic relationship satisfaction. Therefore, it can be argued that efforts to develop individuals' emotional and psychological skills can increase satisfaction in romantic relationships. Keywords: emotional intelligence, young adulthood, relationship satisfaction, psychological flexibility.