Jhumpa Lahiri'nin Adaş Adlı Romanında Yabancılaşma

Abstract

Yabancılaşma modern hayatın kaçınılamaz bir özelliğidir. Yine de o, insan insanoğluyla yaşıttır. Ezen ve ezilen arasındaki etkileşimin incelenmesi yabancılaşmanın doğuşu ve varlığını devam ettirme yöntemlerine ışık tutar. Post-koloniyel yazarlar roman ve kısa hikayeler aracılığıyla bu etkileşimi açıklamaya çalışırlar. Göçmen bir çiftin kızı olan Jhumpa Lahiri, bu tür post-koloniyel yazarlardan biridir. Onun ilk romanı olan Adaş, kendi ülkesinden uzak yaşama durumunu ve yabancılaşma duygusunu Bengalili çift ve oğulları Gogol aracılığıyla etkili bir biçimde yansıtmaktadır.Lahiri bazı yabancılaşma çeşitlerini karakterlerinin yaşam serüvenlerini kullanarak gerçekleştirmektedir: Gogol'un Nikhil olarak yabancılaşması ve daha sonra Bengali kültürünü kucaklaması hem Fichte'nin üçlemesini hem de Hegel'in diyalektik sürecini örneklemektedir. Adaş'taki karakterler yabancılaşmayı güçsüzlük, anlamsızlık, normsuzluk ve öz yabancılaşma olarak yaşarlar. Bunlara ilaveten, Feuerbach'ın yabancılaşmasını belirten küçük bir ima da mevcuttur. Varoluşçu felsefenin yabancılaşma tanımına uygun örnekler de bulmak mümkün. Bu tezin temel amacı yabancılaşma temasını ve bu temanın Jhumpa Lahiri'nin Adaş adlı romanında dışavurum şeklini sömürgecilik sonrası dönem ışığında Fichte, Hegel, Feuerbach, Marx, Kierkegaard, Nietzsche, Sartre, Albert Camus ve M. Seeman'ı dikkate alarak incelemektir. Anahtar Kelimeler: Jhumpa Lahiri, Adaş,yabancılaşma, sömürgecilik, sömürgecilik sonrası.

Alienation is an unavoidable aspect of modern life. Nevertheless, it is as old as human beings. The analysis of the interaction between the two sides (the oppressors and the oppressed) sheds lights on the emergence of alienation and the ways it exists. Postcolonial authors try to explain this relationship through novels and short stories. A daughter of an immigrant couple, Jhumpa Lahiri is one of these postcolonial writers. The Namesake, her first novel, skillfully reflects the situation of the diaspora and the feeling of alienation through its Bengali immigrant couple and their son, Gogol. Lahiri carries out certain types of alienation through her characters' life adventures: Gogol's alienation as becoming Nikhil and then embracing his Bengali identity exemplify both Fichte's triad and Hegel's dialectical process. Characters from The Namesake experience alienation as powerlessness, meaninglessness, normlessness, isolation and self-estrangement. Moreover, there is a slight hint of Feuerbach's alienation in the novel. It is also possible to find examples of existential alienation. The main interest of this thesis is to examine the theme of alienation and how it manifests itself in Jhumpa Lahiri's The Namesake by considering Fichte, Hegel, Feuerbach, Marx, Kierkegaard, Nietzsche, Sartre, Albert Camus and M. Seeman's approaches to the term of alienation in the light of postcolonialism. Key Words: Jhumpa Lahiri, The Namesake, alienation, colonialism, postcolonialism.