Percival Everett'in 'Silinti' ve 'Ben Sidney Poitier Değilim' Romanlarında Irk ve Kimlik

Abstract

Bu tez Everett'in iki alaycı romanı Erasure (Silinti) ve I Am Not Sidney Poitier'ı (Ben Sidney Poitier Değilim) inceler. Irkçılık ve kimlik bunalımı sorunlarını özellikle ırksal stereotipçilik ve ırksal beklentiler konularına bakarak ve medya ve yayıncılık sanayinin bireylerin üzerindeki etkilerini göstererek ayrıntılı bir biçimde inceler. Roland Barthes, Michel Foucault, Jacques Derrida, Jacques Lacan ve Ralph Ellison'ın edebi ve teorik çalışmalarının uygulanması bu analizin çerçevesini oluşturur. Erasure'da (Silinti), Monk Native Son, The Color Purple and Amos and Andy gibi standartlaşmış siyahîlik fikirlerinin sunulduğu stereotipik romanları eleştirmek için Wright'ın Native Son romanını silerek Fuck olarak Stagg R. Leigh adı altında yeniden yazar. Monk yayıncılık pazarının beklentileri ile hicvetmek niyetiyle ve siyahîliğe karşı hissettiği farklılık yüzünden kendi benliği ile çelişkiye düşerek ikinci bir kimlik yaratır. Ancak Erasure'daki niyetsel anlam ve dilin kayganlığını gösteren Fuck'taki ironi fark edilemez. Monk dili yapısökümsel hale getirip sözcüklerin öznelliği olduğunu iddia ederek niyetsel anlamı sorgular. Monk'un kitabı parodi olarak anlaşılamamıştır ancak Erasure (Silinti) okuyucuları Everett tarafından yaratılan ironiyi kolaylıkla anlamaktadır. Çünkü Stagg rolü yüzünden Monk iki kişiliği hususunda sıkıntı çekmeye başlar ve maske giyer. Ancak Stagg'ın kontrolünü kaybeder ve bu ikilik onun kimliğini bu süreçte ikiye böler. I am Not Sidney Poitier'da (Ben Sidney Poitier Değilim), başkahramanın sadece başkaları tarafından kendine yüklenen roller dışında hiç kendi farkındalığı yoktur. Bu yüzden gitgide Poitier filmlerindeki karakterleri benimser ve bir kimlik bunalımı yaşar. Roman medyanın gerçek dünyanın algılanışına olumsuz etkilerini ve bireylerin gerçeklikle bağlantılarını koparmasını eleştirir. Bu tez Ellison'ın Invisible Man'i (Görünmez Adam) ile Everett'in her iki romanındaki bazı benzerlikleri inceler. Hem Invisible Man (Görünmez Adam) hem de Not Sidney başkalarının ideolojilerini izler veya başkalarının isteklerini gerçekleştirir ancak sonunda hatalarını fark ederler. Invisible Man (Görünmez Adam), Not Sidney ve Monk siyahîlik tanımlarına uymadıkları için 'yeterince siyah olmama' kavramı ile yargılanırlar. Invisible Man (Görünmez Adam) derisinin rengi ile algılanıp toplum tarafından yadsınırken Monk'un ise romanlarının konusu sözde Afrikalı Amerikalı deneyiminin dışında kaldığından yayıncılık sanayinin gözünde görünmez bir yazar olduğu için hem Invisible Man (Görünmez Adam) hem de Monk görünmezlik dolayısıyla sıkıntı çekerler.

This thesis examines two of Everett's satirical novels Erasure and I Am Not Sidney Poitier. It explicates issues of race and identity crisis specifically looking at issues of racial stereotyping and racial expectations and demonstrates the impacts of media and publishing industry on individuals. The application of literary and theoretical works of Roland Barthes, Michel Foucault, Jacques Derrida, Jacques Lacan and Ralph Ellison frames this analysis. In Erasure, to criticize the stereotypical novels representing the standardized idea of blackness like Native Son, The Color Purple and Amos and Andy, Monk erases Wright's Native Son and rewrites it as Fuck under the pseudonym Stagg R. Leigh. Monk acts against his sense of self and creates a dual identity by writing that novel with the intention of satirizing the expectations of the publishing market and the very otherness he feels toward blackness. However, the irony of Fuck goes unnoticed which shows slipperiness of language or intentional meaning in Erasure. Monk deconstructs the language and questions the intentional meaning claiming that subjectivity of the words. While Monk's book fails to be understood as a parody, the readers of Erasure easily understand and enjoy the irony created by Everett. Because of his Stagg performance, Monk begins to suffer from dual personalities and wears a mask. However, he loses control of Stagg and this duality splits his identity in the process. In I am Not Sidney Poitier, the protagonist has no sense of self-awareness, only the roles that others have thrust upon him. Thus, he gradually takes the characters of Poitier movies and experiences an identity crisis. The novel critiques media for its negative effects on the perception of real world and disconnecting individuals from reality. This thesis also explores several similarities between Ellison's Invisible Man and both of Everett's novels. Both narrator of Invisible Man and Not Sidney follow the ideology of others or fulfill the desires of others but in the end they realized their mistake. The narrator of Invisible Man, Not Sidney and Monk are judged by 'not black enough' notion since they don't fit into the existing notions of blackness. And both narrator of Invisible Man and Monk suffer from invisibility since narrator of Invisible Man is perceived by the color of his skin and ignored by society while Monk is invisible as an author in the eyes of the publishing industry since subject matter of his novels are outside of the so-called African American experience.