Subklavian Kateter Uygulanmasına Bağlı İyatrojenik Pnömotoraks: 13 Olgunun Analizi

Abstract

AMAÇ: Subklavian kateter uygulanması sonrası gelişen pnömotoraksın klinik özelliklerini ve tedavisini değerlendirmek. GEREÇ-YÖNTEM: Ocak 2005-Ekim 2007 tarihleri arasında Göğüs Cerrahisi Kliniğimizde subklaviyan kateter uygulanmasına bağlı iyatrojenik pnömotoraks gelişen 13 olgu retrospektif olarak incelendi. Katater girişimi bir kısım olgulara operasyon öncesi dönemde, bir kısmına ile klinik ortamında ve çeşitli endikasyonlar nedeniyle uygulanmıştı. Pnömotoraksın tedavisinde gözlem, basit aspirasyon, göğüs tüpü ve cerrahi tedavi uygulanmıştır. BULGULAR: Pnömotoraksa yönelik tedavi girişimleri içerisinde en sık (%76.92) tercih edilen yöntemin tüp torakostomi olduğu belirlenmiştir. Pnömotoraks derecesi %20?nin altında olan 2 (%15.38) olguda gözlem ve O2 tedavisi uygulanırken, olgulardan sadece birisinde (%7.69)_ hava kaçağının 10 güne kadar uzaması nedeniyle cerrahi girişim gerekli olmuştur. Ossilasyonun negatişeşmesinin uzadığı 2(%15.38) olguda ise talk ile plöredezis sonrası göğüs tüpleri çıkarılmıştır. SONUÇ: Sonuç olarak, morbidite ve mortaliteye neden olabilen iyatrojenik pnömotoraks fark edilerek önlemler alındığında tedavi edilebilir ciddi bir komplikasyondur. Toraksa yönelik kateterizasyonlarda pnömotoraks kliniği gözlenmese bile uygun basınç şartları oluştuğunda tansiyon pnömotoraks gelişebileceği hatırda tutulmalıdır. Sonuç olarak, morbidite ve mortaliteye neden olabilen iyatrojenik pnömotoraks fark edilerek önlemler alındığında tedavi edilebilir ciddi bir komplikasyondur. Toraksa yönelik kateterizasyonlarda pnömotoraks kliniği gözlenmese bile uygun basınç şartları oluştuğunda tansiyon pnömotoraks gelişilebileceği hatırda tutulmalıdır.