Hakikat ve Kurgu: Antik Yunan ve Shakespeare Tragedyalarında Anlam Arayışı

Abstract

'Bu çalışmada, insanın anlam arayışı hakikat ve kurgu arasında kurulan ilişkiden yola çıkarak Antik Yunan ve Shakespeare tragedyaları ekseninde incelenmiştir. Bu bağlamda hakikat, felsefi hakikat olarak sınırlandırılır. Felsefi hakikat, filozofun düşünsel sürecinin sonucunda kurgulanan nihai anlama işaret eder. Böylece felsefi hakikat, anlamı işaret eden bir kurgu olarak tanımlanır. Edebiyat, şiir, resim ve diğer sanat formlarında anlamı işaret eden kurgular felsefi içeriğe sahip kurgular olarak felsefi kurgudan ayrıştırılır. Felsefi içeriğe sahip kurgular, felsefi hakikatin anlaşılmasına, somutlaştırmasına ve nihayet ete kemiğe büründürülmesine olanak sağlar. Çalışmada, sanat ve Felsefe arasındaki bağlantı araştırılarak felsefenin sanat olduğu iddia edilir. Buradan hareketle, sanat ve felsefe arasında kurulan ilişkinin insanın anlam arayışına katkı sağladığı öne sürülür. Sanat olarak felsefe aracılığıyla anlamın Antik Yunan ve Shakespeare tragedyalarında nasıl açımlandığı tezin merkezi problemi olarak çözümlenir. Bu çözümleme, tragedyalarda sıklıkla işlenen kader, kibir, hırs, kıskançlık, aşk, ölçüsüzlük, başkaldırı, ihanet, yabancılık ve kimlik gibi kavramların felsefi bir açıdan yorumlanmasıyla yapılır. Buradan hareketle, felsefi içeriğe sahip kurgular olarak tanımlanan tragedyaların teorik felsefi hakikatlerin anlaşılmasına olanak tanıdığı belirtilerek sanat ve felsefe ilişkisinin anlam arayışı açısından bir imkân olduğu iddia edilir. Bu çalışma, en genel anlamıyla edebi bir form olan tragedyaların hem felsefi hakikati nasıl anlaşılır kıldığını hem de insanın varoluşsal anlam arayışına nasıl katkı sağladığını araştırır. ''In this study, the human search for meaning is examined through the relationship between truth and fiction, with a focus on Ancient Greek and Shakespearean tragedies. Within this framework, truth is delineated as philosophical truth. Philosophical truth refers to the ultimate meaning constructed through the philosopher's intellectual process. Thus, it is defined as a fiction that signifies meaning. In literature, poetry, painting, and other art forms, fictions that point to meaning are distinguished from philosophical fiction as fictions endowed with philosophical content. These philosophically charged fictions facilitate the comprehension, concretization, and ultimately the embodiment of philosophical truth. The study examines the relationship between art and philosophy, arguing that philosophy can be considered an art form in its own right. From this perspective, it posits that the relationship between art and philosophy contributes to humanity's quest for meaning. The central problem addressed is how meaning is interpreted in Ancient Greek and Shakespearean tragedies through the lens of philosophy as an art form. This analysis is conducted by philosophically examining recurring themes in tragedies, such as fate, hubris, ambition, jealousy, love, excess, rebellion, betrayal, alienation, and identity. Building on this, the study asserts that tragedies, as fictions imbued with philosophical content, enable the understanding of theoretical philosophical truths. Consequently, it claims that the interplay between art and philosophy presents a possibility for the pursuit of meaning. This research investigates how tragedies, as a literary form, not only render philosophical truth intelligible but also contribute to humanity's existential search for meaning.'