Trichoderma Viride'nin Kapya Biber Çeşitleri Aracılığı ile Myzus Persicae'nin Demografik Özelliklerine Etkisi

Abstract

Trichoderma viride inokülasyonunun farklı kapya biber (Capsicum annuum L.) çeşitleri aracılığıyla Myzus persicae'nin yaşam çizelgesi ve bazı biyolojik özellikleri üzerine olan tritrofik etkileri laboratuvar koşullarında incelenmiştir. Denemeler, ayarlanabilir iklim odalarında, 16 saat aydınlık, 8 saat karanlık döngüsünde, 25±1 °C sabit sıcaklık ve %60±5 oransal nem koşulları altında yürütülmüştür. Denemelerde 'İmbat', 'HT-70', 'Avşar' ve 'Argeto Hilal' F1 Kapya biber çeşitleri kullanılmış, Trichoderma viride uygulamalı ve uygulamasız toplam sekiz deneme grubu oluşturulmuştur. Çalışmada, her bir deneme grubunda M. persicae'nin gelişme, hayatta kalma oranları ve üremesine ilişkin veriler kayıt altına alınmıştır. Bu verilere dayanarak, zararlının demografik verileri, yaş-döneme özgü iki-eşeyli yaşam çizelgesi teorisi uyarınca titizlikle hesaplanmıştır. Yaşam çizelgesi parametreleri TWOSEX-MSChart, populasyon projeksiyonları TIMING MSChart yazılımıyla hesaplanmıştır. Bulgular, Trichoderma viride inokülasyonunun kontrol grubu ve biber çeşidine bağlı olarak M. persicae'nin biyolojik dönemleri ve populayon parametrelerini önemli ölçüde değiştirdiğini kanıtlamıştır. Zararlının en yüksek kalıtsal üreme yeteneği (r) ve artış oranı sınırı (λ) kontrol grubunda Avşar çeşidinde (0.372 gün-1) en düşük HT-70 çeşidinde (0.299 gün-1) gözlenmiştir. Trichoderma viride uygulaması, tüm çeşitlerde r ve λ değerlerini istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşürmüştür (örneğin, Avşar'da r: 0.372 → 0.322 gün-1). İmbat çeşidi, T. viride uygulamasında en fazla etkilenen çeşit olmuştur (r: 0.367 → 0.339 gün-1; λ: 1.443 → 1.418 gün-1). Yaşam çizelgesi parametreleri ve popülasyon projeksiyonları, T. viride uygulamalarının biber çeşitlerinde dolaylı olarak teşvik olunan veya baskılanan bağışıklık sistemlerinin mekanizmalarıyla çeşide özgü düzeyde etkili olduğunu ortaya koymuştur. Bu sonuçlar, entegre zararlı yönetimi programlarında biyolojik kontrol stratejilerinin konukçu çeşidine göre optimize edilmesi gerekliliğini vurgulamakta, sürdürülebilir tarımsal mücadele yaklaşımlarına yönelik genotip-temelli öneriler sunmaktadır.The tritrophic effects of Trichoderma viride inoculation on the life table and some biological traits of Myzus persicae using different capia pepper (Capsicum annuum L.) cultivars were investigated under laboratory conditions. Experiments were conducted in adjustable climate chambers under a16-h light/8-h dark cycle, a constant temperature of 25±1 °C and relative humidity. The experiments used the F1 capia pepper varieties 'İmbat', 'HT-70', 'Avşar', and 'Argeto Hilal'. A total of eight experimental groups were created, with and without T. viride application. In the study, data on the development, survival, and reproduction of M. persicae were collected for each experimental group. The pest's demographic parameters were subsequently calculated based on the age-stage-specific two-sex life table theory. Life table parameters were calculated using TWOSEX-MSChart, and population projections were calculated using TIMING MSChart. The findings proved that T. viride inoculation significantly changed the biological periods and population parameters of M. persicae depending on the control group and pepper variety. The highest intrinsic rate of increase (r) and finite rate of increase (λ) of the pest were observed in the control group in the Avsar variety (0.372 day-1) and the lowest in the HT-70 variety (0.299 day-1). Trichoderma viride application statistically significantly reduced the r and λ values in all varieties (e.g., r: 0.372 → 0.322 day-1 in Avşar). Imbat variety was the most affected by T. viride application (r: 0.367 → 0.339 day-1; λ: 1.443 → 1.418 day-1). Life cycle parameters and population projections revealed that T. viride applications were effective at a variety-specific level in pepper varieties, indirectly inducing or suppressing immune systems. These results highlight the need to optimize biological control strategies according to host varieties in integrated pest management programs and offer variety-based recommendations for sustainable agricultural management approaches.