Mimari Açıdan Şuayb ve Dara Antik Kentlerinin Kırsal ve Kültürel Turizm Özelliklerini Araştırmak

Abstract

Sürdürülebilir yerleşimlerin sonucu olarak kültürel ve fiziki katmanlaşmave yapılaşma oluşumu, Anadolu kentlerinin ortak niteliğidir. Tarihi süreçteoluşan bu katmanlaşmanın niteliği, kentsel yerleşmeler kadar, kırsal yerleşmelerinde kendine özgü karakterini ortaya çıkarabilmektedir. Bu çalışma kapsamında,tarihi ve arkeolojik kalıntılarla yerele özgü kır mimarisi iç içe geçmiş bir bütünselliklegünümüze ulaşan iki örnek incelenmiştir. Bunlardan ilki; “PeygamberlerŞehri” olarak adlandırılan Şanlıurfa’da, Şuayb Peygamberin orada yaşadığına veöldüğüne inanılan ve Hazreti Musa ile buluştuğu kent olduğu sanılan antik Şuaybkenti; diğeri ise erken Bizans döneminde bir sınır garnizon kenti olarak kurulanve çoğu ilk dönemden kalan savunma, su yapıları ve nekropol alanlarıyla dikkatçeken Dara antik kentidir.Çalışmanın amacı: aynı bölgede yer almalarına karşın farklı amaçlariçin kurulan bu iki antik kentin, Kırsal ve Kültürel Turizm değerlerini, mimariaçıdan irdelemek, benzer ve farklı yönlerini kıyaslamak, tanıtılmalarını sağlayarakülke turizmine kazandırmaktır. Çalışmanın yöntemi, literatür taramasına ilaveolarak, alanda tespit ve belgelemeler yapmaktır. Böylece, özellikle çok az bilinenŞuayip kentini araştırıp, kayıt altına almak hedeflenmektedir. Sonuçta eldeedilen bulguların paylaşılması ile bu kentlerin turizm açısından potansiyellerininartacağı, böylece turizm rotalarına dahil edileceği, dolayısıyla turizmin ekonomikaçıdan bölgeye ve ülkeye katkı sağlayacağı düşünülmektedir.