Özel Besi Sığırcılığı İşletmelerinin Yapısal Durumu ve Etkileyen Faktörler

Abstract

Bu çalışma Ergani ilçesindeki besi sığırcılığı işletmelerinin yapısal durumu ve buna işletmecilerin eğitim ve deneyimlerinin etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. Genel olarak, işletmecilerin profili eğitimi düzeyi ilkokul (%58.1), 18-39 yaş aralığında (ort. 40.8 yaş), 1-7 yıl deneyime sahip (ort. 9.8 yıl) ve işletmedeki birey sayısı ortalama yaklaşık 9 kişiden oluşmaktadır. İşletmelerde ortalama sığır sayısı 23.9 baş olup, okuryazar ve olmayanlarda 22-40 baş iken, lise+ olanlarda 1-3 baş bulunmuştur. Sığır ırklarının dağılımı %40.5 yerli, %58.3 melez ve %1.2 kültür ırkı şeklindedir. Okuryazar olmayanlar yerli (%46.9), okuryazarlar melez ırkı (%58.3) ve eğitim düzeyi lise+ olanlar ise yerli+melez (%61.5) hayvanları tercih etmişlerdir. İşletmecilerin %36.5'i suni ve %63.5'i tabi aşım uygulamaktadır. İşletmelerde en sık görülen hastalıklar, şap-theleriosis (%30.1), ayak tırnak-şap-theleriosis (%22.3) ve ayak tırnak-şap (%18.7) olup, okuryazar olmayan işletmelerde ayak-tırnak (%39.4), okuryazarlarda \"ayak tırnak-şap- theleriosis\" (%58.3), orta ve lisede şap (%36.4, %38.5) olarak tespit edilmiştir. İşletmelerde periyodik olarak vitamin ve tablet kullanılmakta (%71.9) ve koruyucu aşılama (%97.6) yapılmaktadır. İşletmecilerin beklentileri, desteklemenin artırılması, kredi, veteriner hizmeti, besi materyali ve eğitim hizmeti iken; başlıca sorunlar ise, besi materyalinin ve yemin pahalı olması, destek priminin azlığı ve bunların kombinasyonları şeklinde belirlenmiştir.