Nörotrofik Keratopatili Ratlarda Topikal İnsülinin Kornea Epitel İyileşmesinde Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, nörotrofik keratopati modeli oluşturulan ratlarda topikal insülinin kornea epitel iyileşmesi, gözyaşı üretimi, inflamasyon, hemoraji, vaskülarizasyon ve immünohistokimyasal belirteçler (İnsülin Growth Faktör ve Beta katenin) üzerindeki doz bağımlı etkileri değerlendirmek Yöntem: Çalışmada 28 dişi Wistar rat kullanıldı. Subkutan kapsaisin ile nörotrofik keratopati modeli oluşturulduktan sonra total kornea epitel defekti meydana getirildi. Ratlar kontrol ve tedavi grupları (0,5 U/ml, 1 U/ml ve 2 U/ml topikal insülin grubu) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Kontrol grubuna Fosfat Tamponlu Salin (PBS- Phosphate Buffered Saline), diğer gruplara ise kendi adlarıyla belirtilen dozlarda günde altı kez topikal insülin uygulandı. Gözyaşı ölçümleri Modifiye Schirmer testi ile, histopatolojik değerlendirmeler Hematoksilen-Eozin boyasıyla, immünohistokimyasal analizler İnsülin Growth Faktör ve Beta katenin antikorları kullanılarak yapıldı. Bulgular: Topikal insülin uygulaması tüm dozlarda gözyaşı sekresyonunu artırdı (p<0,01). 0,5 U/ml ve 1 U/ml gruplarında korneal epitel iyileşmesi daha belirgin, inflamasyon ve hemoraji düzeyleri ise daha düşük izlendi (p<0,01). Yüksek doz uygulamalarında vaskülarizasyon ve inflamasyonun arttığı gözlendi. IGF ve β-katenin ekspresyonları gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi (p<0,01). Sonuç: Topikal insülin, nörotrofik keratopati modelinde doz bağımlı olarak korneal iyileşmeyi desteklemektedir. Yarım ve bir U/ml dozlarının en uygun terapötik etkiyi sağladığı, iki U/ml dozunun ise inflamatuar yanıtı artırdığı belirlenmiştir. Optimum dozun belirlenmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: β-katenin, IGF, kornea iyileşmesi, nörotrofik keratopati, topikal insülin

Objective: This study aimed to evaluate the dose-dependent effects of topical insulin on corneal epithelial healing, tear production, inflammation, hemorrhage, vascularization, and immunohistochemical markers (Insulin Growth Factor and beta-catenin) in rats modeled with neurotrophic keratopathy. Method: Twenty-eight female Wistar rats were used in the study. A neurotrophic keratopathy model was induced with subcutaneous capsaicin, followed by a total corneal epithelial defect. The rats were divided into four groups: control and treatment groups (0.5 U/ml, 1 U/ml, and 2 U/ml topical insulin groups). The control group received Phosphate Buffered Saline (PBS), while the other groups received topical insulin six times daily at the indicated doses. Tear measurements were performed using the Modified Schirmer test, histopathological evaluations were performed using Hematoxylin-Eosin staining, and immunohistochemical analyses were performed using Insulin Growth Factor and beta-catenin antibodies. Findings: Topical insulin application increased tear secretion at all doses (p<0.01). Corneal epithelial healing was more pronounced, and inflammation and hemorrhage levels were lower in the 0.5 U/ml and 1 U/ml groups (p<0.01). Increased vascularization and inflammation were observed with higher doses. IGF and β-catenin expressions differed significantly between the groups (p<0.01). Conclusion: Topical insulin promotes corneal healing in a dose-dependent manner in the neurotrophic keratopathy model. Doses of half and one U/ml were found to provide the most optimal therapeutic effect, while doses of two U/ml increased the inflammatory response. Further studies are needed to determine the optimum dose. Keywords: β-catenin, IGF, β, corneal healing, neurotrophic keratopathy, topical insulin