Dil-millet İlişkisi Bağlamında Türkçeyi Bilgiden Bilince Konu Edinen Şiirler

Abstract

TDil, insanlar arasında anlaşmayı sağlayan en gelişkin vasıtaların başında yer alır.Birey-toplum-evren arasında bir köprü vazifesini üstlenen dilin yeryüzündeki faaliyet alanı,ilk insanla birlikte kurulmuştur. Tarih boyunca milletlerin devamlılığını sağlayan en temelkültürel miras, dil olmuştur. Türkçe, dünya dilleri arasında üstün ifade kudretini gösterenyazılı belgeleriyle tarihsel varlığını kanıtlamış bir dildir. Ait olduğu toplumun kültür, sanatve medeniyetinin; inanç ve düşünce dünyası içindeki yaşayışının ifade vasıtası olmuş; Türktoplumunun insana, eşya ve evrene bakış açısını aksettiren tarihsel kaynaklar vücudagetirmiştir. Son on asırlık tarihî gelişim seyri içinde baskın dillerin etkisinde yaşadığı büyükbadireleri önemli ölçüde atlatan Türkçe, her geçen dönem tekâmülünü daha dasağlamlaştırmayı başarabilmiş kurumsal bir dildir.Yeni Türk edebiyatı içinde Türk dilinin zenginlik, güzellik ve inceliklerini; ses, şekil vemusiki ile ilişkisi bağlamında ahengini ve ifade estetiğini eserlerinin konusu haline getiren;Türkçeyi millî duygularla sevmenin, her yönüyle koruyarak kullanmanın önemini belirtenTürkçe sevdalısı şairler, dil bayrağını şiirlerinin burçlarında dalgalandırmışlardır. MehmetEmin Yurdakul, Ziya Gökalp, Kâzım Nâmi Duru, Ziya Osman Saba, Rıfat Ilgaz, BedriRahmi Eyüboğlu, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Ali Yüce, Cemal Süreya ve Mehmet KıyatTürkçeye şiirleriyle övgü yağdıran şairlerdendir.Bu çalışma, genel olarak Türkçeye övgü dolu şiirleriyle seslenen şairlerin dile verdikleri öneme,şiir yoluyla dil bilincini oluşturma, dili sevdirme ve ona sahip çıkma yolundaki çabalarınaayna tutmayı amaçlamaktadır. Çalışmada Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın Türkçe içinkanatlanan “Türkçe Katında Yaşamak” adlı şiiri, okura vermeye çalıştığı dil bilinciaçısından ağırlıklı olarak değerlendirilmiştir.