Mersin İlinde Dışkı Muayenesine Göre Kedilerde Dipylidium caninum’un Yaygınlığı

Abstract

Bu çalışma Mersin ili belediye sınırları içerisinde, Mart 2024 – Temmuz 2024 tarihleri arasında, barınaklardan ve veteriner kliniklerine başvuran 104 kedi (58 erkek+46 dişi) dışkısı ile gerçekleştirilmiştir. Usulüne uygun olarak topalanan dışkıların protokol kayıtları (yaş, cinsiyet, ektoparazitli olup olmadığı, antelmentik ve insektisid kullanılıp kullanılmadığı) tutulduktan sonra laboratuvara getirilmiş makroskobik ve mikroskobik olarak incelenmişlerdir. Parazitolojik olarak yumurta paketlerini tespit etmek için çinko sülfat flotasyon ve Telemann yöntemleri uygulanmıştır. Makroskobik incelemelerde Dipylidium caninum' a ait 5 proglottid saptanmıştır. Bu halkaların parazite ait olup olmadığını doğrulamak amacıyla segmentlerden bir parça ezilerek mikroskopta paket yumurtaların varlığı açısından incelenmiştir. Telemann yöntemiyle yapılan mikroskobik analizlerde 9 numunede D. caninum' un paket yumurtaları görülmüştür. Flotasyon yöntemiyle yapılan değerlendirmelerde paket yumurtalara rastlanmazken 11 örnekte tek yumurtalar görülmüştür. Cestodun hayvanlar arasındaki dağılımına bakıldığında, enfekte olan kedilerin 2' sinin sahipli, 7'sinin ise sahipsiz olduğu belirlenmiştir. Parazitin yumurtaları 0-6 ay arasındaki hayvanlarda bulunmuştur. Enfekte kedilerin 4' ünün dişi, 5'inin erkek olduğu tespit edilmiştir. İstatistiksel olarak cinsiyet, sahiplilik arasındaki ilişki anlamsız (p= 0.989, p= 0.052, p>0.05) olarak hesaplanırken; yaşa göre ise sonuç anlamlı (p= 0.003,p<0.05) bulunmuştur. Sonuç olarak: D. caninum' un Mersin' de kedilerde %8.65 oranında yaygın olduğu; parazitin yumurta paketlerinin daha çok sedimentasyon yöntemiyle görüldüğü; parazitin tespit edildiği hayvanların pire enfestasyonlu olduğu dolayısıyla kedilere bu ara konakları yemek suretiyle bulaştığı ve bu nedenlerden dolayı, zoonoz olan bu türün, yaygınlığının düşürülmesi için hayvanlarda ektoparazitlerle mücadeleye öncelik verilmesi, kediler ve insan sağlığı açısından önemli olduğu kanaatine varılmıştır. Anahtar kelimeler: Dipylidium caninum, kedi, dışkı, yaygınlık, teşhis, Mersin

This study was carried out with 104 feces of 104 cats (58 males + 46 females) from shelters and veterinary clinics within the Municipal Boundaries of Mersin province between March 2024 and July 2024. Parasitologically Zinc sulphate flotation and Teleman methods were applied to detect parasite egg packet. In macroscopic examinations, 5 proglottids belonging to Dipylidium caninum were detected. To verify whether the segments belonged to the parasite, a piece was crushed and examined under a microscope. In microscopic analyses performed with the Telemann method, D. caninum packet eggs were detected in 9 samples. In the evaluations performed with the flotation method, no packet eggs were found, while single eggs were detected in 11 samples. When the distribution of the cestode among the animals was examined, it was determined that 2 of the infected cats had owners and 7 were stray. The eggs of the parasite were found in animals between 0-6 months of age. It was determined that 4 of the infected cats were female and 5 were male. While the relationship between gender and ownership was found to be statistically insignificant (p = 0.989, p = 0.052, p > 0.05), the result was determined to be significant according to age (p = 0.003, p < 0.05). As a result: It was concluded that D. caninum is prevalent in cats in Mersin at a rate of 8.65%; the egg packet of the parasite are mostly seen by the sedimentation method; the animals in which the parasite was detected are flea infested, therefore cats are infected by eating these intermediate hosts, and for these reasons, it is important for cats and human health to prioritize combating ectoparasites in animals in order to reduce the prevalence of this zoonotic species. Key words: Dipylidium caninum, cat, feces, prevalence, diagnosis, Mersin