Self and Education: Individual Resistance Against Ideological Formation

Abstract

Eğitim, olgusunun günümüz şartlarında taşıdığı hacmi incelediğimizde hızlı bir şekilde sanayileşen toplum yapılanmasında önemli bir rol oynadığını görmekteyiz. Bu yapılanmanın birey üzerindeki etkisi incelendiğinde benliğinde çoğunlukla aşındırıcı nitelikte etkiler yarattığı görülüyor. Kişide istendik davranış yaratma biçimi olarak tanımlanan eğitim, sanayi ile birlikte, istenilen formada yine aynı şekilde uygun olarak yaratılmasını amaçlar fakat bu defa büyük bir çarkın küçük bir dişlisi olarak işlev görmek zorundadır. Kişinin üzerinde yaratılan otoriter güç, kimlik kaygısını her koşulda sürdürürken aynı zamanda insanların verimliliği yoğun performans sergileriyle ölçülmektedir. Tezin birinci bölümünde bireyin gerçek kimliğinin nerede başlayıp nerede biteceğine yönelik bir eleştiri yer alırken, İkinci bölümde ise sanayi yapılanması içerisinde kişinin kendini ne kadar değerli hissedip hissetmemesi ele alınmıştır. Diğer yandan ikinci bölümde eğitime yönelik pedagojik eleştirilerin kısa bir incelemesi sunulmaktadır. Bu eleştiri bağlamında bireyin toplum içerisinde oynadığı rolün sadece büyük bir çarkın küçük bir dişlisi olamayacağının, kişinin aydınlatıcı vizyon ilkesi doğrultusunda kim ve ne olacağına varoluşsal açıdan karar verme gücüne sahip olacağının ve aynı zamanda eleştirel bilinç doğrultusunda kendi yapılanmasının asıl failinin yine kendisi olabileceğine yönelik bir analiz sunar.

When we examine the significance of education in contemporary conditions, we observe that it plays a crucial role in the rapidly industrializing structure of society. Analyzing the effects of this structure on individuals reveals that it often creates erosive impacts on their identity. Education, defined as a method of fostering desired behaviors in individuals, aims to shape individuals in a form deemed suitable within the framework of industrialization. However, in this context, the individual is compelled to function as a small cog in a large machine. The authoritative force exerted on the individual perpetuates concerns about identity while simultaneously evaluating human productivity through intense performance demands. In the first chapter of this thesis, a critique is presented regarding where the individual's true identity begins and ends. In the second chapter, the focus shifts to exploring how valuable individuals feel within the industrial structure. Furthermore, this chapter offers a brief examination of pedagogical critiques of education. Within the scope of this critique, an analysis is presented to argue that the individual's role in society cannot be reduced to merely being a small cog in a large machine. Instead, the analysis emphasizes that individuals, guided by the principle of an enlightening vision, hold the existential power to determine who and what they will become. Additionally, it asserts that individuals, through critical consciousness, can recognize themselves as the primary agents of their own development.