Browsing by Author "Parin, Suvat"

Now showing 1 - 20 of 48

Sociology of a Neighborhood: Seyrantepe Example in the Context of Migration and Poverty
(2019) Kartal, Songül; Parin, Suvat
Bu çalışma güvenlik nedeniyle, 1990 ve sonrasında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri'nin kırsal yerleşimlerinden, özellikle Bitlis, Şırnak, Ağrı, Hakkâri ve Van'ın ilçe ve köylerinden kitlesel ve zorunlu olarak Van ilinin Tuşba ilçesine bağlı Seyrantepe Mahallesi'ne göç etmiş göçmenleri konu edinmektedir. Göç sürecinin göçmen nüfusu nasıl etkilediği, göçten sonra kente tutunmalarında nasıl bir strateji geliştirdikleri, göçe bağlı ortaya çıkan yoksullukla nasıl mücadele ettikleri ve göçmen nüfusun yeni yaşamlarına nasıl uyum sağladıkları araştırılmaktadır. Çalışmada, göçmen nüfusun göç öncesi ve göç sonrası yaşam farklılıklarına değinilerek, zorunlu göçün etkileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde konu ile ilgili daha önce yapılmış olan literatüre değinilmiştir. Göç ve yoksulluk olguları ele alınmış, ilgili tanımlar ve tartışmalar (kentsel ve mekansal yoksulluk, kentleşme, vb.) üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise araştırmanın yöntemine değinilmiş, araştırmada veri toplama tekniklerinden anket tekniğine başvurulmuş ve 300 hane halkına anket uygulanmıştır. Son bölümde ise çalışmanın yapıldığı Van iline bağlı Seyrantepe mahallesindeki göçmen nüfusun, ekonomik, demografik, sosyo-kültürel özellikleri yoksulluk bağlamında araştırılmış ve saha çalışmasından elde edilen bulgular yorumlanmıştır.
A Study on the Relationship Between Begging and Religiousness:bitlis Tatvan Example
(2019) Yağşi, Burhan; Parin, Suvat
Dilencilik, insanlık tarihinin devam edegelen en büyük problemlerinden birisi olmuştur. Yüzyıllar boyu neredeyse tüm devletlerin ve hükümetlerin gündemini işgal eden bu sorun, günümüzde de farklı şekillerde devam etmektedir. Toplumsal bir sorun olan dilencilikle etkin bir şekilde mücadele edilmek isteniyorsa öncelikle dilenciliği oluşturan ve devamlılığını sağlayan dinamikler iyi analiz edilmelidir. Bu dinamikler kapsamlı bir şekilde tahlil edilmeden, doğru teşhisler konulmadan, uygulanmak istenen tüm sosyal politikalar eksik kalacaktır. Yapılan saha çalışmasında sosyolojik olarak mevcut problemin süreğenliğinin en büyük nedenlerinden biri olan dindarlık kavramı ele alınmıştır. Buradan yola çıkılarak dindarlık olgusuyla dilencilik olgusu ayrı ayrı incelenmiştir. Daha sonra dilenciliğin hinterlandı durumunda olan dindarlığın; dilencilik ile ilişkisi üzerinde durulmuştur. Hali hazırda ortaya konan araştırmadaki temel amaç, kronik hale gelmiş dilencilik sorunsalı ile onu besleyen dindarlık arasındaki bağı ortaya koymak, böylece bu soruna farklı bir açıdan yaklaşarak çözüme katkıda bulunmaktır. Araştırmanın evreni Bitlis'in Tatvan ilçesidir. Örneklem; tesadüfi yollarla farklı meslek gruplarından seçilmiş kendisini dindar olarak tanımlayan 10 kadın ve 10 erkek katılımcıyı kapsamaktadır. Bu katılımcılarla yarı yapılandırılmış mülakat tekniğiyle çalışma yapılmıştır. Yapılan çalışmada dilencilik probleminin devam etmesindeki en önemli faktörlerden birinin din olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmada katılımcıların büyük çoğunluğunun dilenme davranışından rahatsız olduğu, ancak gerek dini gerekse vicdani kaygılarla dilenciye para vermeyi sürdürdüğü görülmüştür.
Effects of Family Support Centers on Rural Life: the Case of Van Gürpinar
(2021) Babat, Şükran Can; Parin, Suvat
Aile Destek Merkezleri devlet tarafından özellikle sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyi görece düşük yerlerde kadının kişisel gelişim ve istihdam başta olmak üzere yaşam koşullarını güçlendirmeyi, katılımı ve güçlü kadın profilini belirginleştirmeyi hedefleyen bir amaçla kurulmuş çok amaçlı yerlerdir. Aile Destek Merkezlerinin kurulduğu yerlerden birini Van'ın Gürpınar ilçesi oluşturmaktadır. Gürpınar'da açılan Aile Destek Merkezleri'ne yaş, medeni durum ve aile özellikleri farklılıklar gösteren 300 kadın kursiyer olarak devam etmektedir. Bu çalışma, 2016 yılında açılan Aile Destek Merkezlerinin Gürpınar'ın toplumsal dokusunda kadın özelinde ne tür değişimlere yol açtığını incelemeyi amaçlayan bir araştırma özelliği taşımaktadır. Bu çalışmanın evrenini Van'ın Gürpınar ilçesinde Aile Destek Merkezlerine devam eden kadınların tümü oluşturmaktadır. Evreni temsilen amaçsal örnekleme tekniğiyle belirlenen 150 kadın araştırmanın örneklem grubunu oluşturmaktadır. Örnekleme dahil olan kadınlar ile yüz yüze görüşülerek anket uygulanmıştır. Aile Destek Merkezlerinin Gürpınar'da yaşayan kadınları etkileme biçimlerine bakıldığında; özellikle sosyal ve kültürel gelişim açısından önemli bir etkiler bıraktığı görülürken istihdama etkisinin ise sınırlı olduğu görülmüştür.
The Socioeconomic Transformation of Van (1963-2013)
(2022) Ağçakaya, Nevzat; Parin, Suvat
Bu tez çalışması, Van ilinin 1963-2013 yılları arasındaki sosyo-ekonomik gelişimini Türkiye'de illerin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzey araştırmalarında kullanılan gösterge ve değişkenler ışığında ve Türkiye'deki makro ve mikro gelişmeler çerçevesinde ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmada, başta DPT ve TÜİK olmak üzere kamu ve özel kuruluşlar tarafından yapılan araştırmalarda kullanılan demografik, eğitim, sağlık, altyapı, ulaştırma, mali, imalat sanayi ve tarım alanlarına ilişkin veriler kullanılmıştır. Bu çalışma, Van'ın sosyo-ekonomik dönüşümünü 1963-1980 ve 1980-2013 dönemleri üzerinden ele almaktadır. Bu dönemselleştirme, Türkiye'de 1960-1980 arasını kapsayan Planlı Kalkınma Dönemi ile 1980 sonrası Neoliberal Dönemin ekonomi politikalarına karşılık gelmektedir. Çalışmanın sınırlarının şekillenmesinde 1960'da DPT'nin kurulması ile birlikte kentlerin gelişmişlik düzeylerini belirlemeye yönelik veri setlerinin ilk kez 1963 yılında yayınlanmış olmasının etkisi büyüktür. Türkiye'nin toplumsal yapısı ve kentsel gelişimi üzerinde büyük etkileri olan bu iki dönem içinde Van'ın 1960 sonrası 50 yılını çok sayıda sosyal ve ekonomik parametrelerle tartışmak, bu çalışmanın özgün tarafını oluşturmaktadır. Planlı Kalkınma Dönemi'nde devletçi karakteri baskın piyasa yönetimi, geri kalmış illere yönelik planlamalar, buralara fazladan kamu yatırımı ayrılması, Kalkınmada Öncelikli Yöreler (KÖY) projesi, Kamu İktisadi Teşebbüsleri (KİT) aracılığıyla üretim ve istihdam imkânlarının sağlanması gibi devletçi girişimlerin geri kalmış bir kent olan Van'ın sosyal ve ekonomik yaşamına olumlu yansımaları olmuştur. Öte yandan 1980'de neoliberal sisteme geçişle birlikte serbest piyasa koşullarında özel sermaye yatırımlarının arttığı ve bununla beraber mekânsal gelişimin rotasının belirlendiği bir dönem başlamıştır. Özellikle emek-yoğun imalata dayalı yatırımlar, gelişimin aksını sanayisi gelişmiş ve bunların periferisindeki kentlere kaydırırken, bu yönelimin uzağında kalan Van'ın gelişimi duraksamıştır. Sosyo-ekonomik gelişim düzeyi araştırmalarının ortaya koyduğu parametrelerden anlaşıldığı üzere, neoliberal dönemde Van'ın gelişim düzeyi, planlı dönemin gerisinde kalmıştır. Bu durum, politik, doğal, tarihi ve coğrafi ve güvenlikle ilgili nedenlerle özel sermayenin etkin bir varlık gösteremediği Van gibi bir kentte sosyo-ekonomik kalkınmada kamu varlığının önemini ortaya koymaktadır.
Sosyo-Politik Açıdan Bir Mahalle:Van Hacıbekir Mahallesi Örneği
(2025) Durmaz, Kübra; Parin, Suvat
Kent sosyolojisi bağlamında mahalle, yalnızca fiziksel bir yaşam alanı olmaktan ziyade toplumsal ilişkilerin şekillendiği, aidiyet duygusunun inşa edildiği bir sosyal mekân olarak değerlendirilmektedir. Mahalle, bireylerin gündelik hayatlarını sürdürdüğü, ortak değerler etrafında kolektif bir yaşam inşa ettiği ve belirli sosyo-kültürel normların yeniden üretildiği bir yapı olarak öne çıkmaktadır. Ancak kentleşme süreçleri mahallelerin bu özgün yapısını dönüştürmüş, özellikle dezavantajlı grupların yoğunlaştığı bölgelerde sosyal eşitsizliklerin derinleşmesine neden olmuştur. Değişim ve dönüşümün mahalle örgütlenmelerinin sosyolojik çalışmalara konu olması bu açıdan önem arz etmektedir. Özellikle dezavantajlı mahallelerin, kentsel mekânda nasıl konumlandığı ve damgalanma süreçlerinin sosyal yapıya nasıl yansıdığı, kentleşme sürecinin mahalleler üzerindeki etkisine dair önemli bir tartışma alanı sunmaktadır. Hacıbekir Mahallesi örneği üzerinden yapılan bu inceleme, kentleşme ve mahalle ilişkisini derinlemesine anlamaya katkı sağlamaktadır. Bu çalışma Van kent merkezinde bulunan Hacıbekir mahallesini sosyo-politik bir çerçevede ele almaktadır. Hacıbekir Mahalle'sinin kent içerisinde ki konumunun kimliğe olan etkisi ve mahallenin sosyo-kültürel durumunu irdelemek bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Hacıbekir Mahallesi, kent merkezine olan yakınlığına rağmen, sosyo-ekonomik ve kültürel bağlamı nedeniyle kentsel mekânda damgalanmış bir alan olarak öne çıkmaktadır. Hacıbekir Mahallesi, kentin diğer bölgelerinden farklı olarak etnik, kültürel ve sosyo-ekonomik açıdan görece heterojen bir görünüm sergilemekte; bu durum hem toplumsal ilişkileri hem de mahallede yaşayan bireylerin kentle kurduğu bağı etkilemektedir. Nitel araştırma yönteminin tercih edildiği bu çalışmada veri toplama aracı olarak derinlemesine mülakat kullanılmıştır.
A Research on the Management Model and Manner of Application of Trusteeship Administration: the Example of Van Edremit Municipality
(2020) Çiçekli, Atıf; Parin, Suvat
İnsan yaşamının olduğu her yerde yöneten-yönetilen ayrımının varlığı ve evrenselliği her ne kadar elit teoriye dayansa da her alanda bilim insanı tarafından göz ardı edilemez bir gerçek olarak kabul edilmiştir. Bu olgudan hareketle yöneten-yönetilen arasında oluşan doğal çatışma durumu kaçınılmaz olmakla birlikte toplumu her yönden etkileyecek sonuçları da beraberinde getirmektedir. Hatta Aristoteles'e göre devletin kuruluşu bu çatışmaya ve diğer bazı pratiklere dayanmaktadır. Devlet aygıtının tanımlanmasıyla yaşıt olduğunu varsayacağımız bürokrasi kavramı da ayrılmaz bir mütemmim cüz olarak devlet aygıtının yanında yerini almakta, antik dönemden beri insanoğlunun hayatında var olan demokrasi kavramı ise modern devletlerin yönetim biçimi olarak büyük bir iltifat görmektedir. Devlet ve bürokrasi ile beraber demokrasi tartışmaları da yüzyıllardır devam etmekte ve demokrasinin sorunları ve paradoksları insanoğlundan gördüğü tüm bu iltifata rağmen canlılığını korumaktadır. Bu çalışmanın amacı, kayyım uygulaması olarak ifade edilen literatürdeki sıra dışı hallerin demokrasi içerisinde değerlendirilip-değerlendirilemeyeceğini tartışmak ve Van/Edremit Belediyesi'ne 2016 yılı eylül ayında yapılan kayyım atamasının yereldeki algısını ölçmektir. Söz konusu algıyı ölçmek amacıyla 2017 ve 2018 yılları arasında Edremit'te yaşayan 18 yaş üzere bireylerden oluşan yaklaşık 2100 kişilik bir örnekleme anket uygulanmıştır. Kayyıma yönelik algı cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve mahalle gibi bağımsız değişkenler üzerinden analiz edilmiştir.
A Study on Urban Poverty: the Case of Van City Center
(2024) Burkan, Yusuf Burhan; Parin, Suvat
Kent yoksulluğu, sosyal bilimlerde tartışılan yeni bir kavramdır. Yoksulluğun kentsel ortamlardaki tezahürlerine işaret eden bir bağlama sahiptir. Çünkü dünya artık bir kent çağı özelliği göstermektedir. Genel olarak dünya nüfusunun dörtte biri artık kentlerde yaşamaktadır. Türkiye'de de benzer bir kentleşme çizgisi kendini göstermektedir. Türkiye kentlerinin önemli bir kısmında sosyal ve ekonomik eşitsizlikleri minimize etmeye dönük politikalar son dönemlerde devreye konulmasına rağmen kentlerde farklı şekillerde kendini gösteren bir kent yoksulluğu söz konusudur. Türkiye'de kent yoksulluğu ekseriyetle göç almış mahallelerde, gecekondu alanlarında daha çok görünür haldedir. Bu araştırmanın amacı, Van Büyükşehir Belediyesi tarafından sağlanan destek verilerinden hareketle, kentin yoksulluğuna ilişkin bir saptama yapmak, söz konusu kent yoksulluğunun nedenlerini ortaya koymak ve bu yöndeki politikalara yön verecek çıkarımlar yapmaktır. Bu amaçla, Van Büyükşehir Belediyesi tarafından sağlanan destek verileri SPSS 27 programına girilerek ikincil veri analizi yapılmıştır. Ayrıca ArcGIS programı kullanılarak yoksulluğun Van'daki dağılımı oluşturulan haritalar üzerinden gösterilmiştir. Çalışma bulgularına göre çocuk sayısı ve yaşlılıkla yoksulluk arasında anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca İlçelere göre alınan yardım türünün de farklılık gösterdiği anlaşılmıştır. Çalışmada, kent merkezinde olan fakat sosyoekonomik açıdan alt gelir skalasında yer alan nüfusun yaşadığı mahalleler ortaya konmuştur. Sonuç olarak Van Büyükşehir Belediyesi tarafından sağlanan desteklerin sosyoekonomik dağılımına ulaşılmıştır.
A Study on the Entrepreneurial Activities of Syrian Migrants in Turkey: the Case of İstanbul Esenyurt
(2019) Kılıç, Ali Rıza; Parin, Suvat
Göç; toplumsal değişimin en önemli dinamiklerinden biri, bireylerin ve toplulukların sosyal, siyasal, ekonomik ve kültürel dönüşümlerinin hem nedeni hem de sonucu olan bir süreçtir. Göç sürecinin bir sonucu olarak ortaya çıkan göçmen girişimciliği olgusu; göçmenlerin çeşitli ilişkiler ve bağlamlar içinde göç ile gelinen ülkede kendi hesabına çalışması olarak tanımlanabilir. 2011 yılında Suriye'de başlayan iç savaş sonrasında Türkiye'ye göç ile gelen üç buçuk milyonu aşkın Suriyeli, Türkiye'nin çeşitli kentlerinde hayatlarını sürdürmektedir. Savaşın sekiz yıldır devam etmesi ile birlikte Suriyeli göçmenlerin ülkelerine geri dönme umudu azalmakta ve geleceklerini Türkiye'de kurma ve buraya yerleşme motivasyonları güçlenmektedir. Bu eğilimin etkisiyle, Türkiye'deki göçmen girişimcilik faaliyetlerinde ciddi bir artış gözlenmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma göç öncesinde, göç sırasında ve göç sonrasında var olan ve/veya oluşturulan ilişkilerin ve ağların Suriyeli göçmenlerin işletme sahibi olmalarında nasıl bir rol oynadığını ortaya koymayı amaçlamıştır. Bunun yanında, Suriyeli göçmen girişimcilerin işletme kurma süreçlerinde farklı sermaye biçimlerinin nasıl bir rol oynadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Suriyeli göçmenleri girişimciliğe yönlendiren nedenlerin ne olduğu, göçmenlerin işletme kurma ve işletmeyi devam ettirme süreçlerinde karşılaştıkları hukuki, kültürel ve ekonomik zorlukların neler olduğu ve bu zorlukların nasıl aşıldığı gibi soruların da cevaplanması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, Suriye'de 2011 yılında başlayan iç savaş sonrasında Türkiye'ye gelen ve Esenyurt ilçesinde bir işletmeye sahip olan Suriyeli göçmenlere ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılarak Suriyeli göçmen girişimcilerin deneyimleri kendi doğal ortamlarında anlaşılmaya ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Sahadan elde edilen bulgular çerçevesinde Suriyeli göçmen girişimcilerin ayırımcılık, dil bilmeme, işsizlik, düşük ücret gibi problemlerden dolayı girişimciliğe yöneldikleri görülmüştür. Ancak bunun yanında kültürel ve ekonomik sermayesi yüksek girişimcilerin göç ile gelinen ülkedeki durumu fırsata dönüştürme arzusuna sahip oldukları gözlemlenmiştir.
Voter Behaviours in Şirnak (1973 – 2019)
(2019) Güneş, Celal; Parin, Suvat
Bu çalışma, 1973-2019 yılları arasında Şırnak il genelinde seçmen davranışlarını konu edinmektedir. Bu bağlamda 1973'ten 1990 yılına kadar ilçe statüsünde olan Şırnak genelindeki (milletvekilliği, referandum) seçimleri incelendikten sonra, 1990 ve 2019 yılları arasında ise il statüsünde olan Şırnak'ın genel (milletvekilliği, referandum ve cumhurbaşkanlığı) seçimleri ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmiştir. Siyasal aktörlerin yaş, cinsiyet, doğum yerleri, eğitim durumları ve aday oldukları siyasi partiler, il genelinde siyasi parti tercihleri, seçimlere katılım oranları, oy kaymaları, partilerin konumlandığı siyasi yelpazeler, seçmen tercihlerini yönlendiren toplumsal ve politik ortam gibi konular kritize edilip seçmen davranışı correspondence analiz yöntemi ile anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Ayrıca 2014 ve 2019 yerel seçimleri Şırnak merkez ve tüm ilçelerin seçim sonuçları üzerinden, seçmen davranışlarında yaşanan değişim ve dönüşümler, seçmen tercihlerini yönlendiren yerel ve ulusal politik ortam ile özgün dinamikler bütüncül bir perspektifle anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Özetle Şırnak seçmeni 1973'ten 2000'li yıllara kadar gerçekleşen genel seçimlerde sosyolojik yaklaşım modelinin ön gördüğü şekilde seçmen davranışında bulunurken, 2000'den 2019 yılına kadar ise sosyo-psikolojik yaklaşım modeline göre siyasal pratiklerde bulunmuştur. Son olarak 2019 yerel seçimlerinde Şırnak seçmen davranışları rasyonel yaklaşım modeli ile açıklanabilmektedir
City and Disaster: the Vulnerability of Van City Center in Terms of Earthquakes
(2019) Bilik, Mehmet Baki; Parin, Suvat
Bu çalışma afet araştırmalarında giderek kabul gören zarar görebilirlik paradigması bağlamında Van kent merkezinin kırılganlığını ele almıştır. Geçmişinde depremler nedeniyle birçok kayıp yaşamış ve bulunduğu aktif sismik risk bölgesi nedeniyle gelecekte de muhtemel şiddetli depremlere maruz kalabileceği öngörülen Van kent merkezinin sosyomekansal, sosyal ve ekonomik zarar görebilirliği, ulusal ve yerel kaynaklardan edinen veriler etrafında değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında kent merkezini oluşturan Edremit, İpekyolu ve Tuşba ilçelerinin 37 mahallesinde ikamet eden 473.913 kişinin barındığı zarar görebilir konut stoku ile yaşlı, engelli, kadın, çocuk, okuryazar olmayan, yoksul kırılgan grupların dağılımları tespit edilmiştir. Benzer araştırmalardan farklı olarak her bir zarar görebilir unsurun müstakil özelliğinden hareketle, kentin hangi bölgesinin hangi özelliği açısından ne düzeyde zarar görebilir olduğu tablo ve haritalar eşliğinde izah edilmiştir. Yapılan araştırmada 2011 yılında hasar almış konut stokuyla ilgili iyileştirme çalışmalarının yetersizliği başta olmak üzere mevcut konut stokunun %93,3'ünün ruhsatsız diğer bir ifadeyle kaçak olması ve poliçeli yapı oranının %17 ile sınırlı kalması kent merkezinin sosyomekansal açıdan yüksek düzeyde zarar görebilir olduğunu göstermektedir. Özellikle kaçak yapılaşma ve poliçesiz yapı stokunun çevre mahallelerde yoğunlaştığı dolaysıyla merkezden çevreye doğru riskin arttığı tespit edilmiştir. Hasarlı ve hala onarılmamış konut stokunun ise tüm kent merkezi coğrafyasına yayıldığı gözlenmiştir. Sosyal göstergeler açısından yine çevre mahallelerin merkeze oranla çok daha zarar görebilir olduğu tespit edilmiştir. Özellikle yüksek orandaki okuryazar olmayan grupların varlığı, afetlerden sakınım konusunda bilinç düzeyinin düşük olduğunu göstermektedir. Yine ortalama hane halkı büyüklüğünün 5 ve üzerinde seyretmesi, işsiz ve niteliksiz kadın nüfusu, güvencesiz yaşlı nüfusu ile yoğun çocuk nüfusu kentin sosyal özellikleri açısından risk teşkil eden diğer taraflarıdır. Merkez nüfusunun %26'sına tekabül eden 123.087 kişinin vakıflardan çeşitli oranlarda yardım aldığının yanı sıra 44.360 çok zayıf, zayıf veya normal nitelikteki hane sayısı kentin ekonomik açıdan da fazlasıyla kırılgan olduğunu göstermektedir. Özellikle 8.273 çok zayıf veya zayıf düzeydeki hane, mevcut halleriyle afet olmadan afet koşullarını yaşamaktadırlar. Özellikle ekonomik zarar görebilirliğin merkezde kalan mahallelere oranla çevre mahallelerde çok daha belirgin olduğu tüm bu özellikleri nedeniyle Van kent merkezinin sismik risk açısından sosyomekansal, sosyal ve ekonomik açıdan yüksek düzeyde zarar görebilir olduğu tespit edilmiştir. Yine kentin çeperindeki mahallelerin merkezdeki mahallelere oranla çok daha fazla kırılgan oldukları bu araştırma ile tespit edilip haritalarla görselleştirilmiştir.
Tribal-Political Relationship Through Parliamentary Profiles: the Case of Van (1950-2018)
(2021) Geçken, Mehmet Salih; Parin, Suvat
Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu illerinde varlıklarını sürdüren aşiretler 50 yıl önceki güçlerini korumuyor olsa bile günümüzde siyasetteki etkinliklerinin devam ettiği görülmektedir. Çok partili yaşamdan önce siyasetteki etkinlikleri kısıtlı olan ve tek parti döneminde pekte itibar edilmeyen aşiretler, Türkiye'de çok partili yaşama geçilmesinden sonra siyasette etkinlikleri artmıştır. 1954 yılında Hamit Kartal'ın milletvekili seçilmesiyle başlayan aşiret-siyaset birlikteliği güncelliğini korumakta yaşadığımız yüz yılda milletvekili listelerinde aşiret mensupları yer almaktadır. . Aşiret siyaset ilişkisi bazen olumlu sonuç verirken bazen de olumsuzluklara neden olmuştur. Demokrat Parti'nin yanında yer alan aşiretler 1960 darbesinden sonra sürgüne gönderilerek siyasadan uzaklaştırılmaya çalışılsa da aşiretlerin oylarını almak isteyen partilerin desteğiyle aşiret liderleri geri yaşadıkları kentlere geri dönerek siyasete aktif şekilde katılmışlardır. Van'da 1961-1965-1969 tarihlerinde yapılan seçimlerde milletvekili seçilen dört milletvekilinden üçü aşiret lideri olmuştur. 1970 askeri müdahalesinden sonra hedefe konulan aşiret liderleri, askeri muhtıradan sonra yeniden güçlerine kavuşarak 1973-1977 genel seçimlerinde Van'dan milletvekili seçilen dört vekilden üçü aşiret lideri olmuştur. Aşiret liderleri 1954-2002 yılına kadar yapılan seçimlerde aşiret liderleri ve büyükleri listelerde daha fazla yer bulurken, 2002–2018 tarihleri arasında yapılan seçimlerde aşiret mensuplarının listelerdeki yoğunluğu görülmektedir.
A Study on Street Children: in Case of Sulaymaniyah
(2019) Wadi, Pıshtıwan Rahem; Parin, Suvat
Irak Kürdistan Bölgesi sınırları içinde bulunan yerleşim yerleri yer altı zenginlikleri açısından geniş rezervlere sahip olmasına rağmen, toplumun büyük bir kısmının sosyoekonomik açıdan söz konusu oranda güçlü olmadığı söylenebilir. Kırsal yaşam kodlarını barındıran bir nüfus, üretime dayanmayan bir ekonomi, eğitim göstergeleri açısından zayıf bir demografik yapı, çok çocuklu aile yapısı gibi değişkenler üzerinden bakıldığında genelde Irak'ın özelde ise Irak Kürt Bölgesi'nin kadim bir kenti olan Süleymaniye'de tablonun zayıf bir toplumsallığa işaret ettiği görülmektedir. Bu çalışma, Süleymaniye'de sokakta çalış(tırıl)an çocukların sosyo-demografik yapılarını, içinde yaşadıkları ailenin sosyo-ekonomik özelliklerini betimleyici bir çerçevede ortaya koymayı amaçlamaktadır. Nicel araştırma yönteminin tercih edildiği bu çalışmada veri toplama tekniği olarak anket uygulanmıştır. Amaçsal örneklem tekniğiyle 100 kişiye ulaşılmıştır. Sokak çocukları olgusunun Süleymaniye'deki örneğinde aile, sosyoekonomik özelliklerinin düşük, okulla ilişkisi zayıf, ekonomik açıdan yetersiz, çok çocuklu aile yapısı ile örülmüş bir toplumsallıkla başat bir şekilde kendini göstermektedir. Süleymaniye'deki sokak çocukları içinde kız çocuklarının göz ardı edilmeyecek bir oran oluşturması literatürde ön plana çıkanlardan farklı bir bulguya işaret etmektedir. Anahtar Kelimeler: Çocuk işgücü, Irak, sokak çocukları, Süleymaniye
Voter Tendency in Van: a Socio-Spatial Analysis (1950-2015)
(2021) Aydeniz, Abdulsemet; Parin, Suvat
Seçmen davranışı, siyasal katılım biçimlerinden sadece biri olmasına rağmen, bireylerin siyasal sistem karşısında durumlarını, tutumlarını ve davranışlarını yansıtan genel bir kavramdır. Bu açıdan seçmen davranışı basit bir karar almadan, yoğun bir eyleme kadar uzanan geniş bir tutum ve faaliyet alanını kapsamaktadır. Siyasal yapılanmalarını demokratik sisteme göre inşa eden toplumlarda seçmen davranışlarının analiz edilmesi büyük önem taşımaktadır. Seçmenlerin tercihlerini etkileyen ekonomik, politik, sosyolojik ve psikolojik pek çok etken mevcuttur. Bu etkenler doğrultusunda seçmenlerin oy verme veya vermeme yönündeki tercihleri doğal olarak önemli hale gelmektedir. Türkiye'de çok partili hayata geçiş ile birlikte seçmen, seçmen davranışı ve oy verme ile ilgili yoğun çalışmalar yapılagelmiştir. Fakat çalışmaların çoğu Türkiye siyasal alanını ve seçmen eğilimlerini makro sosyo-yapısal bir düzlemde ele alırken, yerel siyasal alan ve seçmen davranışları yeterince ilgi görmemiştir. Türkiye'de 1950-2015 yılları arasında yapılan genel seçim sonuçları üzerinden seçmen eğilimlerinin sosyo-mekânsal analizini konu edinen bu çalışma, çok partili hayata geçişle birlikte Van'da siyasal alanın ortaya çıkışı, siyasal partiler, yerel siyasal aktörlerin siyasal alanla ilişkilenmeleri ve bunun ortaya çıkardığı dönüşümü 1950-1960, 1961-1980, 1981-1990, 1991-2015 olmak üzere dört farklı döneme ayırarak tartışmaktadır. Bu çalışmada genel seçim sonuçları gibi ikincil verilerin yanında milletvekili ve adaylarının profillerini de dikkate alarak partilerin kent merkezi ve ilçelerdeki seçmen kümelenmeleri ve farklılaşmalarını ortaya koymak için mütekabiliyet analizleri yapılmıştır. Mütekabiliyet haritaları Van'ın genel seçmen eğilimlerinin yanında ilçeler düzeyinde seçmen eğilimlerinde ortaya çıkan farklılaşma ve yığılmalarını göstermesi açısından önemli sonuçlar ortaya çıkarmıştır. Mütekabiliyet haritaları tarihsel, dönemsel ve yerel siyasal aktörler ile birlikte ele alındığında Van siyasal alanının şekillenişi ve seçmen eğilimleri belirgin bir şekilde 1950-1990 ve 1991-2015 dönemi olarak iki farklı dönemselleştirmeye imkan vermektedir. 1990 öncesi Van siyasal alanının temel belirleyeni geleneksel siyasal aktörlerden olan aşiret ve dini gruplar tarafından domine edilirken, 1991 seçimleri ile birlikte Kürt siyasal hareketinin ortaya çıkışı ve İslamcı hareketinin hem Türkiye hem de Van'da belirgin bir seçmen tabanına ulaşmasıyla önemli kırılmalar meydana gelmiştir. Böylece oy verme davranışı ve seçmen eğilimlerinde belirleyici olan geleneksel siyasal aktörlerin yerini dini, etnik ve ideolojik yaklaşımlar almıştır.
Urban Adaptation Processes of Afgan Migrants: a Sociological Research on the Case of Van and Meshed
(2022) Aslan, Hatice Yılmaz; Parin, Suvat
Bu çalışmanın odağında Türkiye'de ve İran'da yerleşik bir pozisyon alan Afgan göçmenlerin ekonomik, kültürel, sosyal, eğitimsel ve kentsel düzlemdeki uyum süreçleri bulunmaktadır. Siyasi istikrarsızlık, ekonomik yetersizlik, sosyal sorunlar ve iç çatışmalar nedeniyle Afganistan son kırk yıldır dünya geneline göç veren bir ülke özelliği taşımaktadır. Günümüz dünyasında uluslararası göçmenlerin önemli bir kısmını oluşturan Afganların en fazla yerleştikleri ülkeler içinde Türkiye ve İran önemli bir yer tutmaktadır. Çünkü İran hem coğrafi coğrafi yakınlık nedeniyle Afgan göçmenlerin dünyaya yayılmalarında ilk çıkış noktalarından birini oluşturmakta hem de yoğun şekilde Afgan göçmenlere ev sahipliği yapmaktadır. Türkiye ise bugün Afgan göçmenler açısından bir taraftan hedef ülke diğer taraftan ise transit ülke konumundadır. Benzer sosyolojik özelliklere sahip Afgan göçmenlerin Türkiye ve İran'daki kentsel uyum süreçlerini merkeze alan bu araştırmanın nitel bir deseni bulunmaktadır. Veri toplama aracı olarak derinlemesine mülakat tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın saha verileri İran'da Afgan göçmenlerin en yoğun yaşadığı kent olan Meşhed'de, Türkiye'de ise Afgan göçmenlerin ilk giriş noktalarından birini oluşturan Van'da toplanmıştır. Araştırma kapsamında Meşhed'de 31, Van'da ise 21 olmak üzere toplamda 52 görüşme yapılmıştır. Türkiye'nin Van kenti ile İran'ın Meşhed kentine kaçak ya da yasal yollardan giriş yapan Afgan göçmenlerin ekonomik, eğitim, sağlık ve sosyal ilişkiler anlamında yaşadıkları sorunları ve uyum süreçlerini karşılaştırmalı olarak irdeleyen bir arka plana sahip bu çalışmanın ana problemini Afgan göçmenlerin iki ülkedeki kentsel uyum süreçlerinin nasıl şekillendirdiği oluşturmaktadır. Araştırmanın ana bulguları Afgan göçmenlerin İran'la ortak dil, tarih ve mezhebe sahip olmalarına ve bundan kaynaklı büyük bir beklentiyle bu ülkeye göç etmelerine rağmen yaşam standartları ve kentsel uyum açısından umduklarını bulamadıklarını ciddi bir hayal kırıklığına uğradıklarını ortaya çıkartmıştır. Afgan göçmenlerin Türkiye ile görece daha az ortak sosyolojik özelliklere sahip olmalarına karşın söz konusu alanlarda daha az sorun yaşadıklarını ve uyum süreçlerini daha rahat gerçekleştirdiklerini ortaya koymuştur.
A Sociologial Study on Survival Strategies of Syrians at the Temporary Protected Status: Şanlıurfa Sample
(2019) Coşkun, Funda; Parin, Suvat
Bu çalışmada 2011 yılından itibaren iç savaştan kaynaklı Suriye‟den Türkiye‟ye göç ederek sığınanların ev sahibi toplum içindeki dönüşümleri, ev sahibi toplumda yarattığı ekonomik, sosyal, kültürel etkileri ve varış noktasında hayatlarına devam edebilmek için geliştirdikleri stratejiler incelenmiştir. Michel de Certeau‟nun gündelik yaşam pratiklerinde ortaya koyduğu taktik ve strateji kavramları üzerinden Suriye‟den Türkiye‟ye zorunlu göçle gelen grupların ve bireylerin geldikleri yerleşim yerlerinde geliştirdikleri direnme biçimleri, tutunma biçimleri, gündelik pratikleri ele alınmıştır. Bu çalışmada göç kuramları etrafında Suriyeli grupların göç etme biçimleri, göçün itici ve çekici nedenleri, göç eğilimleri, göçün yarattığı sonuçlar incelenmiştir. Çalışma temelde Suriye‟den zorunlu göçle gelen grupları ve bireyleri ele aldığı için göçün farklı disiplinlerde ne anlam ifade ettiği ve göç türleri içinde hangi kategorilerde ele alındığı açıklanmıştır. Çalışma aynı zamanda Türkiye‟deki göç politikalarına ve mevzuatına, göç literatürüne farklı boyutlarda bakmamıza imkan sunmaktadır. Bu çalışmada Suriye‟den göçle gelen bireylerin ve grupların var olan baskın ya da egemen iktidara ve yerli olana karşı kendi düzenini kurma ve kendini içeriye dahil etme pratikleri gündelik hayat deneyimleri üzerinden incelenmiştir. Çalışmada Pierre Bourdieu‟nun alan, habitus ve mücadele alanı kavramları üzerinden Suriye‟den göç eden grupların mekansal deneyimlerinin okuması yapılmıştır. Göçün hayatın mevcut olan her alanına etkisi göz önünde bulundurularak çalışmanın görüşme soruları hazırlanmıştır. Çalışmada saha olarak Şanlıurfa il merkezi ve merkez ilçeler tercih edilmiştir. Saha çalışması olarak belirlenen Şanlıurfa il merkezi ve merkez ilçelerinde veriler çalışmanın doyuma ulaşılması sağlanan kadar devam etmiştir. 5 Arap kadın, 5 Arap erkek, 5 Kürt kadın, 5 Kürt erkek, 5 Ezidi kadın ve 5 Ezidi erkek olmak üzere toplamda 30 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleşmiştir. Görüşmelerde nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır. Katılımcılara ulaşabilmek için kartopu örnekleme uygulanmıştır. Bu çalışmada Suriye‟den göç eden grupların göç hikayeleri, geldikleri yerleşim yerinde yaşadıkları sorunların neler olduğu, bu sorunlarla başa çıkarken geliştirdikleri stratejiler, göç mevzuatında göç aktörlerinden hangi gruba dahil oldukları, Türkiye‟de kalıcı ve geçici olma durumları, mekansal yoğunlaşmaları, göçün getirdiği dönüşümün etkileri gibi niteliksel veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler bulgular kısmında katılımcıların anlattıkları aktarılarak analiz edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Habitus, Göç, Geçici Koruma Statüsü, Sığınmacı, Strateji, Savunmasız.
City in Local Press: Van in the Sample of Van Mail Newspaper (1976-1980)
(2019) Tayan, Adem; Parin, Suvat
Yerel gazeteler bir kentin ya da bölgenin hafızasını oluşturan yazılı belgelerin başında gelir. Yerel gazete sayfalarına yansıyan haberler; bir kentin sosyo- ekonomik ve fiziki yapısı, kent kültürü, eğitim, o kente dair planlanan ya da hayata geçirilen projeler hakkında önemli bilgiler vermekte ve kent yaşantısı hakkında fikir yürütmemize olanak sağlamaktadır. Bu çalışmada, Van Postası Gazetesi'nin 1976-1980 yılları arasında yayımlanan sayılarında yer alan kente dair projeler, kentin sosyo-ekonomik ve fiziksel yapısı ile ilgili haberler incelenerek elde edilen verilerin kentin hafızasına kazandırılması amaçlanmıştır. Bu haberlerde; ekonomik yapı, fiziksel yapı ve projeler sınıflandırılmıştır. Haberler materyal analizi yöntemi ile incelenip, yorumlanmıştır. Van Postası Gazetesi'nin incelenen beş yıllık arşivinden elde edilen verilere göre; ülke genelinde hâkim olan ekonomik krizin Van özelinde de çok etkili olduğu görülmüştür. Buna rağmen il genelinde çoğu devlet destekli birçok proje planlanmış ve bazı önemli yatırımlar da gerçekleştirilmiştir. İncelenen haberlerde planlanan bazı projelerin başlamadığı ya da yarım kaldığı da göze çarpmaktadır. İncelenen dönem içinde yayımlanan haberlerde temel gıda maddeleri, akaryakıt, elektrik ve odun-kömür gibi ihtiyaç malzemelerinin yokluğu büyük sıkıntılara sebep olduğu ve kent yaşamını olumsuz etkilediği görülmüştür. Günümüzde de yaşanan ekonomik kriz sonrasında çok konuşulan tanzim satış ofisleri gibi ekonomik tedbir uygulamalarının o dönemlerde yerel yönetimlerce de uygulandığı yayımlanan haberlerden anlaşılmıştır. Öte yandan ekonomik sıkıntıların hissedilir şekilde yaşanmasına rağmen, kentleşme anlamında Van'da hızlı ve kayda değer ilerlemeler de görülmüştür. Bu dönemde hem yerel gazetelerin hem de sivil toplum kuruluşlarının kentin gelişimi ve sorunlarının merkezi hükumete taşınması anlamında çok büyük çabalar gösterdiği gözlenmiştir. Bu çabalar sonucu Van kentine dair bazı sorunlara yönelik çözümler üretildiği de gazeteye yansıyan haberlerden anlaşılmaktadır.
Tribal State Relations: Van Example (1935-1945)
(2021) Ayaz, Sümeye Zenginer; Parin, Suvat
Aşiret türü toplumsal ve siyasal yapılanmalar; ekonomik ihtiyaçların karşılanması, dış tehlikelere karşı can ve mal güvenliğinin sağlanması gibi gereksinimler sonucu oluşturulmuş sosyal organizasyonlardır. Feodal yapıya eş değer tutulan, dolayısıyla bir geçiş süreci olarak görülen aşiret tipi örgütlenme bazı toplumlarda kalıcı bir hal almıştır. Bu yapılanmaların mevcut olduğu toplumlardan biri de Türkiye toplumudur. Türkiye'de aşiret olgusunun yoğun olduğu bölgeler Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleridir. Bu çalışmada Doğu Anadolu bölgesinden Van ilinde, tapu verilerinden yararlanılarak aşiret ve devlet ilişkileri ve bu ilişkiler doğrultusunda uygulanan iskân politikaları incelenmiştir. Bu araştırmanın temel konusu; 1935-45 tarihleri arasında, Doğu Anadolu Bölgesinde Van ilindeki toplumsal yapılar doğrultusunda uygulanan politikaların bölgede ne gibi etnik değişimlere yol açtığını göstermektir. Bölgede bulunan feodal yapı olan aşiretlerin, düzenini yıkmak kolay değildi. Aşiretlerin bölgede hem ekonomik hem de siyasi güce sahip olduğu görülmektedir. Aşiretin sosyal-toplumsal hayattaki etkisi ve devletle olan ilişkileri devlet kaynaklarına dayandırılarak gösterilmiştir.
A Jurist From Turkey on Durkheim's Sociology: Hiiseyin Nail Kubali and Lessons on Sociology
(Istanbul Univ, Fac Letters, dept Sociology, 2010) Parin, Suvat
The aim of this work is to display the story of Hilseyin Nail KubalI'S attempt to putting out for the first time "Lecons de Sociologie/Lessons on Sociology" by Emile Durkheim, which involves his unpublished courses till now. At the beginning period of sociological studies in Turkey the perspectives and the works of French intellectual Durkheim had played an important role and had created a large discussion field. Hence, it is cardinal to denominate that how a jurist from Turkey, H. Nail Kuball attempted to revive a cult figure of sociological thought; Durkheim, in the literature of world sociology through gathering his unpublished manuscripts and which factors affected this process.
Adverse Childhood Experiences Study Among University Students in Turkey
(Bmj Publishing Group, 2016) Ulukol, Betul; Kahilogullari, Akfer; Sethi, Dinesh; Guney, Sevtap Velipasaoglu; Odek, Ozdecan Bezirci; Parin, Suvat; Can, Gamze
A Sociological Study on Women Who Do Not (a) Get a Share of the Inheritance: the Case of Van City Center
(2024) Karakaş, Ayşe Nur; Parin, Suvat
Miras konusu hem aile içi ilişkilerini hem de toplum düzenini derinden etkileyen önemli bir konudur. Günümüzde bir kişinin ölümü sonrası mal varlığının kimlere ve nasıl dağıtılacağı, hukuki ve ahlaki açıdan birçok tartışmaya yol açabilmektedir. Bu doğrultuda, İslam Miras Hukuku ve Medeni Miras Hukuku mal varlığı bölüşümü hakkında farklı bakış açıları sunmaktadır. İslam Miras Hukuku nimet-külfet dengesine dayalı bir paylaşımı esas alırken, Medeni Miras Hukuku kanun önünde eşitlik ilkesine dayanmaktadır. Miras hukuku hakkındaki farklı yaklaşımlar miras dağılımı hakkında bilgi verirken aynı zamanda kadınların miras paylaşımı noktasındaki konumunu da ortaya koymaktadır. Bu bağlamda bu çalışma, çoğunluğu İslami ve örfi geleneklere sahip ve yasal olarak cinsiyetler arası eşit mal paylaşımı öngören bir toplumda yaşayan kadınların miras sürecindeki konumunu ve miras paylarını belirlemede öne sürülen/ölçüt alınan gerekçelerin nasıl temellendirildiğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, konunun teorik çerçevesi ve uygulamalı araştırma yöntemleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Çalışmanın teorik kısmında miras konusunun İslam Miras Hukuk Sistemi ile Medeni Miras Hukuk Sistemi'nde nasıl ele alındığı incelenmiştir. Uygulamalı araştırma kısmında ise kadınların miras düzenindeki konumunu, haklarını belirlemek ve mirastan pay alma sürecinde yaşamış oldukları sorunların kaynağını tespit etmek amacıyla hazırlanmış olan ölçek, Van'da mirastan pay alamayan 21 kadın katılımcıyla yapılan yüz yüze derinlemesine mülakatlara dayandırılarak ortaya konmaya çalışılmıştır. Katılımcıların deneyimleri ve miras sürecindeki yaşadıkları sorunlar detaylı bir şekilde analiz edilmiştir.Yapılan araştırmada elde edilen bulguların ilgili alan yazına katkı sağlayacağı ve konuyla ilgili yapılacak olan yasal düzenlemelerin ve uygulamaların geliştirilmesine yardımcı olacağı düşünülmektedir.