Evaluation of Tear Meniscus and Corneal Layers in Eyes With Pteragium by Front Segment Optical Coherens Tomography and Confocal Microscope

Abstract

Amaç : Ülkemizde sıklıkla tanı alan pterjiyum ve kuru göz ilişkisini non invazif ve tekrarlanabilir tanı metodlarından yararlanarak tespit etmek ve sonuçları sağlıklı bireylerle karşılaştırarak pterjiyum dokusunun kornea tabakaları üzerindeki değişikliklerini hücresel düzeyde belirlemektir. Gereç ve yöntem: Çalışmamız Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Polikliniğine 15.10. 2020 ile 01.03. 2021 tarihleri arasında, pterjiyum tanısı alan 54 hasta ve 50 sağlıklı bireyin tek gözü alınarak toplam 104 kişinin katılımıyla tek merkezli, prospektif bir klinik araştırma olarak gerçekleştirildi. Tam bir oftalmolojik muayeneden sonra, katılımcılara OSDI anketi, Ön segment Optik Koherens Tomografi (ÖS-OCT) ile gözyaşı menisküs ölçümü, kornea topografisi ile keratometri ve santral kornea kalınlığı ölçümleri yapıldı. Zaman aralıkları en az bir saat olacak şekilde sırayla Schirmer I testine ve gözyaşı kırılma zamanına(GKZ) bakıldı. Sonra in vivo Konfokal mikroskopla(IVKM) kornea tabakaları değerlendirilip , Speküler mikroskop ile endotel sayımı yapıldı. Bulgular: Pterjiyum ve kontrol grubu arasında yapılan testler (OSDI, ÖS-OCT, IVKM, GKZ, Schirmer I) çoğunlukla istatiksel olarak anlamlı görülmesede, ön stroma hücre yoğunluğu (p=0,045), minimum keratometri(p=0,004) ve maksimum keratometri(p= 0,001) değerlerinde iki grup arasında anlamlı fark saptanmıştır. Ayrıca tüm katılımcıların ön stroma hücre yoğunluğu arka stromaya göre daha fazla iken, endotel sayısının yaşla negatif korelasyonu tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışmamızda pterjiyumlu hastaların kontrol grubuna göre kuru göz testleri ve IVKM parametlerinin daha düşük olması pterjiyumun kuru göz etiyolojisinde yer alabileceğini düşündürmekte ve pterjiyumun ile kuru göz ilişkisini göstermek için daha kapsamlı ve geniş katılımlı çalışmalara ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır.

Aim and Object: To determine the relationship between pterygium and dry eye, which is frequently diagnosed in our country, by using non-invasive and reproducible diagnostic methods, and to determine the changes of pterygium tissue on the corneal layers at the cellular level by comparing the results with healthy individuals. Material and Methods: Our study was conducted as prospective clinical study with the participation of 104 people in one eye of 54 patients diagnosed with pterygium and 50 healthy individuals, who consult to the Ophthalmology Clinic of Yüzüncü Yıl University, Faculty of Medicine on 15 th October 2020 to 1st March 2021. After a complete ophthalmological examination, the participants underwent the OSDI questionnaire, tear meniscus measurement with anterior segment Optical Coherence Tomography (AS-OCT), keratometry with corneal topography, and central corneal thickness measurements. Schirmer I test and tear break-up time(BUT) were examined, with time intervals of at least one hour. Then, corneal layers were evaluated with in vivo confocal microscope(IVKM) and endothelial count was performed with specular microscope. Results: Although the tests (OSDI, OCT-AS, IVKM, BUT, Schirmer I) performed between patients with pterygium and the control group were mostly not statistically significant, significant differences were found between the two groups in terms of anterior stromal cell density (p=0.045), minimum keratometry (p=0.004) and maximum keratometry (p= 0.001). In addition, while the anterior stroma cell density of all participants was higher than the posterior stroma, the number of endothelium was negatively correlated with age. Conclusion: In our study, the dry eye tests and IVCM parameters of the patients with pterygium were lower than the control group, suggesting that pterygium may be involved in the etiology of dry eye and revealing the need for more comprehensive studies to show the relationship between pterygium and dry eye.