Eğitimde Temel Bir Tartışma: Çok Kültürlülük ve Çok Kültürlü Eğitim

Abstract

Kültürel çeşitlilik toplumlarda uzun zamandır mevcuttur. Tarih boyunca farklı geleneklere, dillere ve kimliklere sahip birçok insan aynı coğrafyayı paylaşmıştır. 21. Yüzyılda toplumlar kültürel olarak çeşitlilik göstermiştir. Küreselleşmeyle farklı kültürlerin temas etmesi kaçınılmaz oldu. Aynı coğrafyayı paylaşan bu farklı kültürlerin birlikte yaşaması olgusu çok kültürlülük olarak tasvir edilmektedir. Bu çalışmada 'çok kültürlülük' terimi yalnızca kültürel açıdan çeşitliliğe sahip bir toplumu tanımlamak için değil, aynı zamanda kültürel çeşitliliği korumayı amaçlayan bir tür politikaya atıfta bulunmak için de kullanılmıştır. Deyim yerindeyse, çok kültürlülük genel olarak bu kültürel çeşitliliği tanımlamak için kullanılan terimdir ve çok kültürlü eğitim de bunu incelemek için tasarlanan eğitim programlarına uygulanan terimdir. Böylelikle, çok kültürlü eğitim, artan kültürel çeşitliliğin bir sonucu olarak son dönemlerde ortaya çıkan bir dizi pratik eğitim sorununa bir yanıt olarak ortaya çıktı. Çok kültürlü eğitime yönelik tutarlı bir yaklaşım geliştirmek; entelektüel olarak tutarlı ve ahlaki açıdan kabul edilebilir bir teorik temelini oluşturmak bu tezin amacıdır. Bu soruna yönelik tutarlı bir teorinin eksikliği dikkate alındığında çok kültürlü eğitimin kökenlerini ve gelişimini incelemek ve bazı temel sorunları, tartışmaları ve teorik perspektifleri açıklığa kavuşturmaya çalışmak son derece önemlidir. Fakat bunun birtakım zorlukları da vardır. Çok kültürlü eğitime yönelik bir zorluklar sadece eğitimin kendi doğasından kaynaklanmaz; bunun politik, sosyal, kültürel, dini, ahlaki boyutları vardır. Sözgelimi, okullar geleneksel kültürel değerlerin ve uygulamaların korunması ve aktarılmasıyla mı yoksa eleştiriye, gelişmeye ve değişime izin veren bir kültür yaklaşımını teşvik etmekle mi daha fazla ilgilenmelidir? Çocukları, çeşitli kültürel kimliklerle etkileşime girmeye, farklılıkları keşfetmeye ve farklı kültürlerden gelen insanlarla yaratıcı diyalog içinde deneyim alışverişinde bulunmaya teşvik etmek, çocukların mevcut kültürel kimliklerini potansiyel olarak baltalamadan mümkün müdür? Bütün bu tartışmalar eleştirel bir bakış açısıyla kapsamlı, sistematik ve bütünsel bir yaklaşımla ele alınacaktır.

Cultural diversity has long been a characteristic of human socitieties, with people of varied traditions, languages and identities coexisting within the same geographical spaces. In the 21st century, globalization has intensified cultural interactions, making multiculturalism an inevitable social reality. This thesis employs the term multiculturalism not only to describe the existence of cultural diversity but also to refer to policies aimed at preserving and promoting it. Correspondingly, multicultural education refers to educational programs designed to address and incorporate this diversity within learning environments. Emerging as a responce to the challenges posed by increasing cultural diversity, multicultural education seeks to provide an inclusive framework that is both intellectually coherent and ethically grounded. The primary aim of this thesis is to develop a consistent theoretical foundation for multicultural education, the study seeks to shed light on the complex political, social, cultural, religious and moral dimensions of the issue. Moreover, the thesis critically explores fundamental questions: Should schools prioritize the preservation of traditional cultural critique and transformation? Can students be encouraged to engage with diverse cultural identities and enter into intercultural dialogue without undermining their own cultural affiliations? This study addopt a critical, comprehensive and systematic approach to explore these questions, aiming to contribute meaninfully to the theoretical and practical development of multicultural education.