Zorunlu Göç ve Dayanıklılık: Çocuk ve Genç Mültecilerin Kültürleşme Süreçleri Üzerine Kavramsal Bir İnceleme

Abstract

Günümüzde kitlesel travmalar binlerce çocuk ve gencin kendilerinin veya ebeveynlerinin doğup büyüdüğü ülkelerden farklı coğrafyalara yerleşmesine yol açmaktadır. Bu göç hareketleri, kimi zaman daha iyi bir yaşam arayışıyla gönüllü gerçekleşse de savaş ve çatışma ortamından kaçışla zorunlu hale gelebilmekte ve sürekliliği açısından geçici veya kalıcı nitelik gösterebilmektedir. Süreç, bireyler için hem zorlayıcı hem de güçlendirici deneyimlere sahne olabilmektedir. Çocuk ve genç mülteciler kimlik gelişimleriyle ilgili farklı sorunlar yaşayan, psiko-sağlık sorunları açısından risk altında savunmasız bir grup olarak değerlendirilmektedir. Alan yazında, çocuk ve ergen mültecilerle ilgili çalışmalarda genellikle kırılganlık, risk faktörleri ve psikolojik sağlık problemlerine odaklanıldığı, ancak bu grubun güç kaynakları, olumlu uyumu destekleyen süreçler ve güçlü yönlerine dair sınırlı sayıda araştırma bulunduğu görülmektedir. Ancak güncel çalışmalarda dayanıklılık kavramı, göç sürecinde önemli bir inceleme alanı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kavramsal araştırma, çocuk ve genç mültecilerin kültürleşme süreçlerini dayanıklılık bakış açısıyla ele almayı, mevcut alan yazını gözden geçirerek ulusal alan yazındaki eksiklikleri gidermeyi amaçlamaktadır. Çalışma ayrıca çocuk ve genç mültecilerin uyum süreçlerini etkileyen bireysel, sosyal ve kültürel değişkenleri incelemekte; mülteci çocuk ve gençlerin yanı sıra ev sahibi toplumların iyi oluş düzeylerini artırmaya yönelik politika önerileri sunmaktadır.