Hakkari İli Bağcılık Potansiyelinin Belirlenmesi

Abstract

Bu çalışma, Hakkâri yöresindeki üzüm üreticilerinin mevcut durumlarını analiz etmek, sorunlarını belirlemek, bu sorunlara çözüm önerileri getirmek ve bağcılık uygulamaları hakkında detaylı bilgiler elde etmek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, Hakkâri merkez ve ilçelerinde 150 üreticiye anket çalışması uygulanmıştır. Sonuçlara göre, üreticilerin çoğunlukla 51-60 yaş (%24) ve 43-50 yaş (%23.3) aralığında oldukları, genel yaş ortalamasının ise 54.18 olduğu tespit edilmiştir. Üreticilerin % 51.3'ü ilkokul, 19.3'ü ortaokul, %13.3'ü lise ve %1.3'ü yüksekokul mezunu olduklarını beyan etmişlerdir. Üreticilerin %30.7'sinin 4-6 dekar, %6'sının 7-9 dekar ve %2.7'sinin ise 10 dekar ve üzeri bağ alanına sahip olduğu belirlenmiştir. Sulama yapan üreticilerin oranı %44, sulama yapmayan üreticilerin oranı ise %56 olarak tespit edilmiştir. Gübreleme yapan üreticilerin oranı %72.7, gübreleme yapmayan üreticilerin oranı ise %27.3 olarak belirtmiştir. Üreticilerin %75.3'nün herhangi bir terbiye sistemi kullanmadığı, tamamının her yıl budama yaptıkları ve %88.7'sinin zirai mücadele yapmadıkları saptanmıştır. Üreticilerin %45.3 oranında ürünlerini satmadıkları, satamadıkları ürünü % 82.7 oranında kurutarak değerlendirdikleri ve %54.7 oranında kar elde etmedikleri belirlenmiştir. Üreticilerin birim alandan aldıkları verimin %46 oranında 201-400 kg/da, %30 oranında 401-600 kg/da arasında olduğu, asma başına alınan verimin ise %54.7 oranında 1-10 kg/asma ve %39.3 oranında 11-20 kg/da arası olduğu tespit edilmiştir. Üreticilerin tamamının yeterli alet ve ekipmana sahip olmadıkları, alet ve ekipman desteklerinden yararlanmadıkları, %74 oranında yabancı iş gücü kullandıkları ve hiç bir kooperatife üye olmadıkları belirlenmiştir. Yörede bir çok konuda bilgiye erişimin sınırlı düzeyde olduğu, bu durumun üretim ve sürdürülebilirlik açısından kritik önemdeki uygulamaları olumsuz yönde etkilediği görülmüştür.This study was conducted to analyze the current situation of grape producers in the Hakkâri province, identify their problems, propose solutions to these problems, and obtain detailed information about viticulture practices. For this purpose, a survey was conducted with 150 producers in the Hakkâri central district and its district. According to the results, it was determined that the majority of producers were in the 51-60 (24%) and the 43-50 age groups (23.3%) and general average age was 54.18. It was determined that 51.3% of producers were primary school graduates, 19.3% secondary school graduates, 13.3% high school graduates, and 1.3% college graduates. It was determined that 30.7% of producers have 4-6 decares, 6% have 7-9 decares, and 2.7% have 10 decares or more of vineyard area. The rate of producers who irrigate was determined to be 44%, while the rate of producers who do not irrigate was found to be 56%. The rate of producers who fertilize was stated as 72.7%, while the rate of producers who do not fertilize was stated as 27.3%. It was determined that 75.3% of the producers don't use any training system, all of them prune every year, and 88.7% don't apply agricultural struggle. It was determined that 45.3% of the producers don't sell their products, 82.7% utilize by drying the unsold product, and 54.7% don't make a profit. It was determined that 46% of the producers' yield per unit area was between 201–400 kg/decare, and 30% was between 401–600 kg/decare. Furthermore, the yield per vine was found to be 1–10 kg/vine for 54.7% of the producers, and 11–20 kg/vine for 39.3%. It was determined that all of the producers do not possess sufficient tools and equipment, do not benefit from tools and equipment support, 74% of the producers use foreign labor, and none of them are members of a cooperative. It was observed that access to information on many subjects in the province is at a limited level, and this situation negatively affects practices that are critically important for production and sustainability.